Μεγάλη μεταρρύθμιση θα ήταν να αρχίσουν να δουλεύουν ο ΟΠΕΚΕΠΕ και όλοι οι αρμοί του κράτους σαν την ΑΑΔΕ, ήτοι να μην είναι υπό τον ασφυκτικό έλεγχο της εκάστοτε κυβέρνησης.
Σε μια χώρα με κατακερματισμό ιδιοκτησίας η μόνη βιώσιμη μείωση του κόστους παραγωγής είναι η συνένωση δυνάμεων, οι συνεταιρισμοί αγροτών.
Για λόγους κόστους ( ; ) υπάρχει μία μόνο αρτηρία να ενώνει τη νότια με τη βόρεια Ελλάδα. Αν –ο μη γένοιτο!– προκύψει κάτι πιο σοβαρό όλοι θα αναρωτιόμαστε πώς βρεθήκαμε γυμνοί και σε αυτήν την κρίση.
«Καινή νοημοσύνη μου και πού να σε κρεμάσω», θα έλεγε μια σύγχρονη ελληνική παροιμία. Προς το παρόν κρέμεται στα χείλη όλων των κυβερνητικών παραγόντων.
Φτιάχνεται νέα «Ανεξάρτητη Αρχή Εποπτείας της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή», η οποία θα συνενώσει όλες τις ελεγκτικές αρχές.
Ένα μεγάλο κομμάτι της οφείλεται σε πολιτικές παρεμβάσεις στην οικονομία, από χαρτόσημα, μεγαρόσημα, δασμούς, προστασία επιχειρήσεων, με αποκορύφωμα τα κλειστά επαγγέλματα.
Τα πρόβλημα με τα παρατημένα πατίνια ίσως θα μπορούσε να λυθεί με τον τρόπο που τα σούπερ-μάρκετ έλυσαν το πρόβλημα με τα παρατημένα καρότσια.
Η φορολογία των επιχειρήσεων πρέπει να είναι χαμηλή, όσο περίπου επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό. Μετά, τα μερίσματα που γίνονται εισόδημα των φυσικών προσώπων πρέπει να μπαίνουν σε μια ενιαία κλίμακα.
Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος πολιτικός επιστήμων για να καταλάβει ότι σε περίοδο τέτοιων περικοπών δεν χρειάζεται να νοικιάζει ο οργανισμός νέα γραφεία με μηνιαίο μίσθωμα 180.000 ευρώ.
Ασχέτως αν υπήρξε ή όχι σκευωρία, η πολιτική ζωή δεν αναστατώθηκε επειδή κάποιοι ανέφεραν το κοντό τους ή το μακρύ τους στην εισαγγελία, αλλά διότι το νομικό πλαίσιο οδήγησε προς αυτή την κατεύθυνση.
Η δημόσια συζήτηση για τις ομιλίες των πολιτικών αρχηγών στη ΔΕΘ έχει γίνει κάτι σαν το τραγούδι του αείμνηστου Δημήτρη Μητροπάνου «τόσα δίνω, πόσα θες…».
H κυβέρνηση έπεσε θύμα της ατράνταχτης επικοινωνιακής επιτυχίας της. Οταν αυστηροποιεί τα πάντα οι πολίτες περιμένουν να είναι αυστηρότερη με τον εαυτό της.
Τι φοβάται ο πρωθυπουργός, με δεδομένη την άθλια διαχείριση της ψηφοφορίας για την προανακριτική και ότι ότι προέκρινε την εξεταστική επιτροπή, που ο ίδιος και όλο το κόμμα του ελεεινολογούσε την προηγούμενη περίοδο;
Φοβούμενη διαρροές στη μυστική ψηφοφορία για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής, η κυβέρνηση αποφάσισε μισή αποχή!
Οι εύλογες ερωτήσεις που κάθε δικαστική αρχή θα έκανε σε κάθε εμπλεκόμενο πολίτη. Αλλά για τους υπουργούς «δεν υπάρχουν στοιχεία»…
Μόνο στην Ελλάδα η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ζητεί τον έλεγχο υπουργών.
Στην αγορά το κακό κέρδος διώχνει το καλό, η ευκολία κερδίζει από τα αποδυτήρια την καινοτομία.
Οι τράπεζες χρεώνουν και την «υπηρεσία» που προσφέρουν να πληρώνουν «τω κομιστή εις την εμφάνισιν» στο ΑΤΜ.
Σε ένα Κοινοβούλιο με αυτοσεβασμό, ταυτοχρόνως με την Εξεταστική για το διαρκές σκάνδαλο των επιδοτήσεων θα είχαμε και την Προανακριτική για να διαλευκανθούν όσα ο νόμος περί ευθύνης υπουργών απαγορεύει να ερευνήσει η Δικαιοσύνη.
Η συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής δεν απαιτεί στοιχεία –αυτά προσπαθεί να τα βρει η ανάκριση, αν η Βουλή το επιτρέψει– παρά μόνο ενδείξεις.
