«Η δουλειά δεν είναι έπαθλο είναι δικαίωμα» κραυγάζει η ΓΣΕΕ με αφορμή ένα ριάλιτι σόου. Οι περισσότεροι Έλληνες όμως δεν θα συμφωνήσουν. Μάλλον θεωρούν πιο επιτυχημένη την προσέγγιση των αναρχικών οι οποίοι γράφουν στους τοίχους: «η δουλειά δεν είναι δικαίωμα είναι βλακεία».

Ο «κουταλοκάμπτης-μάγος» κ. Γιούρι Γκέλερ εμφανίστηκε προχθές στην ελληνική τηλεόραση. Μας είπε πολλά, αλλά επί της ουσίας δεν μας έδειξε τίποτε. Ούτε κουτάλια λύγισαν, ούτε σταματημένα ρολόγια ξεκίνησαν να δουλεύουν. Η ελληνική τηλεόραση όμως επέτυχε ένα νέο θαύμα. Ουδείς πίστευε ότι μπορεί να πέσει χαμηλότερα. Το κατάφερε κι αυτό…

Το ερώτημα που προκύπτει από τις εκρήξεις στην Καλλιθέα είναι ένα: Υπάρχει σχέδιο επικοινωνιακής διαχείρισης μιας τέτοιου τύπου κρίσης; Εφαρμόζεται και με ποια αποτελέσματα;

Η Αριστερά που πάλεψε για την ελευθερία έκφρασης της κ. Μπετζετάκου στο «Big Brother» θέλει τώρα να λογοκρίνει τον κ. Νίκο Ευαγγελάτο στην επιλογή θεμάτων στο δελτίο ειδήσεών του.

Σε συνθήκες τηλεοπτικής οχλοκρατίας δεν μαθαίνουμε ποτέ τι ακριβώς δεν λειτούργησε…

Όταν η τηλεόραση ανακαλύπτει την ύπαιθρο το ρεπορτάζ είναι συγκεκριμένο. Βαθιά φωνή, γεμάτη συγκίνηση, στερεότυπα και κινδυνολογία. Κι ένα μόνιμο ερώτημα: «τι κάνει το κράτος;»

Η λέξη «ένταση» πρέπει να είναι στο τόπ-10 των καναλιών.

…αρχίζει η ζωή, έλεγε ένα σύνθημα από μαύρο μαρκαδόρο σε ένα τοίχο της Κυψέλης. Η έρευνα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών έρχεται να το επιβεβαιώσει με στοιχεία.

Οι «αστικοί θρύλοι» (όπως η ιστορία απαγωγής ανηλίκου σε κατάστημα παιγνιδιών) ποτέ δεν πεθαίνουν. Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνουν…

Τελικά, μήπως η ΕΣΗΕΑ και το ΕΣΡ δεν θα πρέπει να ασχολούνται με την αξιολόγηση πραγματικών ειδήσεων (π.χ. μια πορεία και η έλευση ενός τέως) και να ασχοληθούν λίγο και με την μετάδοση ψευδών ειδήσεων που πανικοβάλλουν τους πολίτες;

Υπάρχουν κίνδυνοι από την μετάδοση στιγμιότυπων της δίκης από την τηλεόραση. Οι κίνδυνοι όμως από την απαγόρευση (και μάλιστα με νομοθετική πρωτοβουλία) είναι πολύ μεγαλύτεροι.

Ήταν γύρω στις μία μετά τα μεσάνυχτα του Σαββάτου, όταν από την ΝΕΤ «έσκασε» η είδηση για την πτώση του λεωφορείου στον Αλιάκμονα…

Ο κώδικας που παρουσίασε το ΕΣΡ είναι χαμηλότερος των προσδοκιών, και μικρός -πολύ μικρός- για τις σύγχρονες ανάγκες…

μεταδίδονται μεταμεσονύκτια τα παιγνίδια της κλειδαρότρυπας.». «Καλά το “Μπιγκ Μπράδερ” τους ενόχλησε; Δεν βλέπουν τη Σούλα, τη Μπούλα και τη Μαρία που κάνουν τα χειρότερα;

Έχει όμως δίκιο ο υπουργός Υγείας που αποχωρεί από την πολιτική ζωή υπό την πίεση των δυσμενών για το υπουργείο του τηλεοπτικών εικόνων;

Η πολιτική του σταρ-σίστεμ

Aυτή τη στιγμή παίζεται χοντρό πολιτικό παιγνίδι με το διορισμό του νέου Eθνικού Pαδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου.

«Ελληνική τηλεοπτική δημοσιογραφία είναι να πεις πως τραυματίστηκε σε τροχαίο η κ. Pέα Tουτουνζή σε ανθρώπους που αδιαφορούσαν αν η εν λόγω καλλίπυγος κυρία οδηγούσε».

O ξυλοδαρμός του διαιτητή ήταν μέγιστο πολιτικό και κοινωνικό γεγονός. Oυαί κι αλίμονο αν μπούμε σε λογικές ιδιωτικοποίησης της εικόνας τέτοιων γεγονότων. Tότε πλήττεται το δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης των πληροφοριών και μάλιστα σε θέματα μεγάλη πολιτικής σημασίας.

Tελικά όλη αυτή η συζήτηση περί των τριών «B» έγινε για να περνάει η ώρα;