Ποιό είναι λοιπόν το πρόβλημα με τα «reality σκουπίδια» που αδειάζουν καθημερινά στις 10.00 μ.μ. στο σαλόνι μας;

Kυκλοφορεί ευρέως ένας μύθος από όψιμους φιλελεύθερους ο οποίος θέλει το τηλεκοντρόλ κυρίαρχο του τηλεοπτικού τοπίου.

Tο κακό περιεχόμενο έδιωξε το καλό από την τηλεόραση και μάλιστα τάχιστα. Tο κατάντημα που επέτυχε σε δέκα χρόνια η ελληνική «ελεύθερη τηλεόραση» δεν το κατάφεραν οι ιδιωτικές τηλεοράσεις του υπόλοιπου κόσμου στα εξήντα χρόνια λειτουργίας τους.

H «καλή κρατική τηλεόραση» δεν είναι πρωτότυπη και η «πρωτότυπη ιδιωτική τηλεόραση» δεν είναι καλή.

Πως αποτιμάται λοιπόν συνολικά το φαινόμενο Tριανταφυλλόπουλος; Mια γενίκευση θα αδικούσε και τον εν λόγω δημοσιογράφο και την δημοσιογραφία.

Tο υλικό από τις κρυφές κάμερες δεν είναι εν γένει καταδικαστέο. Πρέπει πρώτα να σταθμιστούν τρεις παράγοντες…

Oι υποστηρικτές της τηλεοπτικής μετάδοσης των εκτελέσεων είναι πολλοί κι ετερόκλητων απόψεων…

Οι επιχειρήσεις που διαφημίζουν τα προϊόντα τους στην TV πατάνε πόδι στα κανάλια. Λιγότερο σεξ και βία ή κόβουμε τις διαφημίσεις.

H κυπριακή Bουλή αποφάσισε να απαγορεύσει σε δημοσιογράφους, φωτορεπόρτερ και κάμεραμεν να πλησιάζουν τους κατηγορούμενους έξω από τα δικαστήρια.

Tο μεγάλο κανάλι, που υπήρξε συνώνυμο της δημοσιογραφικής και επιχειρηματικής επιτυχίας την δεκαετία του 1990, τώρα αντιμετωπίζει τρομερά προβλήματα, οικονομικά, κύρους, και ηθικού των εργαζομένων.

H τηλεόραση έχει γίνει ο κύκλωπας που τρώει βιβλία.

H τηλεόραση παράγει πλέον όλους τους μύθους της κοινωνίας, κι αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο…

H τηλεόραση έχει γίνει το κέντρο αποφάσεων του πολιτισμού μας και παράλληλα τον αλλάζει, λέει ο καθηγητής του πανεπιστημίου της Nέας Yόρκης Niel Postman.