Γιατί λοιπόν διατάσσεται προκαταρκτική εξέταση για μπλογκς που δημοσιοποιούν κάποια νούμερα από κάποιες δημοσκοπήσεις και όχι κατά του κ. Καρατζαφέρη που επίσης δημοσιοποίησε νούμερα και μάλιστα από όλα τα τηλεοπτικά κανάλια της χώρας;
Μια πρωτοβουλία, η οποία επειδή ακριβώς αφορά χιλιάδες νοικοκυριά, έπρεπε να συζητηθεί σε βάθος, να γίνει φύλλο φτερό από κόμματα και ΜΜΕ, μπήκε στις μυλόπετρες της προχειρότητας.
Eνα οργουελιανό παρακράτος αντικαπνιστών σβήνει τα τσιγάρα από τα χέρια μεγάλων προσωπικοτήτων.
Για δύο εβδομάδες, η ψαλίδα τής διαφοράς των δύο μεγαλύτερων κομμάτων θα ανοιγοκλείνει, ανάλογα με τις τελευταίες φήμες που θα κυκλοφορούν.
Ο φόβος των πολιτικών για τις εντυπώσεις -«το κλίμα», όπως λέγεται στην πολιτική αργκό- που δημιουργούν οι ομιλούσες κεφαλές των παραθύρων.
Η πολιτική που ενδιαφέρει τους πολίτες είναι άλλη από το πολιτικό κουτσομπολιό που συζητεί και αναπαράγει το πολιτικο-δημοσιογραφικό σύμπλεγμα.
O διάλογος για τη δομή των «ντιμπέιτ» στην Ελλάδα γίνεται λίγο πριν από τη διοργάνωσή τους και λίγο μετά. Ποτέ στο ενδιάμεσο.
Από τα 20 λεπτά μιας τηλεοπτικής συζήτησης, μόνο τα 5-6 αφορούν την πραγματική πολιτική. Τα υπόλοιπα αφορούν τις δημοσκοπήσεις και τα ντιμπέιτ, τη διαδικασία δηλαδή της πολιτικής…
Στην συνέντευξη τύπου της ΔΕΘ, ο κ. Καραμανλής δεν ρωτήθηκε τα ουσιαστικά…
Περάσαμε ένα καλοκαίρι ξεφυλλίζοντας σελίδες επί σελίδων των εφημερίδων για το τι σχεδιάζει ο πρωθυπουργός…
Τα κανάλια μένουν στο επίπεδο της λαμπερής οικοτεχνίας. Αφού απέκλεισαν λόγω κόστους τη σοβαρή και αποκαλυπτική ειδησεογραφία, κάνουν σόου, και αυτό πρόχειρο.
Η απαγόρευση της δημοσιοποίησης των δημοσκοπήσεων είναι χειρότερη από συνταγματικό έγκλημα. Είναι ανόητη. Επί 15 ημέρες θα γίνεται πάρτι με την ανώνυμη παραπληροφόρηση.
Η επαναφορά της απαγόρευσης δημοσιοποίησης των δημοσκοπήσεων δύο εβδομάδες πριν από τις εκλογές είναι αντισυνταγματική.
Τα ελληνικά ΜΜΕ δεν λειτουργούν στην «αγορά της ενημέρωσης», βρίσκονται στην «αγορά της πολιτικής επιρροής».
H ελληνική κρίση του Τύπου έχει τόση σχέση με τη διεθνή κρίση του Τύπου, όσο έχει η κρίση της ελληνικής οικονομίας με τη διεθνή οικονομία.
Η συζήτηση περί παραταξιακού Τύπου στον 21ο αιώνα δεν είναι προσβλητική για τους δημοσιογράφους. Είναι πρωτίστως προσβλητική για τους αναγνώστες.
Είναι πολλά τα προβλήματα που έχει ο χώρος των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Το βασικότερο είναι αυτή η αντίληψη, ότι ο Τύπος δεν έχει ανάγκη την αγορά και ότι κρίνεται με διαφορετικά κριτήρια από την προσφορά και τη ζήτηση.
Ο κόσμος άλλαξε και οι τελευταίοι που το κατανοούν είναι εκείνοι που πρέπει να ενημερώνουν τον κόσμο για τις αλλαγές που ήρθαν.
Το ψεύτικο ρεπορτάζ για τη συνάντηση Καραμανλή-Ερντογάν έχει δύο σκέλη που πρέπει να μας προβληματίσουν. Το ένα είναι δημοσιογραφικό και το άλλο είναι πολιτικό.
Συγκρίνοντας μήλα και πορτοκάλια φτιάχνεται κλίμα απαγορεύσεων. Στρεβλώνοντας την πραγματικότητα πολλοί βρίσκουν την ευκαιρία να επιχειρήσουν λογοκρισία στα ΜΜΕ.
