Αν ξεκινήσει η λογοκρισία με βάση κάποιον κίνδυνο –όσο σαφής και παρών να είναι–, δεν έχει τελειωμό.

Αποκτήσαμε ένα πολιτικό σύστημα αλληλομηνυόμενων. Πολιτικοί κάνουν αγωγές κατά δημοσιογράφων, δημοσιογράφοι κατά πολιτικών και πάει λέγοντας.

Τον 18ο αιώνα, τα social media της Γαλλίας ήταν το κουτσομπολιό από στόμα σε στόμα. Η υιοθέτηση των fake news έχει να κάνει με τις κοινωνικές αντιλήψεις.

Τα ευεργετήματα της ελευθερολογίας χρειάζονται αιώνες για να φανούν.

Κανονικά σήμερα στις εφημερίδες έπρεπε να διαβάζουμε: «Γνωστός τραγουδιστής συνελήφθη σε μπλόκο των αστυνομικών. (…) Στο αυτοκίνητο του 61χρονου αοιδού βρέθηκαν…»

Εκεί που κάποτε υπήρχε ακαταδίωκτο των βουλευτών, ακόμη και για τα τροχαία που προκαλούσαν, τώρα αίρεται η ασυλία τους για όποια ανοησία λένε.

Σε μια φιλελεύθερη Δημοκρατία, και σε ό,τι αφορά τον λόγο, το «κακώς» από το «ποινικώς κολάσιμο» πρέπει να απέχει έτη φωτός.

Και η υπερμαχητική και η υπερανεκτική Δημοκρατία την ελευθερολογία έχουν στο στόχαστρο….

Η δικαστική περιπέτεια του δημοσιογράφου κ. Στρατή Μπαλάσκα διότι αποκάλεσε έναν γυμνασιάρχη «νεοναζί», παρόλο που ο μηνυτής του δήλωνε «θιασώτης της εθνικοσοσιαλιστικής ιδεολογίας».

Την ώρα κατά την οποία οι ναζιστές μακέλευαν κόσμο, ο κ. Ρουπακιώτης θα «τους τύλιγε» επειδή έλεγαν βρωμόλογα. Τη Χρυσή Αυγή τη βλέπαμε, τον ρατσιστικό της λόγο γυρεύαμε.

Ο «ζωηρός δημόσιος διάλογος» δυστυχώς περιλαμβάνει και συκοφαντίες. Αυτές πρέπει να εκδικάζονται, όταν δεν υπάρχει άλλος τρόπος θεραπείας τους.

Οι γκρίζες περιοχές αδιαφάνειας είναι εύφορες για θεωρίες συνωμοσίας.

Το δικαίωμα κάποιου να ομιλεί δεν συνεπάγεται την υποχρέωσή μας να τον κάνουμε παρέα.

Η βλακεία είναι διάχυτη στον κόσμο, και η ποινικοποίησή της δεν βοηθάει. Η δε επιλεκτική δίωξή της ενισχύει τις θεωρίες συνωμοσίας. 

Υπάρχει ένα σύστημα που εντοπίζει τις επιδημίες, εν τη γενέσει τους, συλλέγοντας δεδομένα από «ανοιχτές πηγές», αλλά για να δουλέψει χρειάζεται ελευθερία λόγου…

Αντί να σεβόμαστε το πρόσωπο που εκφέρει λόγο (δεν το προπηλακίζουμε, δεν το δικάζουμε, δεν το υβρίζουμε κ.λπ.) δηλώνουμε ότι «όλες οι απόψεις είναι σεβαστές», είτε είναι σοβαρές είτε απλές μπούρδες.

Πρώτη φορά στη Μεταπολίτευση πρώην πρωθυπουργός οδηγεί στα δικαστήρια δημοσιογράφο και πετυχαίνει την καταδίκη του.

Το θέμα με την αφίσα για τις αμβλώσεις στο μετρό είναι αν δημόσιοι οργανισμοί μπορούν ή πρέπει να διευκολύνουν την κυκλοφορία fake-olds.

Άπειρη νομοθετική ανοχή ακόμη και στον ρατσιστικό λόγο, αλλά ουδεμία υποχρέωση να δοθεί βήμα γι’ αυτόν…

Γιατί η Ελληνική Αστυνομία θόλωσε τις φωτογραφίες των μπουκαλιών που έδωσε στη δημοσιότητα, ώστε να μη διακρίνεται η ετικέτα τους;