Τι την κόφτει την κυβέρνηση ποιος θα είναι διευθυντής μιας εφημερίδας;

Στα χρόνια του Βλαντιμίρ Πούτιν, 25 δημοσιογράφοι έχουν επιβεβαιωμένα δολοφονηθεί, 14 είναι στη φυλακή και 7 αγνοούνται.

Στη Ρωσία «κάθε άτομο που διαδίδει τις “ψευδείς ειδήσεις” γνωρίζει ότι είναι ψευδείς και ότι δημιουργούν κοινωνικά επικίνδυνες συνέπειες, τιμωρείται με 15 χρόνια φυλάκιση». Θυμίζει κάτι;

Το κράτος δεν συμβάλλει στη μετάδοση π.χ. fake news, παραχωρώντας δημόσια περιουσία των ραδιοκυμάτων. Αλλά δεν έχει καμία αρμοδιότητα για όσα μεταδίδουν στο διαδίκτυο το RTNews και το Sputnik.

Ο πληθωρισμός στην Τουρκία, τα κατά Ερντογάν fake news και οι διώξεις…

Το βασικό πρόβλημα με τον λόγο είναι ότι ποτέ δεν μπορούμε να ξέρουμε τις πραγματικές επιπτώσεις που έχει· αν έχει. Γι’ αυτό και οι φιλελεύθερες κοινωνίες πολύ λογικώς έχουν άπειρη ανοχή στην έκφραση.

Το γνωστό «δόγμα Τσιάρα» εξυπηρετεί μόνο τον κ. Κώστα Τσιάρα και άλλους κυβερνητικούς ψηφοθήρες.

Αν δημιουργηθούν οι κατάλληλες πολιτικές συνθήκες, μια τέτοιας ευρείας γκάμας λογοκριτική νομοθεσία θα χρησιμοποιηθεί για να φιμωθεί οποιαδήποτε κριτική στην κυβέρνηση.

Οι «απόψεις κάθε ανθρώπου είναι σεβαστές» στον βαθμό που εξυπηρετούν το εθνικό, ταξικό, κομματικό μας αφήγημα. Σε αντίθετη περίπτωση ούτε η προσωπικότητα του άλλου δεν είναι σεβαστή.

Στο μέλλον το αρχηγείο της ΕΛΑΣ θα θεωρείται κατά τον νόμο αποκλειστικώς υπόλογο για τη διασπορά ψευδών ειδήσεων, που όχι μόνο προκάλεσαν ανησυχία, αλλά μετέτρεψαν τη Νέα Σμύρνη σε πεδίο συγκρούσεων;

Οι κακοί νόμοι, όταν εφαρμόζονται επιλεκτικώς, γίνονται χειρότεροι. Και όλοι οι εξωφρενικοί νόμοι επιβιώνουν επειδή ακριβώς δεν εφαρμόζονται καθολικώς…

Σε όλο τον κόσμο υπάρχει πρόβλημα με τα fake news. Υπάρχει όμως μία χώρα στον κόσμο –εκεί όπου, εκτός από τον αριστερό, ανθεί και ο δεξιός λαϊκισμός– που βρήκε αμέσως τη λύση.

Δεν είναι σαφές τι ακριβώς ψάχνει στο Διαδίκτυο ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Τάκης Θεοδωρικάκος.

Ο νόμος κατέπεσε αλλά βρεθήκαμε στην προτέρα κατάσταση που ο νόμος ήθελε να θεραπεύσει, δηλαδή στις ψευδείς ειδήσεις για τους κατηγορουμένους.

Η νομοθετική αρχή ψήφισε την καθολική απαγόρευση δημοσιοποίησης των ονομάτων κατηγορούμενων και η δικαστική αρχή δίνει την άδεια. Μόνο αυτή.

Οι πρωτοβουλίες για νομοθετική ρύθμιση των ΜΜΕ, με σαφώς καλές προθέσεις αλλά ασαφείς στόχους, όποτε επιτύχουν καταλήγουν σε νομικά τερατουργήματα.

Πόσες φορές διαβάσαμε ότι κάτι που βλέπουμε ή ακούμε και δεν μας αρέσει (ένα θεατρικό έργο, ένα τραγούδι, ένα βιβλίο) αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο για το σύνολο· το έθνος, τη φυλή, την κοινωνία;

Είναι ρητορεία μίσους «το να πούμε “Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι” ή “Αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι”»;

Ένας Ισπανός ράπερ και η «ρητορική του μίσους»…

Επειδή κάθε λόγος μπορεί να θεωρηθεί προτροπή σε πράξη, το αποτέλεσμα θα είναι απόλυτη λογοκρισία.