Μια τέτοια παράλογη διάταξη πρέπει να υπάρχει διότι η περιστολή της ελευθερίας του λόγου έχει πολλά ποδάρια, με μεγαλύτερο αυτών τη Δικαιοσύνη.
Η επιστημονική απάντηση στις επιδημίες είναι το «εύκολο» κομμάτι.Οι μεγαλύτερες δυσκολίες που υπάρχουν είναι να δοθεί η κοινωνική απάντηση στο αναπόφευκτο κακό.
Είναι εντυπωσιακό ότι σε μια χώρα με το υψηλότερο ποσοστό καπνιστών στην Ευρώπη να συζητείται σοβαρά η πιθανότητα θρόμβωσης που εμφανίστηκε μία φορά σε κάθε εκατομμύριο εμβολιασμών.
«Ξέρει» ο ιός; «Φροντίζει» να «κάνει καλά» κάποιες λειτουργίες; «Γνωρίζει» να προσαρμόζεται;
Σε ποιο σημείο οι κυβερνήσεις θα πουν «αποστολή εξετελέσθη», ώστε να ακυρωθούν τα μέτρα; Ή, έστω, σε ποιο σημείο θα σηκώσουμε τα χέρια ψηλά και θα περάσουμε στο μοντέλο της άτακτης όσο και φριχτής ανοσίας της αγέλης;
Μήπως πρέπει να γίνει και υποχρεωτικός ο εμβολιασμός των υγειονομικών;
Ενα από τα προβλήματα της πανδημίας είναι ότι οι επιστήμονες εργάζονται στο σύμπαν των πιθανοτήτων και εμείς βρισκόμαστε στο ντετερμινιστικό κόσμο και συχνάκις αδυνατούμε να καταλάβουμε μέτρα που μειώνουν μεν τον κίνδυνο, αλλά δεν λύνουν το πρόβλημα.
Μια κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζει μόνο τα διλήμματα των λοιμωξιολόγων, τα οποία πολλάκις καταλήγουν σε ψηφοφορία στην αρμόδια εθνική επιτροπή.
Είναι δύσκολη η αντιμετώπιση της πανδημίας. Εκτός από τον ιό, που είναι άγνωστος, δεν έχουμε προηγούμενη εμπειρία για να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα των μέτρων.
Καθημερινώς διαβάζουμε για το ένζυμο τάδε που αλληλεπιδρά με την πρωτεΐνη δείνα, για αντισώματα που πότε δουλεύουν κι άλλοτε αργούν. Με άλλα λόγια, καθημερινώς δημιουργούνται ελπίδες και καθημερινώς διαψεύδονται.
Τίποτε δεν είναι σίγουρο στη ζωή και πολύ περισσότερο στην επιδημιολογία.
Αν μιλούσαμε για «ελεύθερα οροπέδια από θερμοηλεκτρικούς σταθμούς», οι επαναστάτες δεν θα είχαν υπολογιστές για να κραυγάζουν «Από την Τήνο μέχρι τα Αγραφα, ενάντια στης φύσης τη λεηλασία. Αγώνας για τη γη και την ελευθερία».
Είναι παράδοξο –και ίσως εξωφρενικό– ότι δεν είναι υποχρεωτικός ο εμβολιασμός των εργαζομένων στον τομέα υγείας. Ούτε καν εκείνων που εργάζονται στις εντατικές!
Ο COVID-19 είναι ηχηρό καμπανάκι. Είναι όσο μεταδοτικός χρειάζεται ώστε να αφυπνιστούν κοινωνίες και πολιτικές ηγεσίες για το πρόβλημα των πανδημιών, αλλά είναι ελάχιστα φονικός σε σχέση με άλλους ιούς που σάρωσαν την ανθρωπότητα.
Ο αριθμός των νεκρών στην Ιταλία είναι πλέον μεγαλύτερος από ό,τι στην Κίνα κι αυτό αποτελεί μέγα μυστήριο.
Όσοι ζούμε άνω των 40 ετών πρέπει να είμαστε ευγνώμονες σε όλους τους γιατρούς, τους επιστήμονες, τους στοχαστές, που ενάντια σε μεταφυσικές δοξασίες έφτιαξαν το μεγαλύτερο θαύμα της ανθρωπότητας, την επιστήμη.
Η βραχεία ιστορία του ιού 2019-nCoV δείχνει ότι οι τεχνολογίες, που κάνουν φθηνές τις μεταφορές πληροφοριών, κεφαλαίων, ανθρώπων, παγκοσμιοποιούν την ανθρωπότητα, είτε μας αρέσει, είτε όχι, είτε για καλό, είτε για κακό.
Δεν μπορούμε να ξέρουμε το μέλλον, πρωτίστως διότι οι προβλέψεις δημιουργούν τη δυναμική ανατροπής των…
Η Δύση είναι συνηθισμένη στις ιστορίες περί του επικείμενου «τέλους του κόσμου».
Το σύμπλεγμα οικολόγων-επιστημόνων-ΜΜΕ έχει ένα πρόβλημα για κάθε λύση.
