Από την θεοποίηση της αντίστασης κατά της δικτατορίας περνάμε στο απέναντι άκρο: σε μια απόπειρα πλήρους απαξίωσής της. Ειδικά μετά την παρέμβαση του εισαγγελέα στο δικαστήριο του Κορυδαλλού που εκδικάζει την υπόθεση ΕΛΑ.

Υπάρχει ένα ερώτημα το οποίο λόγω της Μεγάλης Ιδέας των Ολυμπιακών Αγώνων και του φόβου της κ. Λόρα Πικ (η δημοσιογράφος των Τάιμς του Λονδίνου) δεν τίθεται φωναχτά: Έχουμε τελειώσει με την εγχώρια τρομοκρατία;

Τα φουσκωμένα από την θρησκευτική μεταφυσική μυαλά των ισλαμιστών τρομοκρατών δεν αναλύουν κατά το δυτικό πρότυπο. Απλώς δολοφονούν. Είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβει αυτό η Αριστερά;

Υπήρξαν δύο ειδών αντιδράσεις από τους εμπλεκόμενους στη δίκη μετά την ανάγνωση της ετυμηγορίας.

Εννιά Βιετναμέζοι χάθηκαν σε δύο εργατικά ατυχήματα. Είναι θύματα του καπιταλισμού;

Το «κεφάλαιο τρομοκρατία» στην Ελλάδα δεν έχει κλείσει. Θα γίνει παρελθόν όταν στην κοσμοαντίληψη όλων καταργηθεί η «θανατική ποινή». Ακόμη και σε περιόδους πολέμου. Έστω «ταξικού»…

Η Αριστερά από την προστασία των ανθρώπων πρέπει να ορίζεται. Από τις δολοφονίες ανθρώπων μόνο οι συμμορίες δολοφόνων πρέπει να ορίζονται.

Ο όρος «πολιτικό έγκλημα» έχει μια ιστορική και μια νομική φόρτιση στην Ελλάδα, γεγονός που θολώνει κατά πολύ την δημόσια συζήτηση. Από την άλλη έχει ένα σαφή χαρακτήρα στο εξωτερικό κάτι που επιτρέπει πολλές νοηματικές ακροβασίες.

Θόρυβος. Αυτό είναι το συμπέρασμα από την πρώτη μέρα της δίκης. Όλοι ήταν εκεί για να γκρινιάξουν.

Αν οι κ.κ. Δημήτρης Κουφοντίνας και Σάββας Ξηρός δεν μας δουλεύουν με τις χθεσινές δηλώσεις τους (πράγμα εξαιρετικά πιθανό), τότε τα πράγματα είναι σοβαρότερα από την πρώτη ανάγνωση της γελοιότητας.

Η δίκη που ξεκινά σήμερα θα κρίνει πολλά. Περισσότερα από την ενοχή ή την αθωότητα των 19 κατηγορουμένων για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση και διάπραξη εγκληματικών πράξεων.

Τα πρώτα συμπεράσματα μιας έρευνας του Πάντειου πανεπιστημίου.

Το να ισχυριζόμαστε ότι τόσο η αριστερά όσο και ο αντιδικτατορικός αγώνας δεν είχαν καμιά σχέση με την τρομοκρατία (ούτε καν στην πρώτη φάση) είναι σόφισμα.

Όλος αυτός ο χώρος της Αριστεράς με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συμμετείχε ή στήριξε το τρομοκρατικό φαινόμενο στη χώρα, δεν θέλει να συζητήσει το ζήτημα.

Τα επιχειρήματα ότι πρέπει να υπάρξει αμνηστία και αμνησία στη βάση «ε, και τι έκαναν; Βόμβες έβαζαν!», ή «η οργάνωση βγήκε στη σύνταξη μην τα σκαλίζετε» είναι κάτι παραπάνω από εξωφρενικά. Είναι επικίνδυνα…

Ήταν μια αποκάλυψη η συνέντευξη του κ. Κώστα Πάσαρη στη Ρουμανική τηλεόραση που αναμεταδόθηκε χθες από το Mega και τη ΝΕΤ…

Καλλιεργείται από τους θεσμικούς και αυτόκλητους υπερασπιστές των προφυλακισμένων μια σκόπιμη σύγχυση μεταξύ «τεκμηρίου αθωότητας» και «αθωότητας».

Απομένουν όμως κάποια ανεξήγητα απ’ όσα ακούστηκαν στην προχθεσινή συνέντευξη τύπου με την αφίσα να προστάζει: «Να αποφυλακιστεί τώρα ο Γ. Σερίφης».

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη. Το φάντασμα της μαζικής τρομοκρατίας.

Το ζήτημα δεν είναι τα 20.000 ευρώ. Το ποσό είναι ελάχιστο μπροστά στην υπηρεσία που πρόσφερε ο κ. Ξηρός για την εξάρθρωση της 17Ν. Το πρόβλημα είναι ο συνδικαλιστικός τσαμπουκάς και μάλιστα με τα λεφτά των άλλων