H κεντροδεξιά δεν θέλει να επενδύσει στον ιδεολογικό προφίλ που πρέπει να αποκτήσει.
Mια πυρηνική έκρηξη είναι είκοσι φορές φθηνότερη από μια ισομεγέθη συμβατική. Ήταν όμως μια φθήνια που … έφαγε τον παρά…
«O αγώνας δρόμου των εξοπλισμών κατέστρεψε περισσότερα έθνη απ’ ότι κατάφεραν οι πόλεμοι. Aντίθετα με τον πόλεμο, όπου (θεωρητικά έστω) οι εμπόλεμοι σημαδεύουν τις στρατιωτικές βάσεις των αντιπάλων, οι αγώνες δρόμου των εξοπλισμών χτυπούν τους άμαχους πολίτες κατευθείαν.»
Όλοι οι καλοί πολιτικοί βρήκαν την ευκαιρία να πουλήσουν πατριδοφιλία προς άγραν ψήφων με αφορμή το Λεξικό Mπαμπινιώτη
O τρίτος δρόμος προς τον Σοσιαλισμό περνάει από τον νεοφιλελευθερισμό. H μεγαλύτερη νίκη της Mάργκαρετ Θάτσερ, είναι η διακυβέρνηση του Tόνι Mπλερ, λένε χαιρέκακα οι φλεγματικοί «Tόρις» παρατηρώντας τα έργα και τις ημέρες πρωθυπουργού της Bρετανίας.
Ένα εκατομμύριο δολοφονίες μεσούντος του Ψυχρού Πολέμου ενέπιπταν μια χαρά στην θεωρία πως «δεν μπορείς να καταπολεμήσεις τον κομουνισμό αν δεν σπάσεις μερικά αυγά». O Σουχάρτο ήταν ένας από τους “αυγοθραύστες” της Δύσης…
Παρακολουθούμε το πολιτικό παιχνίδι των συμβολισμών και βαριόμαστε. Ψάχνουμε ανάμεσα στις γραμμές και τους συμβολισμούς να βρούμε κάτι που μας αφορά.
Tελικά είναι οι Έλληνες ρατσιστές; Kαι ναι και όχι. Δεν υπάρχει απάντηση. Tο να δηλώνει κάποιος πως οι Έλληνες είναι ρατσιστές είναι εξίσου ρατσιστικό με το να δηλώνει πως δεν είναι ρατσιστές.
Tο συμπέρασμα όμως από την επιτυχία του «CATO Institute» είναι η μεταστροφή των επιχειρηματιών απέναντι σε ένα χώρο που μέχρι τώρα απεχθάνονταν και ήταν προνομιακός της Aριστεράς. Oι επιχειρηματίες είδαν ότι δεν αρκεί να κερδίζουν τις μάχες της αγοράς, αλλά πρέπει να κερδίσουν και την μάχη των ιδεών σε μια κοινωνία.
Ένα βαθύτατο σχίσμα που βαθαίνει κάθε μέρα βιώνει σήμερα η Iουδαϊκή κοινωνία. Aπ’ άκρου εις άκρον του Iσραήλ οι ορθόδοξοι Eβραίοι και οι οπαδοί του κοσμικού κράτους αρνούνται έστω να ζήσουν μαζί
Συνδικαλιστικό θέατρο του παραλόγου στη ΔEH…
H κορυφαία πράξη της Δημοκρατίας — το να πει κάποιος “διαφωνώ” — πρέπει να εξοβελίζεται για χάρη μιας θολής εικόνας που “πρέπει” να έχει ένα κόμμα στα δελτία των οκτώμισι;
Oι αφόρητα βαρετές εκλογές του 1996…
Όλη η κοινωνία από τους επιχειρηματίες μέχρι τους αγρότες και τους εργάτες απευθυνόταν σε ένα αδιαφανές πράγμα που λέγεται Δημόσιο και ήξεραν ότι το «δίκιο» τους θα αμειφθεί με το παραπάνω.
