Η ανάγκη δημιουργίας σταθερών κυβερνήσεων δεν είναι το άπαν της πολιτικής. Υπάρχει και η διαφθορά του πολιτικού συστήματος. 

Οι φωτογραφίες με τα μωρά έδιναν κι έπαιρναν, οι συγκινητικές λεζάντες το παράκαναν.

Είναι επικίνδυνος ο μπιζιμποντισμός του «η Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει» τις καλές κοινοβουλευτικές πρακτικές και τον σεβασμό των άρρητων κανόνων της Δημοκρατίας.

Χώρος για αντιπολίτευση υπάρχει. Αρκεί να υπάρχει κι όρεξη για δουλειά ώστε να επικριθούν οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης με όρους μέλλοντος και ουχί με τις ευκολίες του παρελθόντος.

Το νομοσχέδιο-Γεραπετρίτη που πέρασε στην Βουλή μπορεί να οργανώνει καλύτερα την κυβέρνηση, αλλά δεν φτιάχνει επιτελικό κράτος.

Ο,τι κάνει ένας υπουργός δεν εμπίπτει αυτομάτως στα υπουργικά του καθήκοντα. Μπορεί να είναι και προσωπικό.

Παρακολουθούμε τις δοκιμαστικές δοκιμές του αριθμού έκτακτης ανάγκης «112», όπως οι Αμερικανοί παρακολουθούσαν κατά τη δεκαετία του ’60 τις δοκιμαστικές πτήσεις του προγράμματος «Απόλλων» για να πάνε στο φεγγάρι.

Όσο καλούς τεχνοκράτες και αν επιλέξει ο πρωθυπουργός, η πραγματικότητα αποδεικνύεται πιο πανούργα.

Ολοι οι κρατικοπαρεμβατιστές για κάθε πρόβλημα έχουν μια απαγόρευση.

Οι δημόσιοι χώροι ανήκουν στο 100% των πολιτών που τους πληρώνουν. Οι καταλήψεις είναι μια μορφή ιδιωτικοποίησης δημόσιων αγαθών.

Οι προτεραιότητες του ΥΜΑΘ όπως περιγράφονται στο γαλάζιο ντοσιέ που ενεχείρισε ο πρωθυπουργός στον κ. Καράογλου.

Ο «ξύλινος λόγος» των προηγούμενων ήταν πομπώδεις λέξεις χωρίς ειρμό, ένας τρόπος για να κρύψουν την αγραμματοσύνη τους.

Αν ο Κ. Αρβανίτης και οι λοιποί είχαν διαβάσει το βιβλίο των Τσακυράκη-Δοξιάδη, θα σταματούσαν να κορυβαντιούν με βάση ένα αποσπασματικό βίντεο της Δόμνας Μιχαηλίδου.

Οι θάνατοι οφείλονται σε ένα άλλο ακραίο φαινόμενο που λέγεται ελληνικό κράτος και αδυνατεί να κάνει τη βασική του δουλειά.

Τι είδους αντιπολίτευση μπορεί να γίνει σε μια νέα κυβέρνηση που τις πρώτες ημέρες ξεδιπλώνει ένα ευρύτερο σχέδιο;

Είναι πολλές οι αποφάσεις που καταλήγουν κάθε μέρα σε κάθε υπουργείο. Αυτό σημαίνει μεγάλη χαρτούρα, πολλές υπογραφές, άδικες ευθύνες.

Τα εύκολα για τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη πέρασαν. Εννοούμε τη νίκη επί του ΣΥΡΙΖΑ και τη δημιουργία αυτοδύναμης κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.

Τα τεσσεράμισι χρόνια των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν ήταν ένα ατύχημα της χώρας. Ηταν η συνισταμένη των επιδιώξεών της.

Το διακύβευμα σήμερα είναι η επιστροφή στην κανονική… κανονικότητα. Την ευρωπαϊκή, αν θέλουμε να είμαστε λίγο αισιόδοξοι.

Η μετάθεση της συζήτησης για ένα ατυχές σχόλιο της Athens Voice ξεπλένει πιθανές ευθύνες των υπουργών για το κακό στο Νοσοκομείο Νίκαιας.