Η πολιτική έχει ως θεμέλιο τη σκέψη και ως όχημα τη συγκρότηση ολοκληρωμένης πρότασης. Αυτά απαιτούν πολύ πιο σύνθετη κι επίπονη εργασία απ’ ό,τι μια καλή εμφάνιση στο γυαλί.

Μπορεί να έφυγαν τα «ιερά τέρατα» της πολιτικής, οι ιδρυτές των μεγάλων κομμάτων, ο αρχηγισμός όμως παραμένει ανέπαφος στα κόμματα.

Το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ σήμερα δεν είναι η ένταση του αντιπολιτευτικού του λόγου, αλλά το περιεχόμενό του.

Διατυπώνεται πολύς λόγος κενός περιεχομένου σχετικά με τη διεύρυνση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων, επειδή το ΠΑΣΟΚ υπολογίζει να καρπωθεί εκλογικά το συντηρητισμό των μικρομεσαίων.

Πέρα από τα παλαιοπασοκικά δάκρυα η συμβολή κάποιων στελεχών του ΠΑΣΟΚ στο δημόσιο διάλογο είναι μηδενική. Δεν αρθρώνουν μια στοιχειώδη πρόταση για το τι πρέπει να γίνει.

Τι καλύτερο, λοιπόν, να αναλάβει την προεδρία μιας Επιτροπής Σοφών για το μέλλον της χώρας ο κ. Αρσένης; Αν κρίνουμε από τις γκάφες του, πρέπει να είναι ο σοφότερος όλων.

Η αντιπολίτευση του κ. Παπανδρέου σε πολλές περιστάσεις δεν επιτρέπει στους χαχόλους να νιώσουν ΠΑΣΟΚοι. Δεν ανάβει τα αίματα ούτε καν τα μηχανάκια της AGB.

Ο «αρχιτέκτων» της πλέον βραχύβιας Συνταγματικής Αναθεώρησης στην παγκόσμια ιστορία δεν είναι κρατικιστής, όπως τον θέλουν οι «κύκλοι του ΠΑΣΟΚ». Είναι νεολαϊκιστής. Θα εμφανιζόταν ως φιλελεύθερος, αν ο αρχηγός του κινούνταν σε τροχιά κρατισμού.

Ένα άρθρο του κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, που μετεγγράφει την άποψη του Αρχιεπισκόπου σε νομικισμούς και βαρύγδουπες εκφράσεις…

Ο κ. Βενιζέλος ανέβασε τον πήχη του ηθικολογικού νομικισμού του. Προφανώς πλειοδοτώντας στις προτάσεις κατά της διαφθοράς που διατύπωσε ο κ. Παπανδρέου ζήτησε να απαγορευτεί πλήρως η χρηματοδότηση των κομμάτων από ιδιώτες, ακόμη και οι μικρές εισφορές από φίλους και μέλη.

Μετά από τρία χρόνια θα τεθεί και στην Ελλάδα ερώτημα: «Είστε καλύτερα σήμερα απ’ όσο ήσασταν πριν τέσσερα χρόνια;» Πιθανώς να το θέσουν άρρητα οι ψηφοφόροι, πιθανώς ρητά οι πολιτικοί αρχηγοί.

Γερμένο πάνω σ’ ένα δεκανίκι το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει κατά τον κ. Βενιζέλο να συζητά «θέματα που ηχούν απειλητικά στα αυτιά της κοινωνίας». Απλώς πρέπει να περιοριστεί σ’ εκείνα που ακούγονται ευχάριστα στ’ αυτί μας…

Το ΠΑΣΟΚ έχει πολύ δρόμο μπροστά του για να διεκδικήσει με αξιώσεις την διακυβέρνηση του τόπου. Πρέπει να ξεκαθαρίσει αν κοιτά στο παρελθόν ή στο μέλλον.

Σίγουρα το ΠΑΣΟΚ ούτε ενωμένο, ούτε δυνατό είναι σ’ αυτή τη φάση. Κάποιοι όμως ισχυρίζονται ότι είναι εδώ. Μπορεί όχι το ίδιο, αλλά το «σύστημα του».

Η πρώτη περίοδος του ΠΑΣΟΚ ανέτρεψε στρεβλές κοινωνικές και πολιτικές ιεραρχίες οι οποίες είχαν χτιστεί με βάση τα αποτελέσματα του Εμφυλίου, αλλά άφησε κληρονομιά ένα εθνικιστικό λαϊκισμό που ακόμη ταλαιπωρεί τη χώρα.

«Είπαμε να κάνει κάποιο δωράκι στον εαυτό του, αλλά όχι και 500 εκατομμύρια (δραχμές)» είχε πει κάποτε ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ. Ποτέ δεν διευκρινίσθηκε το αποδεκτό ύψος του «δώρου». Τουλάχιστον με την ιστορία Τζέκου μας λύθηκε μια απορία: Το κατώφλι ηθικής του ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στα 182.000 ευρώ.

Η αξιωματική αντιπολίτευση ξεφεύγει από τα φληναφήματα του παρελθόντος και πιθανώς να ανασυγκροτηθεί σε εντελώς νέα βάση. Μπορεί να αποκτήσει προγραμματικό λόγο πολύ πιο σύντομα απ’ ότι υποπτευόμαστε.

Ορατή παντού η μετάλλαξη της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Κοινό μανιφέστο ετοιμάζουν Μπλέρ (Βρετανία) – Σρέντερ (Γερμανία) – Πέρσον (Σουηδία)

Το ποσοστό που συγκέντρωσε το ΠΑΣΟΚ είναι ψήφος προσμονής για το νέο που διακηρύσσει ότι θέλει να χτίσει ο κ. Γιώργος Παπανδρέου. Απέχει μόλις μία ποσοστιαία μονάδα από την βαριά ήττα.

Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε αμηχανία. Όχι μόνο αυτό. Όλο το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε φάση μετάλλαξης. Το ΠΑΣΟΚ είναι σε κρίση. Ευτυχώς! Και για το ΠΑΣΟΚ και για τον τόπο. Η κρίση είναι ευεργετική. Ξεκαθαρίζει τα πράγματα.