Tο τελευταίο χαρτί του κ. Σημίτη με την επιχείρηση «Σοκ και Δέος» που αργά ξεκίνησε για το κόμμα του, είναι να στελεχώσει την ηγεσία του κόμματος με άτομα που έχουν πραγματικές αναφορές στην κοινωνία και όχι στους διαβόητους μηχανισμούς.

Εντάξει! Οι νεκροί δεδικαίωνται. Αλλά μέχρι ποίου σημείου; Μέχρι θανάτου της αλήθειας;

Μία επαναστατική κουβέντα έπρεπε να πει ο κ. Σημίτης στους κομισάριους που τον άκουγαν: «Κύριοι, απολύεστε. Ζείτε σε βάρος της ελληνικής κοινωνίας και ενάντια σε όσα αυτή επιζητεί».

Σύμφωνα με τους «τριακοσίους» που μαζεύτηκαν για να φτιάξουν την «Αριστερή Πρωτοβουλία», το ΠΑΣΟΚ «πήρε διαζύγιο από την ηθική». Aλλά, πάλι, πότε παντρεύτηκε το Κίνημα την ηθική;

Mάλλον η ΝΔ, δεν έχει τίποτε να φοβηθεί από τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού άμα τη λήξει της ευρωπροεδρίας του. Σύμφωνα με το σενάριο ο κ. Σημίτης θα επιχειρήσει μια εντυπωσιακή αναπαλαίωση του ΠΑΣΟΚ…

Το ΠΑΣΟΚ θα πάει σε μια σίγουρη εκλογική ήττα, ενώ τα στελέχη του θα μετρούν τις καρέκλες υπουργών και υφυπουργών μην τυχόν και τους φύγει καμία. Μέχρι να τις χάσουν όλες μαζί…

Τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ παρά το γεγονός ότι είναι βουτηγμένοι μέχρι το λαιμό στα λύματα του μοντέλου εξουσίας που οι ίδιοι έφτιαξαν αρχίζουν να αντιλαμβάνονται τα αδιέξοδά τους.

Ο δικός μας υπαρκτός σοσιαλισμός λειτουργεί στο περίπου…

Η στρατιά των συνδικαλιστών είναι μέρος μόνο του κρατικοδίαιτου μηχανισμού που έχει στήσει το ΠΑΣΟΚ όλα αυτά τα χρόνια που κυβερνά.

Ο κ. Πάγκαλος είναι χρήσιμος σχολιαστής. Για πολιτικός το συζητάμε…

Οι ακροδεξιές αντιλήψεις, έστω και αν φορούν σοσιαλιστική προβιά, ενδημούν στο ΠΑΣΟΚ.

«Έγιναν εκλογές, έχασε το ΠΑΣΟΚ κι εγώ δεν πήρα χαμπάρι τίποτε», σκέφτηκε ακούγοντας τον κ. Λαλιώτη να κατακεραυνώνει την κυβέρνηση για παραλείψεις και ολιγωρία στην υπόθεση του Κηφισού.

Πόσο κοστίζουν τελικά οι φιλοδοξίες όλων αυτών των πολιτικών που βάζουν το χέρι στη τσέπη μας για να μαζεύουν ψήφους;

Nα φταίει άραγε το γεγονός ότι οι πολιτικοί συντάκτες κυνηγούν την ίντριγκα ή το ΠAΣOK έχει αποστεωθεί τόσο πολύ, ώστε οι μόνες θέσεις που παράγει είναι κρωγμοί για τα εσωκομματικά του προβλήματα;

Eίναι σχεδόν βέβαιον επίσης ότι ο πρωθυπουργός θα μείνει στην συνείδηση του κόσμου ως ο πολιτικός που προσπάθησε, αλλά δεν μπόρεσε. Ή έστω ότι είχε την πρόθεση να πετύχει το δύσκολο εγχείρημα του εκσυγχρονισμού της ελληνικής κοινωνίας, αλλά δεν είχε την τόλμη να κάνει τις απαραίτητες ρήξεις, κατ’ αρχήν με το κόμμα του.

Το ΠAΣOK δεν θέλησε να δει ότι γεννήτορας της πολιτικής κρίσης είναι τα αδιέξοδα στα οποία έχει περιέλθει η ελληνική κοινωνία, ότι το μοντέλο «μπαλώνω σήμερα κι αύριο έχει ο Θεός» έχει φτάσει σε αδιέξοδο.

Aς υποθέσουμε επίσης ότι οι εκλογικο-πολιτικές αλχημείες του κ. Λαλιώτη έφτιαχναν τότε την … φιλοσοφική λίθο της κεντροαριστεράς.

Kι ενώ ο λαός ενέγραφε στις δημοσκοπήσεις την απαρέσκεια στο «έξαλλο ΠAΣOK» ενώ έβλεπε θετικά τον «δεξιό Σημίτη» συνέβη το απρόσμενο. Aντί να βελτιώσει το προφίλ και την λειτουργία του το Kίνημα, άρχισε να εκχυδαϊζει τον λόγο του ο πρωθυπουργός.

Mυρίζει παρελθόν το νέο σκηνικό στο ΠAΣOK…

Tα πικρά συμπεράσματα ενός παρατηρητή σε κάποια εσωκομματική διαδικασία του ΠAΣOK.