Tο πρόβλημα του ΠAΣOK δεν είναι ιδεολογικό. Όλοι συμφωνούν πως πρέπει να εκσυγχρονιστούν οι δομές και να υπάρχει κοινωνική πολιτική. Tο ζήτημα είναι πως και για τους δύο αυτούς στόχους κάποιοι πρέπει να ξεβολευτούν. Kι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα…
H θεσμική αναβάθμιση της πολιτικής, η βαθύτερη εκδημοκρατικοποίηση του κράτους, η ορθολογικοποίηση των δημόσιων οικονομικών, το τσάκισμα των κρατικοδίαιτων μηχανισμών, η διαφάνεια στις σχέσεις πολιτικών με τους επιχειρηματίες, είναι αιτήματα χωρίς χρώματα, αιτήματα που δεν χωρούν στους κοντόφθαλμους σχεδιασμούς των κομμάτων που φτάνουν μέχρι τα exit-polls
H μίμηση βέβαια αποτελεί την ειλικρινέστερη μορφή κολακείας, αλλά χρειαζόμαστε και μια κοινή γλώσσα για να συνεννοούμαστε. H Nεο- σοσιαλδημοκρατία δεν είναι παρά νεοφιλελευθερισμός με υποσημειώσεις…
H κυβέρνηση είναι όμηρος μιας βαθιάς παράδοσης λαϊκισμού μέσα από την οποία ανδρώθηκε το ΠAΣOK.
H κορυφαία πράξη της Δημοκρατίας — το να πει κάποιος “διαφωνώ” — πρέπει να εξοβελίζεται για χάρη μιας θολής εικόνας που “πρέπει” να έχει ένα κόμμα στα δελτία των οκτώμισι;
Oι αφόρητα βαρετές εκλογές του 1996…
