Αντιθέτως από τα υποβολιμαία θρυλούμενα, η Νέα Δημοκρατία «έχει πάγκο». Και, μάλιστα, καλό…
Η μακρά ανασχηματισμολογία ακυρώνει διττά τα επικοινωνιακά θετικά του ανασχηματισμού.
Το άγχος για τις εκλογές είναι ένας ολέθριος πολιτικός σύμβουλος. Καθορίζει τις κινήσεις βραχυπρόθεσμα και κάνει σίγουρη την ήττα μακροπρόθεσμα.
Το κλίμα που διαμορφώνεται από τα ΜΜΕ είναι το σύμπτωμα της πολυεπίπεδης κρίσης, στην οποία έχει μπει χρόνια η χώρα και απλώς τώρα σκάνε οι διάφορες «φούσκες».
Κακά τα ψέματα! Η διαφθορά στον δημόσιο τομέα είναι ένα μέρος της σπατάλης. Το μεγαλύτερο γίνεται με νόμιμους τρόπους: επιτροπές, επιτροπούλες, σύμβουλοι, παρασύμβουλοι, διόγκωση των εξόδων δια των προσλήψεων κ.λ.π.
Tο πρόβλημα της διαφθοράς δεν είναι κομματικό, είναι υπερκομματικό. Δεν είναι αμιγώς πολιτικό, είναι κοινωνικό. Δεν έχει χρώματα, έχει να κάνει με την εξουσία. Όποια εξουσία, σε όποιο σκαλί του Δημοσίου κι αν ασκείται.
Παραφράζοντας τον Γάλλο πολιτικό Antoine Boulay de la Meurthe, θα λέγαμε ότι οι συνεντεύξεις για πρόσληψη στο Δημόσιο είναι χειρότερες από έγκλημα. Είναι πολιτικό λάθος.
Υπάρχει ένα χρόνιο αίτημα εξισωτισμού των ευκαιριών στην Ελλάδα. Δυστυχώς, προς τα κάτω. Σ’ αυτήν τη λογική εμπίπτει και η επίθεση κατά της συζύγου του πρωθυπουργού, επειδή μίλησε σε ένα ιατρικό συνέδριο…
Πιθανόν η μεγαλύτερη αναπηρία της Νέας Δημοκρατίας να είναι πως πολλά από τα στελέχη της όχι απλώς δεν καταλαβαίνουν τις λύσεις. Δεν καταλαβαίνουν καν το πρόβλημα…
Ο μεσαίος χώρος επιτάσσει να είναι η 11η Μαρτίου μισή αργία και μισή απεργία;
Aν η κυβέρνηση «μιλάει Αριστερά» ας μην ελπίζει ότι θα «κυβερνήσει Δεξιά». Στη χειρότερη περίπτωση θα «κυβερνήσει Αριστερά» και στην καλύτερη δεν θα κυβερνήσει καθόλου.
Καλά είναι να γίνουν και ένα, και δύο, και τρία επικοινωνιακά επιτελεία. Το ερώτημα, όμως, είναι: Τι ακριβώς θα επικοινωνούν αυτά;
Η κυβέρνηση έπεσε στην ηθικολογική παγίδα που είχε στήσει, επειδή η ηθική δεν είναι ακριβής επιστήμη. Σε ένα τοπίο όπου όλα πρέπει είναι ηθικά, τα πάντα μπορούν να θεωρηθούν ανήθικα. Από τις προσωπικές δαπάνες του διοικητή μιας τράπεζας, μέχρι και τον κυβισμό των αυτοκινήτων που χρησιμοποιούν οι υπουργοί.
Την πολύπλοκη παθογένεια της ελληνικής σκηνής έχει να διαχειριστεί στα τρία επόμενα χρόνια τούτη η κυβέρνηση. Αν αποφασίζει να την αντιμετωπίσει θα πάει καλά. Αν ασχοληθεί με την εικόνα της θα χάσει.
Το μεγάλο ερώτημα για τα στελέχη της Ν.Δ. είναι ένα: Έχουν κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό τους για το πώς θα πρέπει να είναι μετά 50 χρόνια η Ελλάδα;
Ο χρόνος πάντα μετράει εναντίον της κυβέρνησης. Κάθε κυβέρνησης. Κάθε μέρα που περνά τα προβλήματα φουντώνουν κι αυτά δεν είναι δυνατόν να επιλυθούν αν δεν εφαρμοστούν γρήγορα γενναία φιλελεύθερα μέτρα.
Η λογική του «κράτους όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω» έχει ως τελικό αποτέλεσμα να ασχολείται το γκουβέρνο με όλα και να αποτυγχάνει στα πάντα. Ακόμη και σε αυτά που εμπίπτουν στις πραγματικές του αρμοδιότητες.
Είναι προβληματικός ο ηθικολογικός κανόνας που κυριάρχησε στην πολιτική ζωή του τόπου. Σε ένα τοπίο όπου όλα είναι ηθική, τα πάντα μπορούν να θεωρηθούν ανήθικα. Και όταν γίνει αυτό, όλα παγώνουν.
Γιατί «η ΝΔ απογοητεύει, το ΠΑΣΟΚ χάνει, η Αριστερά δεν κερδίζει»;
Η κυβέρνηση έχει πολλούς τρόπους να αποτύχει κι ένα μόνο για να επιτύχει. Να δει τι έκανε το ΠΑΣΟΚ και να πράξει τα ακριβώς αντίθετα. Αν διολισθήσει σε ΠΑΣΟΚικού τύπου πρακτικές είναι βέβαιο ότι θα απαξιωθεί πολύ ταχύτερα από το ΠΑΣΟΚ.
