Κάθε κυβέρνηση -και στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο- έχει κατά νου την επανεκλογή της. Μόνο που αυτό δεν πρέπει να γίνεται αυτοσκοπός.
Είναι να αναρωτιέται κανείς για τις προτεραιότητες ενός κράτους, το οποίο από τη μία δεν μπορεί να εξυπηρετήσει με νοσοόμους τους ασθενείς πολίτες του και από την άλλη δηλώνει ότι θα δημιουργήσει ειδικό σώμα για να προστατεύει τις γαλιάντρες της υπαίθρου.
Η χώρα και η κυβέρνηση μια στροφή χρειάζονται. Τολμηρή και προς την κοινή λογική.
Οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι τα μεγάλα λόγια της «Προόδου» είναι φούσκες και ζητούν αλλαγές επί το ορθολογικότερον. Μόνο που κανείς δεν τους λέει ποιες είναι αυτές.
Είναι κακό να βγαίνουν στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και να αμφισβητούν το «διαιτητή».
Από όσα είδαμε στην τηλεόραση η επιχείρηση του Λιμενικού για τη σύλληψη των ληστών ήταν θεαματική. Η επιτυχία όμως πού βρίσκεται;
Αντιθέτως από τα υποβολιμαία θρυλούμενα, η Νέα Δημοκρατία «έχει πάγκο». Και, μάλιστα, καλό…
Η μακρά ανασχηματισμολογία ακυρώνει διττά τα επικοινωνιακά θετικά του ανασχηματισμού.
Το άγχος για τις εκλογές είναι ένας ολέθριος πολιτικός σύμβουλος. Καθορίζει τις κινήσεις βραχυπρόθεσμα και κάνει σίγουρη την ήττα μακροπρόθεσμα.
Το κλίμα που διαμορφώνεται από τα ΜΜΕ είναι το σύμπτωμα της πολυεπίπεδης κρίσης, στην οποία έχει μπει χρόνια η χώρα και απλώς τώρα σκάνε οι διάφορες «φούσκες».
Κακά τα ψέματα! Η διαφθορά στον δημόσιο τομέα είναι ένα μέρος της σπατάλης. Το μεγαλύτερο γίνεται με νόμιμους τρόπους: επιτροπές, επιτροπούλες, σύμβουλοι, παρασύμβουλοι, διόγκωση των εξόδων δια των προσλήψεων κ.λ.π.
Tο πρόβλημα της διαφθοράς δεν είναι κομματικό, είναι υπερκομματικό. Δεν είναι αμιγώς πολιτικό, είναι κοινωνικό. Δεν έχει χρώματα, έχει να κάνει με την εξουσία. Όποια εξουσία, σε όποιο σκαλί του Δημοσίου κι αν ασκείται.
Παραφράζοντας τον Γάλλο πολιτικό Antoine Boulay de la Meurthe, θα λέγαμε ότι οι συνεντεύξεις για πρόσληψη στο Δημόσιο είναι χειρότερες από έγκλημα. Είναι πολιτικό λάθος.
Υπάρχει ένα χρόνιο αίτημα εξισωτισμού των ευκαιριών στην Ελλάδα. Δυστυχώς, προς τα κάτω. Σ’ αυτήν τη λογική εμπίπτει και η επίθεση κατά της συζύγου του πρωθυπουργού, επειδή μίλησε σε ένα ιατρικό συνέδριο…
Πιθανόν η μεγαλύτερη αναπηρία της Νέας Δημοκρατίας να είναι πως πολλά από τα στελέχη της όχι απλώς δεν καταλαβαίνουν τις λύσεις. Δεν καταλαβαίνουν καν το πρόβλημα…
Ο μεσαίος χώρος επιτάσσει να είναι η 11η Μαρτίου μισή αργία και μισή απεργία;
Aν η κυβέρνηση «μιλάει Αριστερά» ας μην ελπίζει ότι θα «κυβερνήσει Δεξιά». Στη χειρότερη περίπτωση θα «κυβερνήσει Αριστερά» και στην καλύτερη δεν θα κυβερνήσει καθόλου.
Καλά είναι να γίνουν και ένα, και δύο, και τρία επικοινωνιακά επιτελεία. Το ερώτημα, όμως, είναι: Τι ακριβώς θα επικοινωνούν αυτά;
Η κυβέρνηση έπεσε στην ηθικολογική παγίδα που είχε στήσει, επειδή η ηθική δεν είναι ακριβής επιστήμη. Σε ένα τοπίο όπου όλα πρέπει είναι ηθικά, τα πάντα μπορούν να θεωρηθούν ανήθικα. Από τις προσωπικές δαπάνες του διοικητή μιας τράπεζας, μέχρι και τον κυβισμό των αυτοκινήτων που χρησιμοποιούν οι υπουργοί.
Την πολύπλοκη παθογένεια της ελληνικής σκηνής έχει να διαχειριστεί στα τρία επόμενα χρόνια τούτη η κυβέρνηση. Αν αποφασίζει να την αντιμετωπίσει θα πάει καλά. Αν ασχοληθεί με την εικόνα της θα χάσει.
