Τους σημερινούς τυχοδιωκτισμούς του κ. Τσίπρα θα τους πληρώσουν οικονομικά οι αδύναμοι και θα τους πληρωθούν οι ατσίδες.

Με τη βοήθεια της μισητής τρόικας και του απεχθέστερου Μνημονίου αποφύγαμε -έστω με αβαρίες- το παγόβουνο. Τώρα κάποιοι επιμένουν να στρίψουμε το τιμόνι προς τα πάνω του.

Το τρικ της «κυβερνώσας Αριστεράς» μεταλλάχθηκε σε «μη κυβερνώσα Αριστερά», αλλά μέσα στη θολούρα θα τρυγήσει ψήφους όμορων χώρων.

Eνώ ο κ. Τσιπρας μεταφέρει την εντολή από χωρίου σε χωρίον της Προόδου ο χρόνος της οικονομίας κυλάει αντίστροφα.

Είναι προτιμότερο, λοιπόν, να διαλέξουμε δημοκρατικώς τον «άλλο κόσμο», αντί να βρεθούμε εκεί από ατύχημα.

Η Αριστερά μεγάλωσε. Ελπίζουμε ότι θα ωριμάσει κιόλας.

Υπάρχουν αναπάντεχα θετικά αν το όνειρο του κ. Τσιπρα γίνει πραγματικότητα.

O κ. Αλέξης Τσίπρας με αμετροέπεια και ύφος αγέρωχο, όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει.

Για να έχει τύχη μια πρόταση εξουσίας, ακόμη και του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να ενσωματώνει και τους περιορισμούς της πραγματικότητας, σε αντίθεση με τη διαμαρτυρία που χρειάζεται μόνο εκρηκτικά συναισθήματα.

Για το ΚΚΕ δημοκρατία είναι να παίρνει την κρατική επιδότηση χωρίς να δίνει λογαριασμό ή να ανατρέπει διά τραμπουκισμών τις αποφάσεις της πλειοψηφίας.

O ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι μια διαφημιστική εκστρατεία, που είχε προετοιμαστεί πέρυσι, για την επέτειο των 30 χρόνων της ένταξής μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια είναι ανεπίτρεπτη παρέμβαση στις εθνικές εκλογές.

Η οικονομία δεν αφήνει κενά. Στο τέλος κάποιοι πληρώνουν και κάποιοι επωφελούνται.

Οι ιδέες έχουν σοβαρές συνέπειες σε μια κοινωνία. Η ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς στην Ελλάδα μεγαλύτερες.

Το πρόβλημα είναι οι ηγεσίες αυτής της κοινωνίας που τρέχουν να προσκυνήσουν κάθε εκδήλωση της αριστερής παραφροσύνης και να πειθαρχήσουν.

Το αριστερό newspeak έχει εμποτίσει βαθιά τη χώρα, σε βαθμό παραφροσύνης.

Δυστυχώς η Αριστερά από το διαλεκτικό σχήμα θέση-αντίθεση-σύνθεση κρατά μόνο την αντίθεση. Θέλει να βρίσκεται διαρκώς έξω από τον χορό για να μπορεί να λέει πολλά τραγούδια.

Ιστορικά αποδείχθηκε ότι η τακτική του «όλα ή τίποτα» σπρώχνει σταδιακά την Αριστερά στο «τίποτα».

Τα κομμουνιστικά κόμματα ζουν σε ένα διαρκές «1984».

Θα συμφωνήσουμε ότι η πολιτική χρειάζεται τους θεατρινισμούς της. Μόνο που πίσω από τη ρητορεία πρέπει να υπάρχει και πολιτική ουσία.

Ο μόνος οργανισμός που εφαρμόζει πλήρως το Μνημόνιο είναι το ΚΚΕ στις επιχειρήσεις του.