Γιατί η Ελληνική Αστυνομία θόλωσε τις φωτογραφίες των μπουκαλιών που έδωσε στη δημοσιότητα, ώστε να μη διακρίνεται η ετικέτα τους;
Το πιο σημαντικό από αυτήν την περιπέτεια με το Οικονομικό Πανεπιστήμιο είναι η υπενθύμιση της διαρκούς ήττας της λογικής σε χώρους που υποτίθεται ότι είναι ναοί του ορθού λόγου.
Τα δύο μέτρα και σταθμά είναι το ανήθικο πλεονέκτημα της Αριστεράς.
Η απόπειρα να επανέλθει στον Ποινικό Κώδικα «η κακόβουλη βλασφημία και η καθύβριση των θρησκευμάτων».
Τα Γιαννιτσά δεν είναι μόνον αυτό που είδαμε στα κανάλια. Υπάρχουν και οι εθελοντές στηρίζουν με προσφορά ρούχων φιλοξενούμενους πρόσφυγες σε ξενοδοχεία εντός του νομού.
Τα παιδιά αυτά είναι προϊόντα της ημετέρας παιδείας. Με τους δασκάλους της γενιάς του «δημοκρατικού πέντε» κάθισαν και τέτοια γράμματα έμαθαν.
Το «La Strategia» –αν εξαιρέσουμε τα σκηνικά και τα κοστούμια– δεν είναι κάτι συγκλονιστικό, τουλάχιστον σε σχέση με τον ντόρο που γίνεται.
The immigration/refugee crisis is an international challenge that is bigger than individual governments and countries, even the big and powerful ones.
Δύο νέοι βουλευτές –πρωτοεκλεγμένοι είναι και ο κ. Γιαννούλης και ο κ. Κυρανάκης– κάνουν φιγούρες δικαιωματισμού σε ένα ιδιαίτερα κρίσιμο θέμα, για το οποίο πλεονάζει δικαίως ή αδίκως η ανησυχία των ανθρώπων.
Πώς ελέγχονται τα πεπραγμένα ενός δημοσίου λειτουργού, αν μπορεί να τα σφραγίζει με τη λέξη «Εμπιστευτικό» και να απειλεί όποιον τα αποκαλύψει με έναν σκασμό άρθρων του Ποινικού Κώδικα;
Το μεταναστευτικό/προσφυγικό είναι μια παγκόσμια πρόκληση που ξεπερνά κάθε κυβέρνηση και κάθε χώρα· ακόμη και τις μεγάλες και ισχυρές.
Ο κόσμος προόδευσε επειδή η μία γενιά αμφισβητούσε τις παραδοχές, τις πρακτικές, τα «ιερά και τα όσια» της προηγούμενης.
Τα ρουσφέτια του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Παναγιωτόπουλου, θυμίζουν την π.Χ. (προ Χρεωκοπίας) εποχή…
Tsipras is yearning for the days of 2014 again, but it will never happen. Social and political circumstances have changed too much.
Η αναβάθμιση της ελληνικής παιδείας απαιτεί αξιολόγηση σε όλα τα επίπεδα. Αντ’ αυτής ο ΣΥΡΙΖΑ έχει την κλασική πρόταση. «Είναι δυνατό να λειτουργήσει αναβαθμισμένη δημόσια εκπαίδευση χωρίς διορισμούς;» είπε ο κ. Φίλης.
Συνηθισμένα τα βουνά από τα χιόνια και η Βουλή από ανιστόρητες εξάψεις, ειδικώς στην πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τι ακριβώς πάει να πει «με τη βία της πλειοψηφίας αποφασίζετε να μετατρέψετε την επιτροπή σε χούντα»;
Η Αριστερά κατά κανόνα είναι οραματική. Τούτοι εδώ είναι βραχυπρόθεσμοι· λειτουργούν με τον κανόνα «ό,τι βρέξει ας κατεβάσει».
Θα συμφωνήσουμε ότι οι τράπεζες έχουν πολλά προβλήματα, αλλά οι συνταξιούχοι έχουν περισσότερα. Και θα ήταν παντελώς άδικο να πληρώσουν οι δεύτεροι τα οικονομικά ανοίγματα που έχουν οι πρώτες.
Την επόμενη φορά που θα βρεθούμε σε δημόσια υπηρεσία για να διεκδικήσουμε αυτό που προβλέπει ο νόμος θα πάρουμε την απάντηση «δίκιο έχετε, αλλά ο νόμος δεν προβλέπει πως πρέπει να εφαρμόσουμε τον νόμο. Δεν προβλέπεται κύριε…».
Το αναπτυξιακό νομοσχέδιο προάγει τη Δημοκρατία. Θα μπορούν οι τοπικές κοινωνίες να αποφασίζουν για τα του οίκου τους χωρίς να χρειάζεται να «αιτιολογούν» σε κανέναν αυτό που κάνουν.
