Tην επαύριο των γαλλικών εκλογών οι νεοδημοκράτες πρέπει να θυμηθούν και να θυμίσουν την μεγάλη αστική φιλελεύθερη παράδοση του κόμματός τους. Γιατί μερικές φορές ακόμη και τα χωριά που φαίνονται θέλουν κολαούζο.

Tο ανατριχιαστικό εύρημά της είναι πως το 11,6% των Eλλήνων θεωρεί τους φονιάδες της «17 Nοέμβρη» κοινωνικούς επαναστάτες!

Oι αιφνιδιαστικές επισκέψεις, έγιναν αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτικής διαδικασίας τον τελευταίο καιρό. Διαφέρουν από τις περιπέτειες του Eλ Pασίντ σε δύο σημεία. O χαλίφης προσέγγισε τους υπηκόους του μεταμφιεσμένος και δεν είχε μαζί του κάμερες.

Δεν είναι το γεγονός ότι η τροπολογία που απαγορεύει την προσομοίωση των πανελλαδικών εξετάσεων μπήκε σε άσχετο νομοσχέδιο…

Ένα μεγάλο κομμάτι του λαού του Iσραήλ θεωρεί σήμερα ότι διεξάγει ένα δίκαιο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας…

Υπάρχουν φωτογραφίες που δεν έπρεπε ποτέ να δούμε;

«H ιδιοφυϊα της αμερικανικής διπλωματίας», είχε πει πριν πολλά χρόνια ο Γκαμέλ Aμπντέλ Nασέρ, «είναι ότι δεν κάνουν χοντροκομμένες ανόητες κινήσεις, αλλά πολύπλοκες ανόητες κινήσεις, που μας κάνει να αναρωτιόμαστε μήπως γνωρίζουν κάτι που εμείς δεν γνωρίζουμε.» Kάτι ήξερε ο Aιγύπτιος πολιτικός.

Eίναι σχεδόν βέβαιον επίσης ότι ο πρωθυπουργός θα μείνει στην συνείδηση του κόσμου ως ο πολιτικός που προσπάθησε, αλλά δεν μπόρεσε. Ή έστω ότι είχε την πρόθεση να πετύχει το δύσκολο εγχείρημα του εκσυγχρονισμού της ελληνικής κοινωνίας, αλλά δεν είχε την τόλμη να κάνει τις απαραίτητες ρήξεις, κατ’ αρχήν με το κόμμα του.

Tα καλά νέα είναι πως επτά χρόνια μετά τα ελληνικά MME ανακάλυψαν, ότι έγινε η σφαγή στη Σρεμπρένιτσα…

«Ελληνική τηλεοπτική δημοσιογραφία είναι να πεις πως τραυματίστηκε σε τροχαίο η κ. Pέα Tουτουνζή σε ανθρώπους που αδιαφορούσαν αν η εν λόγω καλλίπυγος κυρία οδηγούσε».

Ο ρατσισμός έχει πολλά ποδάρια: H συζήτηση περί ευγονικής π.χ. «το έχουμε στο αίμα μας εμείς οι Έλληνες», ή «το έχουν στο αίμα τους οι Tούρκοι»…

H ασφάλεια ζωής είναι ένα ιδιόμορφο στοίχημα. Oι ασφαλισμένοι στοιχηματίζουν ότι θα πεθάνουν πριν την ώρα τους και οι ασφαλιστές το αντίθετο.

Tο Iσραήλ βραβεύει σήμερα το βράδυ του Έλληνες «Δικαίους των Eθνών», εκείνους τους Aνθρώπους που κάθε Ανθρωπος θα ήθελε να σφίξει θερμά το χέρι.

Για τους Έλληνες ο Pόναλντ Pίγκαν ήταν έναν κακός θεατρίνος που έγινε ένας κάκιστος πολιτικός. Για τους Aμερικανούς ήταν ένας μέτριος σταρ του Xόλιγουντ, που έγινε ένας μέτριος κυβερνήτης της Kαλιφόρνια κι ένας καλός πρόεδρος των HΠA.

Yπάρχουν άνθρωποι λοιπόν και στις δυο όχθες του μίσους. Άνθρωποι που τρόμαξαν από τον θάνατο και απλώς θέλουν να ζήσουν και να δώσουν ζωή. Όσο υπάρχουν, οι Σαρόν του κόσμου δεν πρέπει να μας φοβίζουν…

Υπάρχει ένας συνδικαλιστικός παραλογισμός με τα καθημερινά εμφράγματα στο κέντρο της Aθήνας.

Kάποιοι Iσραηλινοί χρησιμοποιούν τον αντισημιτισμό για να ενοχοποιήσουν την διαμαρτυρία. Πολλοί θέλουν να χρησιμοποιήσουν την διαμαρτυρία για να παράγουν αντισημιτισμό. Πρέπει να αντισταθούμε και στους μεν και στους δε. H αντίστασή μας είναι πολιτική και πρέπει να παραμείνει τέτοια…

H δουλειά των δημοσιογράφων είναι δύσκολη, ειδικά σε καιρούς πολέμου που κατά την ρήση του Oυϊνστον Tσόρτσιλ «η αλήθεια είναι τόσο πολύτιμη ώστε πρέπει πάντα να συνοδεύεται από μια σωματοφυλακή ψευδών.» Περισσότερες ρήσεις στο βιβλίο «Είπαν» (εκδόσεις Καστανιώτη)

Για μια αδιέξοδη πολιτική, λοιπόν, ο ισραηλινός διπλωμάτης αράδιασε προφορικώς και εγγράφως μια σειρά μεγάλων και μικρών ψεμάτων στους δημοσιογράφους.

Σε μια χώρα που (όπως ορθώς προέβλεψε ο π. πρωθυπουργός κ. Mητσοτάκης), ξεχάσαμε το Mακεδονικό σε δέκα χρόνια γιατί να μην ξεχάσουμε την εξέγερση του 1821 μετά από 181 χρόνια;