Ας υποθέσουμε τώρα ότι θέλω να βρίσω κάποιον ή να σπιλώσω τη μνήμη του. Δεν μπορώ να στείλω επιστολή, ούτε άρθρο που να αφήνω αιχμές ότι ήταν «παιδεραστής, έμπορος ναρκωτικών, εκβιαστής, τοκογλύφος, βασανιστής, φονιάς, επιχειρηματίας κ.λ.π.» Τι κάνω λοιπόν; Σφραγίζω με ένα κόκκινο αστέρι στην επιστολή μου κι εκτός από τη σίγουρη δημοσίευση, εξασφαλίζω ότι ουδείς θα περικόψει τις 1.911 λέξεις που αράδιασα.
Η αριστερή διγλωσσία σε νέες προκλήσεις…
Και το όπλο του διαλόγου…
Το πρόβλημα του διαλόγου στράβωσε σ’ αυτή τη χώρα ακριβώς επειδή ένα ιδιότυπο «newspeak» (κατά Όργουελ) επιβλήθηκε στη χώρα. Οι λέξεις έχουν αποσυνδεθεί από το νόημά τους, έγιναν υπηρέτες πολιτικών σκοπιμοτήτων
Τι είδους «αλληλεγγύη» είναι αυτή προς ένα άνθρωπο ο οποίος πήγε απλώς να κλέψει και παρ’ ολίγον να αφαιρέσει μια ανθρώπινη ζωή;
Αν η 12η Σεπτεμβρίου είναι η επόμενη της 11ης, τότε ο σκοταδισμός του Οσάμα Μπιν Λάντεν που πολεμά την ανθρώπινη ζωή, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την ελευθερία, την δικαιοσύνη, θα νικήσει…
And the dialogue as a weapon…
Το «φρούτο» της φαιδράς σεναριολογίας ευδοκιμεί σ’ αυτόν τον τόπο, μόνο που μέχρι σήμερα κανείς δεν έμπαινε τον κόπο είτε να ζητήσει εξηγήσεις από τους σεναριολόγους, είτε να τους βάλει στη θέση τους, όπως έκανε ο πρόεδρος του δικαστηρίου στον κ. Λεσπέρογλου…
Εκπλήξεις, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν ετοιμάζουν μόνο οι έγκλειστοι στον Κορυδαλλό αδελφοί Ξηρού αλλά εξελίξεις θα έχουμε κι από ένα άλλο μέτωπο. Η ρουκέτα αυτή τη φορά θα έλθει από τα Διαβατά Θεσσαλονίκης. Ο κ. Κυριάκος Παπαχρόνης…
Πέρα από την επιχείρηση δημοσίων σχέσεων της τρομοκρατίας, η ελληνική κοινωνία έχει μπροστά της δύο πράγματα. Τις δίκες της τρομοκρατίας που θα εξετασθούν τα φονικά και μόνο τα φονικά των 27 προηγούμενων ετών και μια μεγάλη συζήτηση για την πολιτική βία, τι την εξέθρεψε, τι την αιτιολόγησε και πως καλύφθηκε. Είναι ξέχωρα πράγματα και καλά είναι να τα ξεχωρίσουμε όλοι μας…
Ο κ. Κουφοντίνας δήλωσε σοσιαλιστής. Θα μπορούσε να δηλώσει και Αμερικανός. Θα ήταν -είτε το ένα είτε το άλλο- αν η ευρύτερη κοινότητα των σοσιαλιστών ή των Αμερικανών επιβεβαίωναν την άποψή του.
Βάζω στοίχημα ότι ο νόμος 3037/2002 δεν πρόκειται ποτέ να εφαρμοστεί. Αν εφαρμόζεται, θα πρέπει κάποιος να με συλλάβει, επειδή χρησιμοποιώ τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του γραφείου μου για να βάλω στοίχημα…
Εμείς οι πολίτες μπορούμε να τελειώσουμε με την τρομοκρατία. Μόλις τελειώσει το παραμύθι της «επαναστατικής πρωτοπορίας», που γνωρίζει το ρου της Ιστορίας και θέλει να τον επιταχύνει…
Aς δούμε λίγο ψύχραιμα την υπόθεση της συνέντευξης του κ. Aλέκου Παπαδόπουλου με τις γνωστές δηλώσεις περί αποχώρησης.
Όποιο και αν είναι το πολιτικό κόστος των αποφάσεων που παίρνουν οι «Ανεξάρτητες Αρχές», οι υπουργοί οφείλουν να βγάζουν το σκασμό, μιας και οι αρχές είναι ανεξάρτητες και λόγος δεν τους πέφτει.
Η οργάνωση «17 Νοέμβρη» άλλαξε αρχηγό και ενδύθηκε πολιτικό μανδύα.
«Έγιναν εκλογές, έχασε το ΠΑΣΟΚ κι εγώ δεν πήρα χαμπάρι τίποτε», σκέφτηκε ακούγοντας τον κ. Λαλιώτη να κατακεραυνώνει την κυβέρνηση για παραλείψεις και ολιγωρία στην υπόθεση του Κηφισού.
Αυτή η χώρα έχει «μυστικά αυτοκίνητα» της αστυνομίας που μόνο μυστικά δεν είναι. Έχει όργανα της τάξεως που πιάνουν ανθρώπους να οδηγούν χωρίς δίπλωμα και άδεια, αυτοκίνητα χωρίς πινακίδες! Κι αντί να σημάνει συναγερμός, τους αφήνουν ελεύθερους! Και μετά κάποιοι αναρωτιούνται πώς μακροημέρευσε η τρομοκρατία στην Ελλάδα.
Έχουν περάσει δύο μήνες από τότε που ξεκίνησε να ξετυλίγεται το κουβάρι της τρομοκρατίας και τα ερωτήματα έγιναν περισσότερα από τις απαντήσεις.
Οι αιρετοί τοπικοί άρχοντες καλούνται πλέον να διαχειριστούν πολλά. Γι’ αυτό και η επιλογή τους πρέπει να γίνει με σωφροσύνη.
