Το πρόβλημα είναι ότι από την Αριστερή κυριαρχία στο δημόσιο διάλογο περάσαμε στην κυριαρχία της απλής, αγνής και πολύ ρωμέικης μπούρδας με Αριστερή λεοντή.
Το δικαστήριο θα κρίνει κατά πόσον ο κ. Γιωτόπουλος έγραφε τις προκηρύξεις της «17 Νοέμβρη». Εμείς το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι πως και ο συντάκτης των προκηρύξεων και ο κ. Γιωτόπουλος είναι ένοχοι πρόκλησης αφόρητης πλήξης. Όλα όσα μας λένε, μας τα ‘χουν πει κι άλλοι. Άπειρες φορές, και μάλιστα αναίμακτα…
Φτάσαμε στην Ελλάδα να θεωρούμε κάποιον κεντρώωο, όταν ασπάζεται μέρος των δεξιών θέσεων και μέρος των αριστερών. Μόνο που αυτό δεν είναι «κέντρο», είναι αχταρμάς, τον οποίο ανακατεύει ο κ. Λαλιώτης για να τον σερβίρει προς τ’ Αριστερά.
Δεν ήταν ο κιτρινισμός των καναλιών που καθοδήγησε τους χθεσινούς είκοσι κουκουλοφόρους. Ήταν ο άλλος, ο πιο ύπουλος κιτρινισμός που θεωρεί πως κάθε κριτική στην ενιαία αριστερίστικη σκέψη που επιβλήθηκε στη χώρα προέρχεται από σκοτεινά κέντρα και πρεσβείες.
Τα αντράκια με τα κρυμμένα πρόσωπα, που δικαίως τους έλεγαν αλήτες, φόρεσαν για μια ακόμη φορά την λεοντή της Αριστεράς και του Αναρχισμού, επιτέθηκαν στην «Απογευματινή».
Τι άλλο πρέπει να γίνει ώστε οι πολιτικώς ανεγκέφαλοι που προΐστανται του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας να αποσύρουν το μνημείο ανοησίας που φέρει τον τιμητικό τίτλο «νόμος του Ελληνικού Κράτους» και τον αριθμό 3037/2002;
Και σπανίως ουσία, και σπανιότερα υπευθυνότητα…
Μια κοινωνία που σε κάθε δυσκολία έχει ως πρώτη επιλογή την απαγόρευση, έχει συνολικό πρόβλημα. Είναι ανασφαλής.
Ότι κι αν μεταδώσουν οι δημοσιογράφοι, αντικειμενικά κάποιος θα ευνοηθεί και κάποιος θα ζημιωθεί. Η είδηση δεν μπορεί να κρίνεται από την πηγή της ή από το αποτέλεσμα της, αλλά από την αλήθεια της.
Το ιδεολογικό κενό που αφήνει ο κεντροδεξιός χώρος στην Ελλάδα δεν είναι κακό μόνο για την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας αλλά και για την χώρα.
Oι Αμερικανοί δημοσιογράφοι, προσπαθούν να βρουν την διαχωριστική γραμμή μεταξύ πατριωτισμού και δημοσιογραφίας, μεταξύ των συναισθημάτων τους για την τραγωδία και της αντικειμενικότητας που πρέπει να έχουν στην κάλυψη των γεγονότων.
Φήμες τερατώδεις για την 11η Σεπτεμβρίου που έγιναν ειδήσεις στα MME όλου του κόσμου…
Στην αναμπουμπούλα της διεθνούς τρομοκρατίας οι λογοκριτές χαίρονται, αλλά δεν είναι οι μόνοι…
Το ουσιαστικό σχετικά με το athens.indymedia δεν είναι αν μπορεί να λογοκριθεί, αλλά το κατά πόσο θέλουμε να λογοκριθεί οποιοσδήποτε εκφράζεται από αιρετικά μέχρι χυδαία.
Το «Δίκτυο για την υπεράσπιση των Πολιτικών και Κοινωνικών Δικαιωμάτων» χρησιμοποιεί ψέματα κι αλήθειες μαζί, παλιές σταλινικές πρακτικές στιγματισμού ατόμων και (το κυριότερο) τις ενοχές του κόσμου της Αριστεράς
Θεαματικά είναι τα ρεπορτάζ της τηλεόρασης σε ολόκληρο τον κόσμο για τα τεχνολογικά εργαλεία που πιθανώς να χρησιμοποίησαν οι τρομοκράτες για σχεδιασμό και εκτέλεση του απεχθούς χτυπήματός τους στις HΠA.
Κάποιοι θα χαρακτηρίσουν τη δίκη «μέρος της σύγκρουσης με το αστικό κράτος» και θα «θέλουν να λογοδοτήσουν μόνο στο προλεταριάτο». Σοφή κίνηση, ειδικά αν κατηγορείσαι για ληστεία μετά φόνου. Ρίχνεις το μπαλάκι στο προλεταριάτο -κανείς δεν ξέρει την ακριβή διεύθυνση διαμονής του για να το ρωτήσει- κι άσε τους αφελείς («χρήσιμους ηλίθιους» είχαν χαρακτηρίσει τους οπαδούς τους οι «σύντροφοι» της RAF) να νομίζουν πως είσαι επαναστάτης.
O κ. Χρήστος Παπουτσής, δήλωσε σε νεανικό περιοδικό: «Μας ζηλεύουν οι Ευρωπαίοι γιατί δεν καταλαβαίνουν πως γίνεται αυτοί οι τύποι στην Ελλάδα να δουλεύουν όλη μέρα, να διασκεδάζουν και να είναι πάντα κεφάτοι. Δεν μπορούν να το συνειδητοποιήσουν».
Είναι ευτύχημα λοιπόν που ο υφυπουργός Οικονομικών κ. Φωτιάδης δεν γνώριζε την ιστορία με τις μύγες. Άλλως θα μπορούσε με τον νόμο 3037/2002 να απαγορεύσει και τις μύγες…
Tο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) αποφάσισε να παραδίδει τα μαθήματά του σε όλη την υφήλιο δωρεάν!
