Ο πόλεμος ποτέ δεν υπήρξε στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντιθέτως, γεννήθηκε και συνεχίστηκε ως «πρότζεκτ ειρήνης».

Οσοι αναρωτιούνται γιατί δεν είχαμε μεγάλες διαδηλώσεις για το Μάτι (μικρότερες υπήρξαν) πρέπει να λάβουν υπόψη έναν αποφασιστικό παράγοντα.

Αυτό που εξόργισε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους είναι το έλλειμμα δικαιοσύνης, συν η φρικτή υποψία πως το παιγνίδι είναι στημένο για να μη βρεθούν τα κυβερνητικά στελέχη ενώπιον των ευθυνών τους.

Ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ δεν έχει ούτε τα μέσα ούτε την αποστολή να διεξαγάγει ανακριτικό έργο, για τις συνθήκες του μπαζώματος στα Τέμπη.

Το επιτυχές κουκούλωμα των υποκλοπών δημιούργησε την ψευδαίσθηση (και συνεπακολούθως την αλαζονεία) στην κυβέρνηση ότι θα μπορούσε να διαχειριστεί με τον ίδιο τρόπο ένα θεσμικό σκάνδαλο και ένα δυστύχημα με 57 νεκρούς.

Οι ΗΠΑ έχουν ένα ανώτατο δικαστήριο, με 9 δικαστές και κανέναν αντιπρόεδρο. Εμείς έχουμε τρία ανώτατα δικαστήρια, με 150 μέλη και 30 αντιπροέδρους.

Υπάρχουν πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις για τη Δικαιοσύνη, που δυστυχώς δεν θα συζητηθούν.

Στα «σοβαρά κράτη» υπάρχουν εγγυήσεις ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης από τις άλλες εξουσίες, εξ ου και οι πολίτες την εμπιστεύονται διότι δεν τη βλέπουν σαν τον μακρύ χέρι της εκάστοτε κυβέρνησης.

Ο ποινικός λαϊκισμός, που πέντε χρόνια τώρα καλλιεργεί η κυβέρνηση, είναι αχόρταγος. Ο πληθωρισμός των ποινών είναι σαν το κατοχικό χρήμα· πρέπει να τυπώνεις διαρκώς περισσότερο για να τα φέρνεις βόλτα.

Η κυβέρνηση συνεχίζει το ίδιο βιολί των μικρών συγκαλύψεων· τώρα, των προηγούμενων ψευδών της. Ακόμη και με συνωμοσιολογίες.

Οι όψιμοι φιλελεύθεροι (ακροδεξιοί και μη) «δεν θέλουν λιγότερη λογοκρισία, θέλουν τη δική τους λογοκρισία…».

Οι συνωμοσιολόγοι βρίσκουν μισόλογα και παράγουν χοντράδες. Παίρνουν ό,τι περισσεύει από τις μισές αλήθειες που λένε οι θεσμικοί παράγοντες, με πρώτη την κυβέρνηση, και πλέκουν ολόκληρες θεωρίες.

Οι μισές αλήθειες και τα ολόκληρα ψεύδη είναι η κεντρική γραμμή της κυβέρνησης, μια τακτική που βαθαίνει τον λάκκο στον οποίο σήμερα βρίσκεται.

Είναι άλλο η πολιτική κριτική και η πιθανή απόδοση ποινικών ευθυνών για το μπάζωμα στα Τέμπη χωρίς να ακολουθηθούν πρωτόκολλα και άδεια της Δικαιοσύνης και άλλο η ιαχή περί «δολοφονίας 57 ανθρώπων».

Η αλήθεια είναι ότι ο Αρειος Πάγος ποτέ δεν έχαιρε μεγάλης εμπιστοσύνης, αφού αυτή είναι εκ γενετής υπονομευμένη· η ηγεσία του διορίζεται από την εκάστοτε κυβέρνηση.

Η αλλαγή του Συντάγματος χρειάζεται εκτελεστικό νόμο, τον οποίο η κυβέρνηση «αμέλησε» –έξι χρόνια τώρα!– να ψηφίσει.

Για το ναυάγιο της Πύλου απουσιάζουν από το πόρισμα τα ηχητικά του λιμενικού για τις τρεις κρίσιμες ώρες.

Ηταν βλακώδης η ενέργεια του Ρουβίκωνα με εσάνς φασισμού. Στο σαβουάρ-βιβρ της Δημοκρατίας, τα σπίτια και οι οικογένειες των πολιτικών μένουν εκτός διαμάχης.

Αν αν υπήρχε μια «one-night-συγκάλυψη» στο Μάτι, για λόγους «επικοινωνιακής αντιμετώπισης, αλλά ενδεχομένως, ναι, και συγκάλυψης ευθυνών», όπως έλεγε ο Κυρ. Μητσοτάκης, γιατί να μην υπάρχει και για τα Τέμπη;

Η Ελλάδα διαθέτει 4‰ από το Ταμείο Ανάκαμψης για τον σιδηρόδρομο, σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες που ο μέσος όρος είναι 10%…