Νόμος με γεννέθλια του Σωκράτη, 1η Οικουμενική Σύνοδο, Γενοκρονία Ποντίων, Μάχη της Κρήτης…

Η μεγαλύτερη ζημιά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στον τόπο είναι η κατακρεούργηση των λέξεων και των εννοιών, δηλαδή των εργαλείων που έχουμε να πορευόμαστε και να συμβιώνουμε.

Ακόμη και το γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας υπερασπίστηκε την απραξία της κυβέρνησής του στην Ειδομένη με όρους αποτελεσματικότητας («Και πείτε μου, αλήθεια, με όρους αποτελεσματικότητας πού θα οδηγούσε μια επέμβαση;») είναι μια μεγάλη κατάκτηση για την αριστερή σκέψη.

Η βιομηχανία ενημέρωσης ακολούθησε την πεπατημένη των κρατικοδίαιτων επιχειρήσεων.

Ιδεοληψίες πνίγουν τις ευκαιρίες για την οικονομία, μέχρι αυτή να αποκτήσει νεκρική ακαμψία.

Η απραξία της κυβέρνησης  στο μεταναστευτικό δημιουργεί τις προϋποθέσεις να φουντώσει ο ρατσισμός.

Τα κόμματα οφείλουν δημιουργήσουν κανόνες διαφάνειας για τα οικονομικά τους.

Όπως ο κ. Νίκος Παππάς χρησιμοποιεί το υπαρκτό πρόβλημα της διαπλοκής για να στήσει τη διαπλοκή του ΣΥΡΙΖΑ με τα τέσσερα κανάλια, έτσι φοβόμαστε ότι και στο υπουργείο Δικαιοσύνης θέλουν να χρησιμοποιήσουν το υπαρκτό πρόβλημα της ρητορικής του μίσους για να φιμώνουν κάθε φωνή που τους ενοχλεί.

Τα ΜΜΕ ως όμηρος αριστερίστικου λαϊκισμού.

…την κυβέρνηση αλλά το ερώτημα είναι ποιος θα πληρώσεις τις απώλειες.

Ο όρος «αριστερό τσούρμο», που έφτιαξε ο κ. Γιάνης Βαρουφάκης για να χαρακτηρίσει την κυβέρνηση, είναι ευφημισμός, και όχι γιατί δεν είναι τσούρμο.

Η κυβέρνηση αφήνει πίσω της συντρίμμια και εσχάτως σκάνδαλα.

Τώρα νομοθετούν ονομαστικές μετεγγραφές Φοιτητών στα ΑΕΙ, εκτός της νομοθετημένης διαδικασίας!

Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Βουλής και το διαδίκτυο μπορεί να ρυθμιστεί όπως η ραδιοτηλεόραση!

Πέραν των πραγματικών «Αλληλέγγυων», οι οποίοι βοηθούν με περίσσευμα ψυχής πρόσφυγες και μετανάστες, ποιοι είναι οι άλλοι που ανερυθριάστως χρησιμοποιούν τους δυστυχείς εκπατρισμένους;

Το δόγμα της δημοσιογραφίας ήταν ότι πρέπει να αλλάξει τον κόσμο όχι να τον ενημερώνει.

Κυριάρχησε κάθε αριστερός παραλογισμός· από τα δεινά που θα έφερναν οι επενδύσεις μέχρι τα καλά του υπαρκτού σοσιαλισμού.

Οι ίδιοι που χρησιμοποιούσαν την κρατική ενημέρωση για να προπαγανδίσουν το «Όχι» έσπευσαν ασμένως να υιοθετήσουν το «Ναι».

Κι άλλες (αθέατες αλλά καθημερινές) παραβάσεις δεοντολογίας για το Πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ.

Οι διαγραφές ως τελευταίοι σπασμοί ενός αποτυχημένου αριστερίστικου μοντέλου ενημέρωσης.