Η μισή κυβέρνηση αποκρατικοποιεί και η άλλη μισή στέλνει την αρχαιολογία για να δείξει στους επενδυτές ότι τα λεφτά τους δεν έχουν πέραση στην «ψωροκώσταινα».

 Οι δαπάνες του προϋπολογισμού από 48 δισ. το 2004, ανήλθαν στα 78 δισ. το καταστροφικό 2009.

Οι μεν είναι κατηγορούμενοι, τα δικαιώματα των οποίων χρήζουν προστασίας, οι άλλοι είναι απλώς «λαμόγια» και συνεπώς πρέπει με συνοπτικές διαδικασίες να ριχθούν στην πυρά.

Η ενότητα της Νέας Δημοκρατίας, υπεράνω όλων, ακόμη και της αλήθειας;

The fact that the Supreme Court accepted Dimitriou’s appeal suggests that her explanatory report contained a specific number for the 2009 deficit.

Επειδή δεν έχουμε άλλο μηχανισμό που να βάζει τάξη στις καταλήψεις, ή να τις «κανονικοποιεί» όπως λέει το newspeak της Αριστεράς, αναγκαστικά και αυτό το καθήκον πρέπει να αφεθεί στα χέρια κάποιων δημοσίων υπαλλήλων.

 …του ΣΥΡΙΖΑ να πλήξει τη Ν.Δ. χαϊδεύοντας και αγκαλιάζοντας ένα μέρος της.

Μισές αλήθειες, ολόκληρα ψέματα, αλλά με μεγαλόστομες μπαρούφες φτιάχνεται ένα ασυνάρτητο κοκτέιλ, που ακριβώς λόγω της ασυναρτησίας του θεωρείται μεγαλοφυές.

Ο κ. Ανδρέας Γεωργίου, ως νέος Γιόζεφ Κ., ζει τη «Δίκη» του Κάφκα πέντε χρόνια τώρα, από το γινάτι κάποιων πολιτικών και νομικών κύκλων να δείξουν στον λαό (διότι δεν μπορούν να το αποδείξουν) ότι όλα ήταν καλώς καμωμένα ώς το 2009 μέχρι που ο «ξενόφερτος» οικονομολόγος με διδακτορικό από το Μίσιγκαν ανακάτεψε τα νούμερα και «διόγκωσε το έλλειμμα».

Η σιωπή του Κ. Καραμανλή είναι η άλλη μεγάλη αποτυχία του. Οι βουλευτές εκλέγονται για να μιλούν.

Οποιοι δηλώνουν «αναρχικοί» ή, γενικώς, πικραμένοι από τη ζωή και το «σύστημα» μπορούν να τους καταλαμβάνουν, να κάνουν ό,τι θέλουν και το μέγεθος των ζημιών αφήνεται στην αγαθή τους προαίρεση.

Εχει βάλει γινάτι τα λεφτά μας η κυβέρνηση, ή νιώθει ότι αυτές είναι οι τελευταίες μέρες της Πομπηίας και προσπαθεί να τακτοποιήσει όσους περισσότερους μπορεί;

Προϊδεασμός και πρόβα, η κομματική φιέστα του ΣΥΡΙΖΑ για το Σύνταγμα στο προαύλιο της Βουλής.

Η κυβέρνηση συμπίεσε έτι περαιτέρω τον έτσι κι αλλιώς συμπιεσμένο πολιτικό της χρόνο.

Οι οπαδοί του δόγματος «η λιτότητα φέρνει ύφεση», ακόμη κι αν είχαν καλές προθέσεις, θα οδηγούσαν την ελληνική κοινωνία σε ένα όλο και πιο αυταρχικό καθεστώς, αφού οι κοινωνικές πολυπλοκότητες θα οδηγούσαν αναγκαστικά σε πιο βίαιες λύσεις.

Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αποδείχθηκαν καταστροφικοί για τα μεγάλα, και ανίκανοι για τα μικρά.

Η κυβέρνηση είναι σκορποχώρι χωρίς τον παραμικρό στρατηγικό σχεδιασμό.

Δυστυχώς, ο ελληνικός λαός τροφοδοτήθηκε επί έτη με τις πιο απίθανες μπαρούφες συνωμοσίας, περί του αμύθητου πλούτου που οι «προδότες πολιτικοί» δεν ήθελαν να αξιοποιήσουν, γιατί ήθελαν να τον προσφέρουν στα κοράκια.

Δεν υπάρχει κάποιο πόρισμα, για να μάθουμε τι ακριβώς συνέβη το πρώτο εξάμηνο του 2015. Βασιζόμαστε μόνο σε ψήγματα πληροφοριών που παρέχουν οι πρωταγωνιστές.

  O κ. Τσίπρας τι έκανε βλέποντας τον υπουργό να οδηγεί τη χώρα στο χείλος της αβύσσου;