Το Tαμείο Aποκρατικοποιήσεων είναι το τίμημα αναξιοπιστίας όλου του πολιτικού συστήματος.

Η Βενεζουέλα δείχνει τι θα συνέβαινε αν η Ελλάδα χρεοκοπούσε χωρίς την ΕΕ

Πλούτος και φτώχεια κατά την περίοδο της παγκοσμιοποίησης.

H χώρα έχει πρωτίστως πρόβλημα παραγωγής και δευτερευόντως διανομής των συντάξεων.

Η δομή της κρατικής επιδότησης στο ασφαλιστικό είναι αντίστροφα προοδευτική.

  Ολες οι επενδύσεις στην Ελλάδα ρυπαίνουν και υπόλοιπες βρίσκονται σε αρχαιολογικούς χώρους.

Το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας δεν είναι τα χαρτιά με τα οποία συναλλάσσεται.

Από την υποχρέωση δημοσιοποίησης των διαφημιστικών δαπανών εξαίρεσαν τις ΔΕΚΟ και τους φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Η διόγκωση της διαφθοράς ευνοεί πολλούς. Δεν αναφερόμαστε μόνο σε όσους βάζουν το δάχτυλο στο μέλι, αλλά και σε όσους ατελέσφορα πληρώνονται για να τους ελέγχουν.

Τα επιδόματα και γενικώς οι παροχές του Δημοσίου δεν έχουν σχέση με το παραγόμενο έργο.

O υπουργός μειώνει και το ωράριο των δημοσίων υπαλλήλων, για να παίρνουν πιο νωρίς τα παιδιά τους από τους σταθμούς, την εύρυθμη λειτουργία των οποίων χαντάκωσε ο ίδιος!

Το πολιτικό σύστημα για να προστατεύσει τα πελατειακά του δίκτυα  συντήρησε όσα δεν αφήνουν την οικονομία να αναπνεύσει.

Για την κυβέρνηση «προσλήψεις να γίνονται» κι ας καεί το σύμπαν…

Όσο περισσότερο μιλάει κάποιος για «ηθική στην πολιτική», τόσο περισσότερο υπονομεύει τους μηχανισμούς ελέγχου της.

Νέες τροπολογίες από βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ για επιδόματα και υπερωρίες στο δημόσιο.

Η διαπλοκή δεν γίνεται εν κενώ. Γίνεται με την εκάστοτε κυβέρνηση.

Ακόμη κι αν αποφασίσει κάποιος να βάλει τα λεφτά του στη χώρα, πάντα θα υπάρχει ένας Σκουρλέτης ή ένας Γαλιατσάτος για να τον διώξει.

Η κυβέρνηση δεν θέλει να καταπολεμήσει τη διαπλοκή αλλά να την κάνει δική της και να αυξήσει τα ανταλλάγματα.

Ο πολλαπλασιασμός των μηχανισμών αναδιανομής αυξάνει το κόστος της διά της γραφειοκρατίας.

Τάσος Γιαννίτσης: Ανάπτυξη χωρίς λύση του ασφαλιστικού δεν υπάρχει.