Πριν αρχίσουν στον ΣΥΡΙΖΑ τα όνειρα για Αναπτυξιακές τράπεζες και άλλα κρατικοκεντρικά, ας διαβάσουν λίγο ιστορία. Έστω της ΕΤΒΑ.

Τα στελέχη αυτής της κυβέρνησης (εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων) ουδέν κατανοούν από τη λειτουργία της οικονομίας στο σύγχρονο περιβάλλον, και δεν θέλουν τίποτε να μάθουν.

Είναι ουτοπία να ζητάει κανείς περισσότερο κράτος και λιγότερη διαπλοκή.

Οι «πενταροδεκάρες», που σκορπούν οι χουβαρντάδες εκατομμυριούχοι και μη υπουργοί.

Πως ξεκίνησε ο μικρός χαμός για το «τέλος των περιπτέρων» στην Ελλάδα.

Εμπόδια διάσπαρτα στον δρόμο για οποιαδήποτε νέα προσπάθεια…

Η Ελλάδα είναι 81η χώρα σε ανταγωνιστικότητα (μετά το Τατζικιστάν, την Ουκρανία κ.ά.), ενώ ο παράδεισος του μακαρίτη Τσάβες είναι στην 132η.

Το βασικό πρόβλημα του κ. Τσίπρα ήταν ότι βρέθηκε σε άγνωστα νερά, αναγκασμένος να συζητήσει πρώτη φορά στα σοβαρά -χωρίς συνθήματα και περίτεχνες κορώνες- για τις οικονομικές προοπτικές της χώρας.

Ο προστατευτισμός δεν αφορά την οικονομία στο σύνολό της· ωφελεί τους λίγους παραγωγούς και κοστίζει στους πολλούς καταναλωτές.

Γιατί αποφεύγουν την Ελλάδα οι παραγωγοί ξένων ταινιών;

Ο θίασος της δραχμής υπόσχεται ρευστότητα χωρίς ισοτιμίες.

Από τότε που η διώρυγα της Κορίνθου θα καταπόντιζε την χώρα, η κινδυνολογία είναι το έσχατο επιχείρημα όσων σιτίζονται στις στρεβλές οικονομικές δομές.

Όλα τα κάνει η Πρόεδρος της Βουλής εκτός από την εφαρμογή νόμων για την διαφάνεια στην Βουλή.

Το κράτος πρέπει να έχει ρυθμιστικό ρόλο και να μην είναι ιδιοκτήτης τραπεζών.

Συμφέροντα, έχουν πνίξει την ελληνική οικονομία και δεν θα επιτρέψουν κανέναν να προκόψει.

Το κλείσιμο τραπεζών, εκτός των άλλων, είναι και το πρώτο βήμα για μια Ελλάδα κλειστών οριζόντων.

Μπορεί να πάει μπροστά μια χώρα όταν γδέρνει τους παραγωγούς για να αυξήσει συνταξιούχους;

Με το νέο φορολογικό νόμο η κυβέρνηση θα κατορθώσει και να γονατίσει όσες επιχειρήσεις απέμειναν και να διατηρήσει το καθεστώς αδικίας σε βάρος της εργασίας.

Κάθε φορά που είναι να απελευθερωθεί μια αγορά «μύρια κακά πρόκειται να συμβούν».

…εκείνων που είχαν θείο στη Μακρόνησο ή ξάδελφο στο Πολυτεχνείο ή έκλαψαν όταν έκλεισε η ΕΡΤ