Ο θίασος της δραχμής υπόσχεται ρευστότητα χωρίς ισοτιμίες.
Από τότε που η διώρυγα της Κορίνθου θα καταπόντιζε την χώρα, η κινδυνολογία είναι το έσχατο επιχείρημα όσων σιτίζονται στις στρεβλές οικονομικές δομές.
Όλα τα κάνει η Πρόεδρος της Βουλής εκτός από την εφαρμογή νόμων για την διαφάνεια στην Βουλή.
Το κράτος πρέπει να έχει ρυθμιστικό ρόλο και να μην είναι ιδιοκτήτης τραπεζών.
Συμφέροντα, έχουν πνίξει την ελληνική οικονομία και δεν θα επιτρέψουν κανέναν να προκόψει.
Το κλείσιμο τραπεζών, εκτός των άλλων, είναι και το πρώτο βήμα για μια Ελλάδα κλειστών οριζόντων.
Μπορεί να πάει μπροστά μια χώρα όταν γδέρνει τους παραγωγούς για να αυξήσει συνταξιούχους;
Με το νέο φορολογικό νόμο η κυβέρνηση θα κατορθώσει και να γονατίσει όσες επιχειρήσεις απέμειναν και να διατηρήσει το καθεστώς αδικίας σε βάρος της εργασίας.
Κάθε φορά που είναι να απελευθερωθεί μια αγορά «μύρια κακά πρόκειται να συμβούν».
…εκείνων που είχαν θείο στη Μακρόνησο ή ξάδελφο στο Πολυτεχνείο ή έκλαψαν όταν έκλεισε η ΕΡΤ
Υπάρχει και η θεσμική ζημιά που, αν και αόρατη, θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στο μέλλον.
Σε τριτοκοσμικές χώρες υπάρχουν διαρκώς «επείγουσες ανάγκες» για να παρακαμφθεί η διαφάνεια.
Στα προβλήματα που δημιουργούνται λόγω αλλαγής των οικονομικών συνθηκών στην Ελλάδα υπάρχουν δύο απαντήσεις: επαναπρόσληψη για τους λίγους που φεύγουν από το Δημόσιο και μόνιμη ανεργία για τους πολλούς που μένουν χωρίς δουλειά στον ιδιωτικό.
Η καταπολέμηση της διαφθοράς χρειάζεται θεσμούς όχι μόνο αγαθές προθέσεις…
Η κυβέρνηση λειτουργεί σαν τον αλκοολικό που σπάει τους κουμπαράδες των παιδιών του για να ικανοποιήσει το πάθος του.
Το δάσος της οικονομικής καταστροφής, και η συνωμοσιολογία περί «υπονόμευσης της κυβέρνησης».
Το «κακό μνημόνιο» επέβαλε τον νόμο 4093/2012, ο οποίος προέβλεπε ότι η παραχώρηση των αδειών περιπτέρων «γίνεται με δημοπρασία…». Ψηφίστηκε ο νόμος για να πάρουμε την δόση και μετά άρχισε το ξήλωμα του.
Εχει προβλήματα η ΟΝΕ, αλλά δεν είναι αυτά που εμείς θεωρούμε μεγάλα προβλήματα.
Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση. Απλώς υπάρχουν οι δύσκολες και οι χείριστες.
Παλιά, χωρίς τη σχετική σταθερότητα του ευρώ, οι δαπάνες καλύπτονταν… τυπογραφικώς.
