Μετά πέντε χρόνια ολιγωρίας, φτάσαμε να δικαιώνεται το σύνθημα «με (παράνομους) αγώνες κατακτάμε τα δικαιώματά μας».
Συντάκτης: Πάσχος Μανδραβέλης
Οι αυστηρές ποινές είναι άχρηστες όταν ουδείς τις επιβάλλει. Οριακώς μπορεί να λειτουργήσουν και στην αντίθετη κατεύθυνση.
Η κυβέρνηση, προκειμένου να δείξει «αποφασιστικότητα», τελικώς γελοιοποιεί τη νομιμότητα.
Ενώ το ΠΑΣΟΚ επεξεργάζεται θέσεις επί παντός δείχνει να μην έχει αφήγημα, ο κ. Τσίπρας χωρίς επεξεργασία θέσεων μοιάζει να έχει αφήγημα.
Ο καλλιτέχνης ή οι κληρονόμοι του δεν έχουν λόγο για τη χρήση του έργου κι αυτό είναι πολύ λογικό. Ουδείς μπορεί εκ των προτέρων να κρίνει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της επανάχρησης ενός έργου.
«Καινή νοημοσύνη μου και πού να σε κρεμάσω», θα έλεγε μια σύγχρονη ελληνική παροιμία. Προς το παρόν κρέμεται στα χείλη όλων των κυβερνητικών παραγόντων.
Κατόπιν μπλόκων, η κυβέρνηση καλεί τον αγροτικό κόσμο σε διάλογο. Τώρα; Τι να συζητήσουν και σε ποια βάση αξιοπιστίας;
Φτιάχνεται νέα «Ανεξάρτητη Αρχή Εποπτείας της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή», η οποία θα συνενώσει όλες τις ελεγκτικές αρχές.
Στην Ελλάδα, το 98,9% των εμπορευμάτων μεταφέρεται οδικώς και μόνο 1,1% με τρένα. Στην Ευρώπη οι σιδηροδρομικές μεταφορές φτάνουν στο 17%-18%.
Η νομότυπη λογοκρισία που υφίστανται τα ΜΜΕ και αφορά μια κρατική δραστηριότητα, που είναι η σύλληψη και η παραπομπή σε δίκη κάποιων πολιτών.
Το γεγονός ότι το συνδικαλιστικό όργανο των δικαστικών μπερδεύει την περιφρόνηση του δικαστηρίου με την έκφραση γνώμης για αυτό, πρέπει να μας προβληματίσει.
Οι συνθήκες μέσα στις οποίες ζουν τα τρία τέταρτα των Ελλήνων στις πόλεις δεν έπεσαν από τον ουρανό, ούτε ήταν γραφτό να είναι τέτοιες.
Η καλή φωνή βλάπτει σοβαρά τη μακροζωία;
Η μεγάλη σιωπή για όσα ακούγονται στο δικαστήριο (έστω πλημμελημάτων) για τις υποκλοπές.
Ο –αυτοπροσδιοριζόμενος με ένα «νι»– Γιά(ν)νης θεώρησε προσβλητικό τον όρο «κουπόνια» που χρησιμοποίησε ο κ. Τσίπρας.
Ποιος δεν συμμεριζόταν, αυτό που γράφει ο κ. Τσίπρας ότι «για μερικούς συντρόφους μου είχα πάντα την απορία αν αντιλαμβάνονταν έστω και στοιχειωδώς την πραγματικότητα».
Την ώρα που το πολιτικό σύστημα κουβεντιάζει για το 2027, είναι ξεκομμένο από τις ανάγκες του 2025. Η κοινωνία είναι αλλού.
Δικαίως ή αδίκως, εμπεδώνεται η πεποίθηση του ελληνικού λαού ότι η Νέα Δημοκρατία κάνει τα πάντα για να κουκουλώσει το σκάνδαλο.
Αντί το Διαδίκτυο να αλλάξει τις επιχειρήσεις, οι επιχειρήσεις άλλαξαν το Διαδίκτυο.
Η Ρωσία χάνει το σχεδόν μονοπωλιακό πλεονέκτημα που είχε στις ενεργειακές αγορές της Ευρώπης.
