Η φωτογραφία του πρωθυπουργικού ζεύγους με τον Ντόναλντ και τη Μελάνια Τραμπ δεν ήταν προϊόν κάποιου περίεργου μοντάζ.
Συντάκτης: Πάσχος Μανδραβέλης
Τα σόου αυστηροποίησης, που διαρκώς ανεβάζει η κυβέρνηση για «λίγα ψίχουλα στην κάλπη παραπάνω», είναι επικίνδυνα.
Oι εξελίξεις στον εργασιακό βίο κάνουν την εξέλιξη της τεχνολογίας δυσοίωνη.
Η δουλειά του υπουργείου δεν είναι η μικροδιαχείριση σε κάθε πτυχή του κοινού μας βίου. Πρέπει να χαράσσει πολιτικές για τις νέες προκλήσεις που έρχονται και ουχί να κυνηγάει τους τυπογράφους.
Η καλή λειτουργία των κομμάτων είναι ουσιαστικό ζήτημα της Δημοκρατίας. Τα όργανα πρέπει να λειτουργούν, ακόμη κι αν στελέχη του εκτοξεύουν ουρανομήκεις ανοησίες.
Στη σημερινή πολιτική κατάσταση των ΗΠΑ ο νόμος που απαγορεύει την πώληση κρίσιμων οπλικών συστημάτων στην Τουρκία δεν αξίζει ούτε το χαρτί στο οποίο ο πρόεδρος βάζει τις χονδροειδείς υπογραφές του.
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της προχθεσινής ημέρας στον ΟΗΕ δεν ήταν η ασυνάρτητη ομιλία του Αμερικανού προέδρου, αλλά το γεγονός ότι ουδείς από τους παρόντες ηγέτες άλλων χωρών που έδειξε η κάμερα δεν αναφώνησε «ωιμέ» ή έστω «ολαλά».
Αν οι κάτοικοι π.χ. της Σαντορίνης θέλουν να κάνουν το καλό, πρέπει να ζητήσουν την άδεια του υπουργού και, όταν αυτός ευκαιρήσει να ασχοληθεί, ξέρουμε το συμπούρμπουλο που θα ακολουθήσει.
Τι ισχύει; Η υπόσχεση του πρωθυπουργού ότι «εάν προκύψουν στοιχεία (στην εξεταστική), να εξετάσουμε το ενδεχόμενο σύστασης Προανακριτικής» ή η απόφανση του κ. Βορίδη, ότι η κυβερνητική πλειοψηφία έκλεισε το ποινικό κομμάτι, χωρίς να εξετάσει στοιχεία;
Η μεταφορά αρμοδιοτήτων σε μικρότερα σχήματα δεν παράγει «αγίους», αλλά έχει τα πλεονεκτήματα της ορατότητας και της εγγύτητας των συναλλασσομένων.
Ο δρόμος προς τον αυταρχισμό συνεχίζεται…
Είναι άλλο οι ιδιωτικές «επιχειρήσεις ακύρωσης» που γίνονταν στο παρελθόν και άλλο να επιχειρείται το ίδιο από μια κυβέρνηση, και δη του πιο ισχυρού κράτους στον κόσμο.
Ασχέτως αν υπήρξε ή όχι σκευωρία, η πολιτική ζωή δεν αναστατώθηκε επειδή κάποιοι ανέφεραν το κοντό τους ή το μακρύ τους στην εισαγγελία, αλλά διότι το νομικό πλαίσιο οδήγησε προς αυτή την κατεύθυνση.
Τελικώς τι ήταν ο συλληφθείς για τη δολοφονία του Τσάρλι Κερκ;
Η δημόσια συζήτηση για τις ομιλίες των πολιτικών αρχηγών στη ΔΕΘ έχει γίνει κάτι σαν το τραγούδι του αείμνηστου Δημήτρη Μητροπάνου «τόσα δίνω, πόσα θες…».
Πώς προέκυψε τέτοιος χαλασμός και τόσο πάθος στο εγχώριο κομμάτι των κοινωνικών δικτύων για την δολοφονία του Τσάρλι Κερκ;
Πως μπαίνουν στον ανταγωνισμό τα κρατικά ΑΕΙ έχοντας το ένα χέρι πίσω από την πλάτη, με τον/την εκάστοτε υπουργό να το κρατάει σφιχτά;
Με ενημέρωση στο περίπου, ο δημόσιος διάλογος γίνεται στο περίπου, και φυσικά οι λύσεις που δίνονται είναι στο περίπου.
Από τις 4.400 επιθέσεις που έζησαν οι ΗΠΑ τα τελευταία δέκα χρόνια, μόνο οι 11 είχαν ως δράστες διεμφυλικούς.
Τα fake news που φύονται στον βούρκο των κοινωνικών δικτύων είναι κατά κανόνα τοξικά. Γίνονται δε χειρότερα, όταν υιοθετούνται στον επίσημο πολιτικό λόγο.
