Κατά κανόνα τα κόμματα διαμαρτυρίας δεν βελτιώνουν τη δημοκρατία, τη βλάπτουν.
Συντάκτης: Πάσχος Μανδραβέλης
«Ο θείος που κάθεται με τη νεολαία» χωρίς το χιούμορ του Τζίμι Πανούση.
Όσα κάνει ο Τραμπ στην Βενεζουέλα δεν φαίνεται να ακολουθούν κάποιο σχέδιο. Ούτε καν για τη μορφή της διακυβέρνησης.
Πέρασε ένα ολόκληρο Ταμείο Ανάκαμψης και –με αφορμή το δυστύχημα των Τεμπών και το μπλακ άουτ στο FIR Αθηνών– διαπιστώσαμε ότι οι υποδομές στον τομέα των μεταφορών είναι λειψές.
Μεγάλη μεταρρύθμιση θα ήταν να αρχίσουν να δουλεύουν ο ΟΠΕΚΕΠΕ και όλοι οι αρμοί του κράτους σαν την ΑΑΔΕ, ήτοι να μην είναι υπό τον ασφυκτικό έλεγχο της εκάστοτε κυβέρνησης.
Σε μια χώρα με κατακερματισμό ιδιοκτησίας η μόνη βιώσιμη μείωση του κόστους παραγωγής είναι η συνένωση δυνάμεων, οι συνεταιρισμοί αγροτών.
Το «ιδιαίτερα σεβαστό Δ.Σ. του Κέντρου Κένεντι», που διόρισε ο πρόεδρος Τραμπ, ψήφισε τη μετονομασία του σε «Κέντρο Ντόναλντ Τραμπ – Τζ. Φ. Κένεντι» και μάλιστα με αυτήν τη σειρά.
Υπάρχει ενδοκυβερνητικός διαγωνισμός σαχλαμάρας ή δημοσκοπήσεις που δείχνουν άνοδο της Ακροδεξιάς;
Η μεταφορά της διαφθοράς από τα κάτω προς τα πάνω επωάζει κοινωνικές εκρήξεις, κατά πολύ μεγαλύτερες απ’ όσο κάποιο βήμα εκσυγχρονισμού, που όμως πλήττει οριζοντίως τις κοινωνικές ομάδες.
Η «τάξη» που θέσπισαν όλες οι κυβερνήσεις, και πολύ περισσότερο τούτη εδώ, είναι να χρησιμοποιούν το Κοινοβούλιο ως ορντινάντσα της εκτελεστικής εξουσίας.
Η παράνομη παρέμβαση των αγροτών χειροκροτήθηκε από όλους που ένιωθαν κορόιδα όταν πλήρωναν για δρόμους που δεν χρησιμοποιούσαν.
Όπως γίνεται στένωση των εθνικών οδών για τα αέναα έργα, με τον ίδιο τρόπο μπορεί να γίνει στένωση και για τα αγροτικά μπλόκα.
Αφού τα κόμματα δημοσιοποίησαν τα στοιχεία και τις φωτογραφίες των κατηγορουμένων, και τα κατέθεσαν στα πρακτικά της επιτροπής, τώρα τα μέσα ενημέρωσης είναι υποχρεωμένα να τα «προστατεύσουν».
Η ροπή προς την άσκοπη τοξικότητα βρίσκει ευεπίφορο έδαφος για να φουντώσει.
Για κάθε αλλαγή υπάρχει μια ίση ή και μεγαλύτερη αντίδραση.
Τα προβλήματα με το επικείμενο ντοκιμαντέρ του Αλέξη Παπαχελά για τα «50 χρόνια τρομοκρατίας στην Ελλάδα».
Για λόγους κόστους ( ; ) υπάρχει μία μόνο αρτηρία να ενώνει τη νότια με τη βόρεια Ελλάδα. Αν –ο μη γένοιτο!– προκύψει κάτι πιο σοβαρό όλοι θα αναρωτιόμαστε πώς βρεθήκαμε γυμνοί και σε αυτήν την κρίση.
Υπάρχει κάποια μελέτη που να προβλέπει, έστω χονδρικώς, πώς θα λειτουργήσει η συγχώνευση του ΟΠΕΚΕΠΕ με την ΑΑΔΕ;
Υπάρχουν δύο σοβαρά ελλείμματα αυτοκριτικής στην Ιθάκη του κ. Τσίπρα, για τα μεγαλύτερα κρίματα της πολιτικής του πορείας.
Οι προφυλακίσεις δεν πρέπει να θεωρούνται «προκαταβολή ποινής».
