Ο χλευασμός προς τις εξεταστικές επιτροπές είναι ανάγλυφος σε όσα απαντούν και κυρίως δεν απαντούν όσοι μάρτυρες καταθέτουν ενώπιόν τους.
Συντάκτης: Πάσχος Μανδραβέλης
Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος πολιτικός επιστήμων για να καταλάβει ότι σε περίοδο τέτοιων περικοπών δεν χρειάζεται να νοικιάζει ο οργανισμός νέα γραφεία με μηνιαίο μίσθωμα 180.000 ευρώ.
Η Εξεταστική θα ρίξει άπλετο φως και στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, όσο και με τα Τέμπη…
Η κυβέρνηση μπήκε σε μια αχρείαστη δίνη των ΕΛΤΑ, υπό τη σημαία τού «όλα τα γνωρίζουμε, όλα τα μαχαιρώνουμε» και απλώς τα ανακοινώνουμε.
Στην Ελλάδα το έλλειμμα θεσμικών αντιβάρων είναι τεράστιο. Το πανίσχυρο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα ήταν ουσιαστικώς ανέλεγκτο, αλλά το λεγόμενο «επιτελικό κράτος» κάνει τα πράγματα χειρότερα.
Αν και η κοινοβουλευτική ιστορία βρίθει φωτογραφικών διατάξεων πρέπει να είναι η πρώτη φορά που ψηφίζεται κοτζάμ διάταξη για ένα μόνο άτομο.
Ενας από τους λόγους της ελληνικής χρεοκοπίας ήταν η διαχρονικώς στρεβλή κατανομή των πόρων του ελληνικού κράτους. Σπαταλήθηκαν πολλά για το θεαθήναι ή για την εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπιμοτήτων.
Από τις αναλύσεις, για την απουσία των αρχηγών, λείπει το γεγονός ότι η κηδεία έγινε Σάββατο και η Τρίτη ήταν αργία. Οπότε: «Ζήτω το ελληνικό τριήμερο και κάθε τι ελληνικό στον κόσμο αυτό…»
Ακόμη και οι επ’ αγαθώ μεταρρυθμίσεις γίνονται βραχνάς, όταν αφήνονται χωρίς αξιολόγηση και αναθεώρηση στα σημεία όπου πάσχουν.
Η Δημοκρατία, σε αντίθεση με τα αυταρχικά/δικτατορικά καθεστώτα, έχει πολλή φασαρία και αυτό είναι πολύ λογικό αφού είναι ένα έργο υπό διαρκή κατασκευή.
Η «ειρήνη διά της ισχύος» είχε μόνο αίμα και δεν πρόκοψε πουθενά.
Στη φρενίτιδα της υπερπληροφόρησης έχουμε χάσει την αίσθηση της ιστορίας. Σε αυτό πατούν οι λαϊκιστές, παρουσιάζοντας απλοϊκές λύσεις, οι οποίες δοκιμάστηκαν και απέτυχαν στο παρελθόν, αλλά κανείς πια δεν το θυμάται.
Το μνημείο πρέπει να είναι καθαρό, αλλά αυτή η συζήτηση δεν πρέπει να γίνει την ώρα του πένθους για 57 οικογένειες και χωρίς να είναι τόσο εμφανείς οι πολιτικές επιδιώξεις της κυβέρνησης.
Η τροπολογία για τον Άγνωστο Στρατιώτη δεν είναι η πρώτη απόφαση του Κοινοβουλίου που ψηφίζεται για να μην εφαρμοστεί.
Στιβ Μπάνον: για να αντιμετωπίσουμε την κριτική των ΜΜΕ «είναι να πλημμυρίσουμε τον δημόσιο διάλογο με σκατ…» («flood the zone with shit») ήτοι με εντυπωσιακό και παραπλανητικό περιεχόμενο, ώστε η αλήθεια και η λογοδοσία να θαφτούν.
Το πρόβλημα είναι η αισθητική του κοινού μας χώρου, είτε αυτή αφορά το πεζοδρόμιο μπροστά στον Αγνωστο Στρατιώτη, είτε τα συνθήματα σε δύο δρόμους παρακάτω, είτε το άγαλμα του μικρομεσαίου στο Πεδίον του Αρεως.
Το χιούμορ είναι το καλύτερο όπλο εναντίον κάθε καθεστώτος, αλλά η αμερικανική κυβέρνηση παράγει τα δικά της ανέκδοτα.
Δεν ήταν το δυστύχημα καθαυτό που ξεσήκωσε τον κόσμο. Η διαχείριση του συμβάντος από την κυβέρνηση καλλιέργησε την οργή.
Το χιούμορ είναι το καλύτερο όπλο εναντίον κάθε καθεστώτος, αλλά η αμερικανική κυβέρνηση παράγει τα δικά της ανέκδοτα.
Και για την εξεταστική του ΟΠΕΚΕΠΕ θα αποφανθεί –κατόπιν εορτής– ο πρωθυπουργός ότι και αυτή «δεν ήταν η καλύτερη στιγμή του κοινοβουλίου».
