Στη φρενίτιδα της υπερπληροφόρησης έχουμε χάσει την αίσθηση της ιστορίας. Σε αυτό πατούν οι λαϊκιστές, παρουσιάζοντας απλοϊκές λύσεις, οι οποίες δοκιμάστηκαν και απέτυχαν στο παρελθόν, αλλά κανείς πια δεν το θυμάται.
Συντάκτης: Πάσχος Μανδραβέλης
Το μνημείο πρέπει να είναι καθαρό, αλλά αυτή η συζήτηση δεν πρέπει να γίνει την ώρα του πένθους για 57 οικογένειες και χωρίς να είναι τόσο εμφανείς οι πολιτικές επιδιώξεις της κυβέρνησης.
Η τροπολογία για τον Άγνωστο Στρατιώτη δεν είναι η πρώτη απόφαση του Κοινοβουλίου που ψηφίζεται για να μην εφαρμοστεί.
Στιβ Μπάνον: για να αντιμετωπίσουμε την κριτική των ΜΜΕ «είναι να πλημμυρίσουμε τον δημόσιο διάλογο με σκατ…» («flood the zone with shit») ήτοι με εντυπωσιακό και παραπλανητικό περιεχόμενο, ώστε η αλήθεια και η λογοδοσία να θαφτούν.
Το πρόβλημα είναι η αισθητική του κοινού μας χώρου, είτε αυτή αφορά το πεζοδρόμιο μπροστά στον Αγνωστο Στρατιώτη, είτε τα συνθήματα σε δύο δρόμους παρακάτω, είτε το άγαλμα του μικρομεσαίου στο Πεδίον του Αρεως.
Το χιούμορ είναι το καλύτερο όπλο εναντίον κάθε καθεστώτος, αλλά η αμερικανική κυβέρνηση παράγει τα δικά της ανέκδοτα.
Δεν ήταν το δυστύχημα καθαυτό που ξεσήκωσε τον κόσμο. Η διαχείριση του συμβάντος από την κυβέρνηση καλλιέργησε την οργή.
Το χιούμορ είναι το καλύτερο όπλο εναντίον κάθε καθεστώτος, αλλά η αμερικανική κυβέρνηση παράγει τα δικά της ανέκδοτα.
Και για την εξεταστική του ΟΠΕΚΕΠΕ θα αποφανθεί –κατόπιν εορτής– ο πρωθυπουργός ότι και αυτή «δεν ήταν η καλύτερη στιγμή του κοινοβουλίου».
Η φωτογραφία του πρωθυπουργικού ζεύγους με τον Ντόναλντ και τη Μελάνια Τραμπ δεν ήταν προϊόν κάποιου περίεργου μοντάζ.
Τα σόου αυστηροποίησης, που διαρκώς ανεβάζει η κυβέρνηση για «λίγα ψίχουλα στην κάλπη παραπάνω», είναι επικίνδυνα.
Oι εξελίξεις στον εργασιακό βίο κάνουν την εξέλιξη της τεχνολογίας δυσοίωνη.
Η δουλειά του υπουργείου δεν είναι η μικροδιαχείριση σε κάθε πτυχή του κοινού μας βίου. Πρέπει να χαράσσει πολιτικές για τις νέες προκλήσεις που έρχονται και ουχί να κυνηγάει τους τυπογράφους.
Η καλή λειτουργία των κομμάτων είναι ουσιαστικό ζήτημα της Δημοκρατίας. Τα όργανα πρέπει να λειτουργούν, ακόμη κι αν στελέχη του εκτοξεύουν ουρανομήκεις ανοησίες.
Στη σημερινή πολιτική κατάσταση των ΗΠΑ ο νόμος που απαγορεύει την πώληση κρίσιμων οπλικών συστημάτων στην Τουρκία δεν αξίζει ούτε το χαρτί στο οποίο ο πρόεδρος βάζει τις χονδροειδείς υπογραφές του.
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της προχθεσινής ημέρας στον ΟΗΕ δεν ήταν η ασυνάρτητη ομιλία του Αμερικανού προέδρου, αλλά το γεγονός ότι ουδείς από τους παρόντες ηγέτες άλλων χωρών που έδειξε η κάμερα δεν αναφώνησε «ωιμέ» ή έστω «ολαλά».
Αν οι κάτοικοι π.χ. της Σαντορίνης θέλουν να κάνουν το καλό, πρέπει να ζητήσουν την άδεια του υπουργού και, όταν αυτός ευκαιρήσει να ασχοληθεί, ξέρουμε το συμπούρμπουλο που θα ακολουθήσει.
Τι ισχύει; Η υπόσχεση του πρωθυπουργού ότι «εάν προκύψουν στοιχεία (στην εξεταστική), να εξετάσουμε το ενδεχόμενο σύστασης Προανακριτικής» ή η απόφανση του κ. Βορίδη, ότι η κυβερνητική πλειοψηφία έκλεισε το ποινικό κομμάτι, χωρίς να εξετάσει στοιχεία;
Η μεταφορά αρμοδιοτήτων σε μικρότερα σχήματα δεν παράγει «αγίους», αλλά έχει τα πλεονεκτήματα της ορατότητας και της εγγύτητας των συναλλασσομένων.
Ο δρόμος προς τον αυταρχισμό συνεχίζεται…
