Αφού «έχουμε μόνο μία διαφορά με την Τουρκία την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας» πώς γίνεται, λοιπόν, να επιχειρούν γεωτρήσεις οι Τούρκοι «εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας»;

Η άκριτη υιοθέτηση της προπαγάνδας των πατριδοπωλητών, είτε εκείνων που ποντάρουν στους φόβους των ανθρώπων για τον κόσμο που αλλάζει, είτε των άλλων που κρατούν γινάτια για τον κόσμο που ονειρεύτηκαν και δεν έρχεται.

Η Επανάσταση του 1821 και η δημιουργία του ελληνικού κράτους ήταν ένα παγκόσμιας σημασίας ιστορικό γεγονός, που όπως όλα είχε αντιφάσεις.

Μεγάλος Ελληνας πολιτικός ο Ιωάννης Καποδίστριας («η καλύτερη εναλλακτική που υπήρχε για την Ελλάδα εκείνης της εποχής» είπε ο κ. Αριστείδης Χατζής) αλλά κατήργησε το Σύνταγμα.

Δεν υπάρχουν άριστες λύσεις. Υπάρχουν κακές και χειρότερες. Χείριστες δε όλων είναι εκείνες που αρνούνται την πραγματικότητα.

Η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, με ψήφισμα έκτακτης συνεδρίασης του συμβουλίου της, διακόπτει κάθε συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση…

Η άρνηση του προβλήματος, όπως κάνουν διάφοροι εξ ευωνύμων, ή ο εξορκισμός του που γίνεται εκ δεξιών δεν βοηθάει.

Υπάρχει κοτζάμ «σχέδιο υποκαταστάσεως του πληθυσμού» και το ξέρει ο κ. Μουτζούρης, η εφημερίδα «Στόχος» και κάνα δυο ρεμπεσκέδες στα καφενεία στην πλατεία Βάθης; 

Αν δεν θέλει η νύφη και ο γαμπρός «λύση Δημογραφικού με γεννήσεις Ελλήνων» δεν μπορεί να υπάρξει.

Μπορεί ένας διανοούμενος να είναι ενταγμένος σε έναν κομματικό σχηματισμό και να λέει την άποψή του ελεύθερα;

Πριν αρχίσουμε να ρίχνουμε και άλλα λεφτά στους εξοπλισμούς, μήπως να αρχίσουμε να αξιολογούμε αν πιάνουν τόπο τα πολλά που ήδη δίνουμε;

Ο «ατυχής πόλεμος» του 1897 έγινε τέσσερα χρόνια μετά το «Δυστυχώς, επτωχεύσαμεν» του Χαριλάου Τρικούπη.

Θεωρούν κάποιοι –ειδικώς αυτοί που ανησυχούν τόσο πολύ για την Ελλάδα– ότι πρέπει να υπάρχουν τμήματα της ελληνικής επικράτειας με αμιγώς αλλοεθνή πληθυσμό;

Ο κόσμος προόδευσε επειδή η μία γενιά αμφισβητούσε τις παραδοχές, τις πρακτικές, τα «ιερά και τα όσια» της προηγούμενης.

Η Ιστορία δεν γράφεται με «αν» αλλά σίγουρα μια ενιαία Κύπρος θα ήταν σε πλεονεκτικότερη θέση από τη σημερινή διχοτομημένη.

Οι υπερεθνικιστές είναι αυτοί που μεταμορφώνουν τις μειονότητες σε πολιτικές οντότητες.

Οι τζάμπα πατριωτικές κορώνες του κ. Τζιτζικώστα δεν είναι απλώς αντιπαραγωγικές, υπονομεύουν και τον ρόλο που πρέπει να έχει η Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Η απώλεια των «Μακεδονικών ροδάκινων» είναι ένας από τους ανύπαρκτους εθνικούς κινδύνους που εισάγονται στον δημόσιο διάλογο, επαναλαμβάνονται πολλές φορές και γίνονται σκληρό δόγμα.

Φωνασκούμε, ανταλλάσσουμε ύβρεις, φτιάχνουμε μεγαλειώδη συλλαλητήρια και τσουπ… η «Μακεδονία» προκύπτει εκεί που δεν το περιμένει κανείς.

Ό,τι ακούγαμε για τις συγκεντρώσεις των Αγανακτισμένων, τα ξανακούμε τώρα με αφορμή την σύγκέντρωση για το Μακεδονικό.