Η δια των όπλων διευθέτηση μάς αφήνει, στα πλαίσια των νεότευκτων εθνικών κρατών- τρεις γεωγραφικές Μακεδονίες: την ελληνική, την σερβική, και την Βουλγαρική.

Με δεδομένο ότι για πρώτη φορά στην πρόσφατη ιστορία η Ελλάδα δεν είναι η ευρωπαϊκή ανορθογραφία στην πολιτική για τα Βαλκάνια, η κ. Μέρκελ θέλησε να στηρίξει τη συμφωνία των Πρεσπών. Όμως…

Ο κ. Αντώνης Σαμαράς, μιλώντας στο συνέδριο της Ν.Δ., τα ανακάτεψε όλα. Κατηγόρησε την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και για λαϊκισμό και για αντιδημοφιλείς αποφάσεις.

Ενθεν κακείθεν όλων των συνόρων υπάρχουν ομάδες πληθυσμών που μιλούν διαφορετική γλώσσα από εκείνη της πλειονότητας.

Στην Ελλάδα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, χάθηκε και το κεκτημένο της στοιχειώδους σοβαρότητας στην εξωτερική πολιτική.

Όσο για τα δικά μας δημοψηφίσματα, ας δείξουμε λίγο συγκράτηση. Ή έστω ας διδαχθούμε κάτι από το τελευταίο…

Η υπερπατριωτική παρέα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στρίμωξε τη χώρα αλλά και τη Νέα Δημοκρατία στη γωνιά του Μακεδονικού, όπως ακριβώς έκανε και στις αρχές της δεκαετίας του ’90.

Όπως με την Συμφωνία του Ελσίνκι έτσι και με την συμφωνία των Πρεσπών η χώρα μας θα σταματήσει να παρουσιάζεται ως ο «κακιασμένος εταίρος», ο χρήσιμος ηλίθιος και η δικαιολογία άλλων…

Οι κίνδυνοι από την «βουλγαροποίηση» των σλαβομακεδόνων.

Είναι εκπληκτικό ότι οι άνθρωποι που συγκεντρώθηκαν για να μείνουμε στην Ευρώπη, ήταν ένα κλάσμα μόνο εκείνων που μαζεύτηκαν για να μην μπει η γείτων στην Ευρώπη.

Ο μόνος υπαρκτός κίνδυνος για τα συμφέροντα της Ελλάδος είναι η αναβίωση των εσωτερικών εθνικισμών στην πΓΔΜ και η κατρακύλα της στο χάος.

Οι πομπώδεις ανοησίες για το όνομα της πΓΔΜ, που ακούστηκαν από το βήμα της Βουλής, ανταγωνίζονται τις βλακείες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κατά την υπερήφανη διαπραγμάτευση του 2015.

Κι αν ο κ. Σαμαράς έχει μια καταστροφική πορεία στο Μακεδονικό να υπερασπιστεί, η κ. Φώφη Γεννηματά δεν έχει καμιά δικαιολογία.

Για κάθε συμφωνία, ακόμη κι εκείνη της προσχώρησης της Ελλλάδας στην ΕΟΚ, μπορούν να βρεθούν πολλά που θα τη συκοφαντούν.

Σε αντίθεση με όσους πιστεύουν ότι «διπλωματία είναι η συνέχιση του πολέμου με άλλα μέσα», στις διεθνείς συμφωνίες δεν υπάρχουν νίκες και ήττες.

Ποια είναι η διαφορά της «μακεδονικής γλώσσας» από το «σερβοβουλγαρικό ιδίωμα»; Απολύτως καμία, αν εξαιρέσουμε τα κονδύλια που ενθυλακώνουν διάφοροι για να κάνουν περίτεχνες και εθνικά ορθές (αναλόγως της συγκυρίας) θεωρίες.

Το εκπληκτικό με τους Πόντιους είναι ότι, παρά τις αντιξοότητες της προσφυγιάς, τη φανερή ή συγκεκαλυμμένη έχθρα των γηγενών, πρόκοψαν παντού και βοήθησαν την Ελλάδα να προκόψει.

Ο πρωθυπουργός μαθαίνει ταχύτατα την αγγλική, αλλά στη διπλωματία και στις διεθνείς σχέσεις «η διαφορά μεταξύ της σωστής λέξης και της περίπου σωστής λέξης είναι ίδια με τη διαφορά μεταξύ αστραπής και πυγολαμπίδας».

Η τουρκική πολιτική ηγεσία βρίσκει και κάνει. Μόλις νιώσει πολιτική αδυναμία στην εδώ πλευρά σπεύδει να την εκμεταλλευθεί.

Η ζημιά της διαπραγμάτευσης με τα πουκάμισα έξω κόστισε από 80 ώς 200 δισ., τούτη η διαπραγμάτευση με τα ζωνάρια λυμένα μπορεί να έχει ανυπολόγιστες ζημιές.