Η μόνη σίγουρη γενοκτονία που θα καταγράψει η ελληνική ιστορία, είναι της λογικής.

… και η ένδεια πολιτικής που δέρνει την ΝΔ.

  Μακάρια η χώρα όπου ο συντηρητισμός δεν είναι απλώς άποψη, αλλά θεωρείται «κεκτημένη γνώση».

Όσοι θέλουν να παρουσιάζουν το 1821 σαν ένα τοπικό καβγά Ρωμιών-Οθωμανών, το υποβαθμίζουν.

Ευτυχώς που η Κυπριακή Αστυνομία έκανε γρήγορα το καθήκον της, διότι ο ελληνισμός, εκτός από έναν εκδότη και μία σορό, κινδύνευε να χάσει και τα λογικά του.

Για ένα πράγμα δεν μας προειδοποίησαν οι επαγγελματίες της ανησυχίας για τα εθνικά μας δίκαια. Αυτό που πραγματικά απειλεί την εθνική μας υπόσταση: την οικονομία.

H Ιστορία είναι δουλειά των ιστορικών. Δεν είναι δουλειά των πολιτικών. Δεν είναι καν δουλειά των δημοσιογράφων.

Tο κρατικό κανάλι λογόκρινε την πολωνική εικόνα κι έβαλε μια λευκή ταινία που κάλυψε το όνομα «MKD». Οπότε για την ελληνική τηλεόραση οι «GRE» έπαιζαν με τον «λευκό» ή τον «κανένα».

Το ερώτημα είναι αν και κατά πόσο η διαδήλωση, που ονομάσαμε παρέλαση, εξυπηρετεί τους στόχους για τους οποίους θεσπίστηκε.

Η διπλωματία (όπως και η πολιτική) είναι το ένα μικρό πράγμα μετά το άλλο. Η λογική του εθνικού μοναχισμού έχει κόστος σε διπλωματικό κεφάλαιο που μας χρειάζεται σε πλείστες όσες περιπτώσεις.

Οι αμυντικές δαπάνες είναι μια μαύρη τρύπα της οικονομίας αλλά και του δημοκρατικού ελέγχου. Σε περιόδους οικονομικής κρίσης μερικά δισ. ευρώ τα χρειάζονται όλοι. Πρώτοι απ’ όλους, όμως, εμείς.

Η πραγματικότητα, λοιπόν, και μόνο αυτή, μας λέει ότι ο Τάσσος Παπαδόπουλος άφησε το Κυπριακό σε χειρότερη κατάσταση από εκείνη που το παρέλαβε.

Η ευαισθησία μας στην Ιστορία είναι αντιστρόφως ανάλογη με την ευαισθησία για τα στοιχεία που την τεκμηριώνουν.

«Η διαφορά μιας λέξης και μιας περίπου ακριβούς λέξεως, είναι η διαφορά μεταξύ πυγολαμπίδας και αστραπής»…

Το πρόβλημα με το βιβλίο ιστορίας της Γ’ Λυκείου.

Η Ιστορία γράφεται με αναφορά στις πηγές και στα αρχαιολογικά ευρήματα. Δεν γράφεται από επιτροπές. Ούτε καν από τις συγκλήτους Ακαδημιών

Στην Ελλάδα οι μύθοι παραμένουν ζωντανοί όχι μόνο διότι αναπαράγονται χωρίς έλεγχο. Κυρίως διότι δεν υποβάλλονται σε ένα στοιχειώδες τεστ λογικής. Oλα γίνονται πρόχειρα. Ακομη και ο δημόσιος διάλογος…

Γιατί στην Ελλάδα εθνικό θέμα είναι μόνο ό,τι συνιστά απειλή, ή ό,τι κατασκευάζεται ως απειλή και όχι π.χ. το άνοιγμα της οδού Λήδρας;

Το ζήτημα -καθόλου κολακευτικό για τη χώρα και τον δημόσιο διάλογο- είναι πως οι αστικοί μύθοι επισημοποιούνται από τους πολιτικούς.

Η Κύπρος απέρριψε προχθές το αδιέξοδο στο οποίο την οδηγούσε ο κ. Παπαδόπουλος. Τώρα απομένει να απαντηθεί το ερώτημα: τι ακριβώς θέλουν οι Ελληνοκύπριοι για το νησί τους;