Ισχύει ότι «οι νόμοι πρέπει να εφαρμόζονται για όλους» ή ισχύει ότι «ο νόμος δεν αποτελεί θέσφατο και κρίσιμο στοιχείο είναι η κοινωνική νομιμοποίηση»;

Όσο ήταν Πινοσέτ ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, άλλο τόσο είναι Θάτσερ ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.

Σύμφωνα με τα αξιώματα της Προόδου, η Δεξιά εκπροσωπεί τα συμφέροντα των πλουσίων και μόνο, ενώ η Αριστερά τα συμφέροντα των φτωχών.

Είναι εντυπωσιακό ότι δεν ακούστηκε εξ ευωνύμων ούτε ένα «ευχαριστώ» για τις εθελόντριες νοσοκόμες που πήγαν στην Θεσσαλονίκη, και η Αριστερά στριμώχνεται στο καναβάτσο του κρατισμού για ακόμη μία φορά.

Οι δηλώσεις της βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ είναι απλώς το σύμπτωμα ενός ιδεολογικού καρκινώματος, που βαφτίστηκε «Αριστερό» και ήθελε την ελληνική κοινωνία να χειροκροτεί εκείνους που έχτιζαν καθηγητές στα γραφεία τους.

Κόμμα που μεγάλωσε τόσο ξαφνικά και μάλιστα σε περιβάλλον («Αγανακτισμένοι», ΑΝΕΛ, Πράττω κ.λπ.) που δεν είναι ό,τι καλύτερο για παιδιά.

Επιχειρήσεις κλείνουν και θα κλείνουν σε όλες τις χώρες του κόσμου. Αυτός είναι ο σκληρός κανόνας του καπιταλισμού. Σε κάποιες χώρες, όμως, δεν κλείνουν μόνο κάποιες, αλλά ανοίγουν κι άλλες.

Υπάρχουν πολλά που πρέπει να διορθωθούν στον καπιταλισμό. Αλλά ο αγώνας συνεχίζεται και το σημαντικότερο: μόνο σε αυτό το σύστημα επιτρέπεται.

Από την πρόνοια της γνωστοποίησης μιας διαδήλωσης, περνάμε στη νόμιμη βία του κράτους, κι από εκεί στα σώματα τα οποία «παράγονται» ή «επιχειρείται να παραχθούν»!

Δουλειά της αντιπολίτευσης είναι να αντιπολιτεύεται την κυβέρνηση και ουχί την πραγματικότητα.

Να ’ναι άραγε οι δεξιοί συνδικαλιστές της ΟΛΜΕ πιο επαναστάτες από τους αριστερούς των συνδικάτων υγείας;

Το δικαίωμα στη συνάθροιση έχει χωροταξικούς περιορισμούς.

Τι σόι Αριστερά είναι αυτή που θα χρησιμοποιήσει κάθε «νεοφιλελεύθερη» δοξασία για να πλήξει τη… «νεοφιλελεύθερη» κυβέρνηση που αντιπολιτεύεται;

Σχεδόν ποτέ η Αριστερά δεν εμφανίστηκε τόσο συντηρητική, ουδέποτε έφερε ως επιχείρημα το παρελθόν για να υπονομεύσει το μέλλον.

Τα Αριστερά δώρα στην Δεξιά…

Ο καθηγητής λοιμωξιολογίας δείχνει να θλίβεται για τους μεμονωμένους θανάτους και όχι για τον λαό εν γένει. 

Για πρώτη φορά δεν είναι η Αριστερά που πρωταγωνιστεί στη σφαίρα του συμβολικού.

Το δικό μας Κομμουνιστικό Κόμμα προτείνει «Πολεμικό Κομμουνισμό» προληπτικώς.

Αυτό που τώρα λέει ο κ. Τσίπρας είναι ότι οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έσπασαν μεν την κακή παράδοση του πολιτικού συστήματος (να αλλάζει κάθε κυβέρνηση μόλις αναλαμβάνει τη δημόσια διοίκηση), αλλά θα το διορθώσει τη «δεύτερη φορά Αριστερά».

Είμαστε όμως σίγουροι ότι κατάλαβε τι είπε ο κ. Τσίπρας περί «αρμών της εξουσίας» και ότι αυτό δεν είναι απότοκο του ελλείμματος επεξεργασίας των εννοιών που χαρακτηρίζει τη νέα Αριστερά;