Στον ΣΥΡΙΖΑ φτιάχνονται («επαναστατικώς») μεταξύ τους και μετά δεν ξέρουν τι λένε.

Επιβιώνουν σαν ίζημα στην πολιτική σκέψη. Και διαχέονται. Τον τελευταίο καιρό ανακαλύφθηκαν πολλοί «χαφιέδες του ΣΥΡΙΖΑ» ανάμεσα στους «μενουμευρωπαίους».

Η παραδοχή από τον ΣΥΡΙΖΑ για την «νεκρή Μαρία» ότι «τόσα ξέραμε, τόσα είπαμε» θα ήταν ευεργετική και για τον ίδιο και για τον δημόσιο διάλογο.

Το βασικό της πρόβλημα της Αριστεράς είναι ότι ποντάρει διαρκώς στις σπάνιες (εξ ου και ακραίες) καταστάσεις χαρίζοντας σε άλλους τη διαρκή κανονικότητα. Και, όπως είναι φυσικό, χάνει.

Στο πλαίσιο της συνολικής επαναξιολόγησης του Ουκρανικού, μήπως ο κ. Τσίπρας οφείλει να επαναξιολογήσει και τη διαφωνία του για την αποστολή στρατιωτικού υλικού;

Με δεδομένο ότι τα πλέον φρικτά πολιτικά αφηγήματα με καλή εσωτερική συνέπεια έχουν ελπίδα –ακόμη και σε πολύ λογικές κοινωνίες– μπορούμε να απαντήσουμε στο τρέχον ερώτημα «γιατί δεν πείθει ο ΣΥΡΙΖΑ;».

Η Ν.Δ. που χρεοκόπησε την χώρα είναι αυτή με την οποία ο κ. Τσίπρας συνέπηξε την προηγούμενη «Προοδευτική Συμμαχία».

Σε μια χώρα ξαφνιασμένη και ταλαιπωρημένη από την οικονομική κρίση ο πρωθυπουργός εξαγγέλλει –σε ώρα που βγαίνουν τα φαντάσματα– ότι ο λαός πρέπει να αποφασίσει για το μέλλον της Ελλάδας.

Το κόμμα που έκανε σημαία ότι η Ευρώπη πρέπει να σεβαστεί τη θέληση του ελληνικού λαού και να μας δώσει λεφτά χωρίς προϋποθέσεις δεν δίνει δεκάρα για τη θέληση άλλων λαών που θέλουν να ενταχθούν σε μια συμμαχία.

Από το «Τι Πλαστήρας, τι Παπάγος» του 1952, φτάσαμε –εβδομήντα χρόνια μετά!– στο χειρότερο «Τι Μακρόν, τι Λεπέν».

Τα κόμματα από ιδεολογικοί εκπρόσωποι τμημάτων της κοινωνίας να μετατρέπονται σε σκληρούς μηχανισμούς εξουσίας.

Δεν γίνεται «νεοφιλελευθερισμός» με 7% και 9% ελλείμματα, και δεν είναι «ακροδεξιά» μια κυβέρνηση επειδή απαγορεύει στους μπάχαλους να τα κάνουν λίμπα στα ΑΕΙ.

Από τις 1.500 λέξεις του Ζελενσκι στην Βουλή μόνο το Τάγμα Αζόφ συγκίνησε τον ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν είναι νατοϊκές οι πολυκατοικίες που βομβαρδίζει ο Βλαδίμηρος Πούτιν. Δεν πεθαίνουν νατοϊκοί στρατιώτες· γυναικόπαιδα βλέπουμε σκεπασμένα σε ματωμένες κουβέρτες.

Μετά την «καπιταλιστική παλινόρθωση», όπως βάφτισε το ΚΚΕ την κατάρρευση των κομμουνιστικών δικτατοριών, ποιος ο λόγος στήριξης του αιματοβαμμένου καθεστώτος Πούτιν, έστω διά της πλαγίας;

«Η Ελλάδα δεν έχει θέση στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ανάμεσα στην Αγγλία και Ιταλία-Γερμανία», έγραφε ο Νίκος Ζαχαριάδης το 1940. «Σταματήστε οποιαδήποτε συμμετοχή της Ελλάδας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο» λέει ο Δημήτρης Κουτσούμπας το 2022.

«Υπάρχουν υγιείς δυνάμεις στον χώρο της Κεντροδεξιάς», διευκρίνισε ο κ. Γιώργος Τσίπρας. Μάλλον είναι αυτές που είδαμε κατά τη διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Κι όμως, το 2021, ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί το μοναδικό κόμμα της αντιπολίτευσης που αύξησε τη νομοθετική του συναίνεση σε σχέση με το 2020.

Οι «πρασινοφρουροί» του 1981 ήταν μια άσχημη αντίδραση σε μια άσχημη κατάσταση.

Χειρότερες είναι οι δικαιολογίες έφερε ο «αψύς Σφακιανός» και αυτή τη συμπεριφορά υπερασπίζεται σύσσωμος ο ΣΥΡΙΖΑ.