Το πρώτο καθήκον μετά από μια κρίση είναι να περιγράψουμε το πρόβλημα σωστά. Να αναλύσουμε πως φτάσαμε μέχρις εδώ, για να δούμε τι θα κάνουμε στο μέλλον.

Οι δύο τύποι ευθυνών της κυβέρνησης για την μεγάλη καταστροφή του καλοκαιριού.

Η βουβή διαμαρτυρία στο Σύνταγμα ήταν συγκινητική. Ελπίζουμε να αποβεί και χρήσιμη. Να μεταφραστεί δηλαδή σε πολιτική στάση…

Τελικά για την κυβέρνηση ισχύει αυτό που κάποτε ειπώθηκε για τον Ρίτσαρντ Νίξον: Αν δύο λάθη δεν φτιάχνουν κάτι σωστό δοκίμασε τα τρία.

Ενώ όλοι ομνύουν πως «τα πάντα πρέπει να αλλάξουν», δεν αλλάζουν καν οι όροι συζήτησης, προς το σοβαρότερο.

Κυνηγώντας τις σκιές έχουμε ένα καλό άλλοθι για να συνεχίσουμε απερίσκεπτα όπως ζούμε.

The worst thing is that we will probably not learn anything from this disaster. We will continue to search for arsonists or for anarchists as more fires burn forests and more people die. We will condemn arsonists, the system, our «criminal society» in order to shirk our responsibilities. But…

Μια χώρα που δεν μαθαίνει από τα παθήματά της είναι μια χώρα που βαδίζει από καταστροφή σε καταστροφή.

Οι τηλεοπτικά προβεβλημένοι, απλώς ανακατεύουν τον χυλό των ψηφοδελτίων.

Κάθε απαγόρευση στη διακίνηση πληροφορίας είναι χειρότερη από έγκλημα. Είναι ανοησία. Και δεν μπορεί να εφαρμοστεί, αλλά και το κύρος των νόμων πλήττει.

The new leaflet issued by the Transport and Communications Ministry specifically for women motorists is not only awfully sexist – it is makeshift and sloppy, both in concept and execution. The first question that springs to mind is: Why should authorities issue a leaflet specifically for women…

Η προκήρυξη αυτών των εκλογών ενόχλησε. Οπως συμβαίνει και με την κάθοδο στις εκλογές του μέχρι προχθές αρχηγού ΓΕΕΘΑ, η κυβέρνηση εμφανίζεται τόσο σίγουρη για τον εαυτό της ώστε σαρκάζει ακόμη και τα προσχήματα.

Είναι χειρότερο από σεξιστικό το νέο φυλλάδιο για τις γυναίκες οδηγούς που κυκλοφόρησε το υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών. Είναι πρόχειρο.

Πιθανώς ένα κομμάτι του αντιεξουσιαστικού χώρου πιθηκίζει συμπεριφορές και θέλει να μεταφέρει μοντέλα εξέγερσης του εξωτερικού στην Ελλάδα.

Τι πρέπει να περιμένει ο πολίτης από την κυβέρνηση της 17ης Σεπτεμβρίου που δεν περίμενε από την κυβέρνηση της 15ης Σεπτεμβρίου;

Η Θητεία στην Ελευθερία του πολίτη, Γ. Κουμάντου, δεν τέλειωσε. Συνεχίζεται μέσα από το έργο του…

Πόσο ηθικά αποδεκτή είναι η «απο-ανάπτυξη» στο πλαίσιο μιας «αναδιανεμητικής κοινωνίας»;

Μήπως επιστήμονες και εφημερίδες βάλθηκαν να μας τρελάνουν; Οχι. Το πρόβλημα βρίσκεται στη στατιστική και σε όλες τις ουσιαστικές λεπτομέρειες των ερευνών, που στις εφημερίδες δεν χωράνε να δημοσιευτούν.

Ας μην ελπίζουμε ότι θα υπάρξει ποτέ «ελληνικό Google». Ο «άλλος κόσμος», που διάφοροι ονειρεύονται, δεν είναι απλά εφικτός. Είναι εδώ…

Η συζήτηση όμως καθαυτή ανέδειξε την ιδεολογική ήττα ενός μέρους της Αριστεράς. Το γεγονός ότι η συζήτηση έγινε στο πεδίο του εθνικού -εκείνου που κάποτε ήταν χωράφι της Ακροδεξιάς- δείχνει ότι η σταλινογενής Αριστερά εξέπνευσε ιδεολογικά.