Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν έχασε λόγω των ριζοσπαστικών τομών που πρότεινε, έχασε υιοθετώντας τον «παλαιοπασοκισμό». Καταψηφίστηκε, δηλαδή, σαν Ευάγγελος Βενιζέλος στις θέσεις και σαν Γιώργος Παπανδρέου στην ρητορική δεινότητα.

Το γεγονός ότι τώρα μπαίνει σε προτεραιότητα ο εκλογικός νόμος, προαναγγέλλει μια νέα τετραετία διευθετήσεων με στόχο τις επόμενες εκλογές.

Η κυβέρνηση αποφάσισε να γίνει εχθρός του μέλλοντος, προκρίνοντας ένα σίγουρα παρωχημένο βιβλίο, αντί να δοκιμάσει και πιθανώς να διορθώσει ένα καλύτερο νέο βιβλίο.

Η τηλεόραση είναι όπλο για τους πολιτικούς, μόνο που η υπερβολική της χρήση την κάνει επικίνδυνη. Πολλοί έχουν αυτοπυροβοληθεί, νομίζοντας ότι τη χρησιμοποιούν.

H κρίση της παραδοσιακής σοσιαλδημοκρατίας δεν γεννήθηκε το 1989. Είχε ξεκινήσει από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, όταν οι ακμάζουσες οικονομίες της Δύσης πνίγονταν στον στασιμοπληθωρισμό.

When the Greek people gave their mandate for reforms in 2004, the government failed to take action. Now, in 2007, after Greeks voted more conservatively, the government has started visibly regressing. The first sign of this retrogression is the withdrawal of a controversial sixth-grade history…

H συναισθηματική προσέγγιση των πολιτικών πραγμάτων δημιουργεί στρατόπεδα χωρίς ιδεολογική συνοχή, κερκίδες υπέρ του ενός ή του άλλου αρχηγού.

Η κυβέρνηση οδηγείται προς τον νεοσυντηρητισμό. Είναι εύκολος σε μια χώρα σαν την Ελλάδα κι εύπεπτος σε ένα χώρο σαν τη Νέα Δημοκρατία

Η απόφαση του προέδρου του ΣτΕ κ. Γ. Παπαγιωτόπουλου να ξεκινήσει και φέτος τις εργασίες του ανωτάτου δικαστηρίου με αγιασμό είναι ένα ακόμη πλήγμα στην εικόνα της Δικαιοσύνης.

Ενα αδιάφορο βιβλίο του Thomas Quinn για το νέο οργανωτικό μοντέλο του Εργατικού Κόμματος.

Το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ του 2007 έχει κοινά στοιχεία αλλά είναι και διαφορετικό από το πρόβλημα του 2004.

Οι μηχανισμοί και των δύο μεγάλων κομμάτων ζουν και δουλεύουν για το έπαθλο. Γι’ αυτό και προς το παρόν δεν διασπώνται. Μια διάσπαση μειώνει δραματικά τις πιθανότητες κατάκτησης του κράτους.

Η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία έχει τώρα μόνο ένα επιτυχές παράδειγμα να επιδείξει. Τους Βρετανούς Εργατικούς.

Ο κ. Παπανδρέου έχασε για δεύτερη φορά εθνικές εκλογές. Θα συμφωνήσουμε μαζί του ότι ο πολιτικο-επικοινωνιακός γιαλός ήταν στραβός. Οι καπετάνιοι, όμως, δεν κρίνονται από το σχήμα του γιαλού. Μόνο από το αρμένισμα.

O κ. Βενιζέλος μπορεί; Κι αν μπορεί, τι ακριβώς μπορεί;

Statements made by New Democracy party members on Sunday night show a common interpretation of the election results: Greeks voted for ND because the prime minister is constantly thinking about reforms. He doesn’t necessarily go ahead with them, but he’s thinking about them. And the new mandate is…

Η χώρα διά των Κ. Καραμανλή και Γ. Παπανδρέου έχασε μια μεγάλη ευκαιρία. Την πολιτική και ιδεολογική ανανέωση του πολιτικού της σκηνικού.

Ο τόπος χρειάζεται μια καινούργια θεωρία μεταρρυθμίσεων. Ενα ιδεολογικό πλαίσιο πέρα από κούφιες ρητορείες και μεταμοντέρνα σχήματα.

Αυτό που ζήσαμε στην Πελοπόννησο δεν ήταν παρά η κορύφωση των διαδοχικών καταστροφών της χώρας που περνούν ασυλλόγιστες.

Το βράδυ των εκλογών θα κριθούν πολύ περισσότερα από την κυβέρνηση ή την αντιπολίτευση. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον θα έχουν τα υπόγεια ρεύματα που πιθανώς θα αποτυπωθούν στις κάλπες.