Τα ηλεκτρονικά στικάκια και η φωτοτυπίες της Βουλής.
Το κράτος πρέπει να έχει ρυθμιστικό ρόλο και να μην είναι ιδιοκτήτης τραπεζών.
Η Αριστερά στην Ελλάδα βιώνει μια μόνιμη πλέον πολιτική και ψυχολογική διαταραχή.
Αφού έγινε η οριζόντια (δια ΦΠΑ) μείωση εισοδημάτων άρχισαν τα δάκρυα για τις δομικές αλλαγές.
Κάποιος να ψάξει τι έγινε τους πέντε μήνες της καταστροφής…
Αν δει κανείς τον δικτυακό τόπο του ΣΥΡΙΖΑ, θα βρει δύο πράγματα: καταγγελίες για κάθε επένδυση που ήταν να γίνει και θρήνους για την υπανάπτυξη και την ανεργία.
Συμφέροντα, έχουν πνίξει την ελληνική οικονομία και δεν θα επιτρέψουν κανέναν να προκόψει.
Δεν είναι δυνατόν σε μια χώρα που βρίσκεται σε τέτοια κρίση να έχει το μισό υπουργικό συμβούλιο στα πρωινάδικα και το άλλο μισό στα δελτία των οκτώ.
Χρέος μάς άφησαν κι άλλοι. Τέτοιο παραλογισμό μόνον αυτοί…
Μια ομάδα ιδεοληπτικών βουτηγμένων στο ψέμα επιχείρησε να οδηγήσει τη χώρα σε ανείπωτη καταστροφή.
Το πραγματικό πραξικόπημα συντελείται σε όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, από ανεπρόκοπους του καφενείου που αποτρέλαναν με συνθήματα τη χώρα.
Σ’ αυτή τη χώρα χορτάσαμε από χοντρά λόγια και παχιά οράματα. Χρειαζόμαστε πολιτικούς που μπορούν να μοιράσουν δυο γαϊδουριών άχυρα αντί να θεωρητικολογούν επί αυτών.
Χρειαζόμαστε μια κυβέρνηση με περισσότερους σοβαρούς και λιγότερα σούργελα. Σε αυτές τις κρίσιμες ώρες είναι σημαντικό να βάλουν όλοι πλάτη για να αποφύγουμε την εθνική απομόνωση και την καταστροφή ενός Grexit.
Πρέπει να ασκείται σφοδρή κριτική διότι τα ελληνικά ΜΜΕ δεν προειδοποίησαν προ του 2009 για την κρίση που έρχεται και όχι να ψέγονται τώρα διότι ανέδειξαν την καταστροφή που ελλοχεύει.
Δεν φταίει μόνον ο ΣΥΡΙΖΑ που είδαμε τον Χάρο με τα μάτια μας. Φταίνε και οι προηγούμενοι που χαριεντίζονταν με κάθε λογής συμφέροντα.
Ο Ασπρόπυργος ακόμη καίει και ο αρμόδιος υπουργός Π. Λαφαζάνης πολεμάει το μνημόνιο…
Πέρα από τα μεταφυσικά -που ακούμε και στις εκκλησίες για τη μετά θάνατον ζωή- έχουν κανένα άλλο πειστικό επιχείρημα για τον «άλλο κόσμο»;
…(πλην των χρήσιμων ηλίθιων) δεν είναι φίλοι του λαού. Είναι φίλοι της τσέπης τους.
Οι δηλώσεις Βαλαβάνη για κρατικό έλεγχο θυρίδων πιστοποιεί τα περί «κομπλεξικής Αριστεράς».
Καλώς ή κακώς οι χρεοκοπίες στις σύγχρονες οικονομίες δεν γίνονται με κρότο, όπως παλιά, αλλά με όλο και πιο γοερούς λυγμούς. Το ίδιο ανεπαίσθητα γίνονται και οι αντιδημοκρατικές εκτροπές.
