Με το νέο φορολογικό νόμο η κυβέρνηση θα κατορθώσει και να γονατίσει όσες επιχειρήσεις απέμειναν και να διατηρήσει το καθεστώς αδικίας σε βάρος της εργασίας.

    «…σας καλώ στο πρωτοσέλιδο του αυριανού φύλλου σας να δημοσιεύσετε το όνομά μου και τη φωτογραφία μου διαψεύδοντας την οποιαδήποτε σχέση μου με τις καταγγελίες και ζητώντας συγγνώμη για το συκοφαντικό δημοσίευμα και τη βλάβη που μου προκαλέσατε».

Ο κ. Τσίπρας δεν εξελέγη ως αναμορφωτής της χώρας· άσχετα αν κάποιοι πιθανολογούσαν ότι μπορούσε να γίνει. Εξελέγη ως φέρελπις καταφερτζής.

Χειρότερη και από την χρεοκοπία είναι η πληγή στην Δημοκρατία που ανοίγει η κυβέρνηση…

Κάθε φορά που είναι να απελευθερωθεί μια αγορά «μύρια κακά πρόκειται να συμβούν».

Ολόκληρη η ελληνική κοινωνία ζει οργουελιανές καταστάσεις εφησυχασμού και τρόμου.

…η κυβέρνηση άδει, επαναστατικώς, στους κήπους του ραδιομεγάρου.

Εμείς προτάσσουμε την λαϊκή εντολή για τα οικονομικά θέματα και ο Βίκτορ Ορμπάν της Ουγγαρίας για τους μετανάστες.

Στον «άλλο κόσμο» των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ  θα ψηφίζουμε τις επιθυμίες μας και αυτές θα πραγματοποιούνται.

Δυστυχώς και για τη διαπραγμάτευση η κυβέρνηση βρέθηκε εντελώς απροετοίμαστη. Με προχειρότητες και εξυπνακισμούς για εσωτερική κατανάλωση κατάφερε να φέρει τη χώρα στο χείλος της καταστροφής.

Ολος ο κόσμος φωνάζει ότι στραβά αρμενίζουμε, και η κυβέρνηση επιμένει πως είναι στραβός ο γιαλός.

Η Ελλάδα ήταν τυχερή να έχει διορατικούς ηγέτες. Οι επιτυχίες τους όμως ήταν και αποτυχίες μιας κοινωνίας, που βολεύτηκε και αντί να φτιάξει θεσμούς που λύνουν προβλήτα, ψάχνει για πολιτικούς που θα αλλάξουν τη χώρα χωρίς να αλλάξουμε εμείς.

«Ο οικονομικός έλεγχος του κράτους είναι ο έλεγχος των μέσων για όλους τους σκοπούς μας»

Δυστυχώς, η χώρα έγινε θύμα της αριστερίστικης προπαγάνδας, που μιλάει για κόσμους φανταστικούς και δεν κοιτάζει τι γίνεται γύρω στον κόσμο μας.

Ας ελπίσουμε ότι ο κ. Αλέξης Τσίπρας θα επιλέξει να γίνει δυσάρεστος, διότι, αν γίνει καταστροφικός, ουδέποτε θα συγχωρεθεί.

Το αντιμνημονιακό μέτωπο ήταν το μεγαλύτερο πολιτικό μπαταχτσιλίκι της μεταπολίτευσης.

Η «τραγική συνέπεια μιας εσωτερικής δυναμικής που συσσωρεύτηκε επί σαράντα χρόνια»

  Η «πρώτη φορά αριστεροδεξιά» λειτουργεί παλαιοκομματικά, αλλά χωρίς αιδώ και έρμα.

«Στην πολιτική δεν υπάρχουν λύσεις, υπάρχουν επιλογές»

…εκείνων που είχαν θείο στη Μακρόνησο ή ξάδελφο στο Πολυτεχνείο ή έκλαψαν όταν έκλεισε η ΕΡΤ