Μέχρι τώρα η Αριστερά δεν είχε ως μοναδικό κριτήριο «την εξυπηρέτηση των εθνικών μας θεμάτων» αλλά και την εξυπηρέτηση των στόχων της ΕΣΣΔ.
Παρουσίαση του βιβλίου των Κώστα Κουτσομύτη, Ευάγγελου Μαυρουδή «Το Κόκκινο Ταγκό».
Ηταν ενδιαφέρουσα και παραγωγική η συνάντηση του πολιτικού με τον φιλόσοφο. Αν μη τι άλλο, ακούσαμε μια συζήτηση πέρα από τα καθιερωμένα, για την παγκοσμιοποίηση, την τεχνολογία.
Τα αυτονόητα είπε ο Μπαράκ Ομπάμα στην Αθήνα. Γι’ αυτό ήταν και επαναστατικά.
Ο κ. Τσίπρας για όποιο ζήτημα κι αν ερωτάται απαντά το χρέος, το χρέος, το χρέος…
Είναι κρίμα που δεν εκτιμήσαμε εγκαίρως το χιούμορ της πανηγυρτζίδικης Αριστεράς.
Στις εκλογές υπήρχε και μια αριστερότερη της Κλίντον υποψήφια. Αλλά η Τζιλ Στάιν των Πράσινων πήρε μόλις 1% των ψήφων.
Όταν ένα Μέσο περιορίζει τον πολιτικό λόγο, για εξαιρετικά σύνθετα θέματα, στα 2 λεπτά τότε αντικειμενικώς ευνοείται αυτός που έχει να πει λιγότερα. Αυτός που θα πει τις πιο γαργαλιστικές ατάκες· που θα απλοποιήσει την πραγματικότητα σε βαθμό κατακρεούργησης της· που θα συμπυκνώσει τους φόβους σε διχαστικά συνθήματα του στιλ «Ή εμείς, ή αυτοί».
Ας προχωρήσει το κράτος στην παραχώρηση για εκμετάλλευση του κτήματος, διότι αλλιώς θα συνεχίζει να ρημάζει.
Το καλό είναι πως η Ιστορία κινείται αργά. Το κακό είναι πως είναι πολύ βαριά…
Και μετά θα συνεχίσουν τις δουλειές τους, σίγουροι ότι τίποτε δεν θα αλλάξει, ότι η Δημοκρατία (και κατά συνέπεια η ψήφος τους) δεν μετράει.
Κάνει τα πράγματα λιανά για την Νεμπράσκα, αλλά η πραγματικότητα πάντα εκδικείται.
Μία ελπίδα έχει η χώρα να βγει από την κρίση κι αυτή είναι ο τουρισμός. Η γραφειοκρατική αντίληψη που κυριαρχεί στην κυβέρνηση θα την πνίξει.
Ενα από τα βασικά προβλήματα της χώρας είναι ότι πορεύεται χωρίς αρχές και σε ό,τι αφορά τα δικαιώματα πάει με τις μόδες.
Δεν υπάρχουν κοινωνίες ή πολιτικοί απρόσβλητοι από τη διαφθορά και, επομένως, το ερώτημα είναι πώς περιορίζουμε το φαινόμενο, αντί να αυταπατώμεθα ότι θα το ξεριζώσουμε με βάση κάποιο μυθικό «ηθικό πλεονέκτημα» που έχουν οι αριστεροί ή «σεμνότητα και ταπεινότητα» που είχαν οι Δεξιοί.
Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν είχε στόχους. Είχε γινάτια.
Πρέπει να απαξιώνεται ο ρατσιστικός και ομοφοβικός λόγος όχι όμως να απαγορευτεί.
Χωρίς μελέτη κι οργανόγραμμα, για διευθετήσεις, όπως οι προηγούμενοι.
Δεν είναι προβληματικός άνθρωπος ο κ. Νίκος Φίλης. Είναι πολιτικός που δημιουργεί προβλήματα χωρίς λόγο.
Η πρώτη καταδίκη για τα σεμινάρια του ΔΝΤ που τάχα συμμετείχαν Έλληνες δημοσιογράφοι.
