Και μετά άρχισε η ισοπέδωση με επαναστατικό πρόταγμα. Η Παιδεία θεωρήθηκε «αστική» και όσοι αριστεύουν έγιναν «ύποπτοι» ως αντεπαναστάτες…

Ένα κράτος που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μια πυρκαγιά στο Μάτι, δεν μπορεί να ασχολείται ΚΑΙ με τη συλλογή δικαιωμάτων για λογαριασμό των καλλιτεχνών.

Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης «έχει μια τόσο σκληρά νεοφιλελεύθερη ατζέντα, την οποία θα τη ζήλευε ακόμα και το ΔΝΤ».

Το ερώτημα είναι ποιους θέλουμε στην πολιτική. Τους σταρ που χαίρουν αναγνωρισιμότητας και η βαθύτερη σκέψη που έχουν κάνει είναι «επιθυμώ αγάπη και ειρήνη σε όλον τον κόσμο» ή ανθρώπους που ξέρουν δυο γράμματα…

Πολλοί λαϊκιστές υπονομεύουν την Δημοκρατία  υπονομεύουν για τη «σωτηρία» άλλων, σημαντικότερων κατά την άποψή τους αρχών. Και δυστυχώς τα ελλείμματα Παιδείας είναι τόσο μεγάλα, που πολλοί –πρωτίστως οι νέοι που δεν έχουν την εμπειρία της εύτρωτης Δημοκρατίας– τους πιστεύουν.

Η τεχνολογική εξέλιξη (και όχι ο καπιταλισμός, που πολεμούσε παλιότερα η «πληθυντική Αριστερά», ούτε ο νεοφιλελευθερισμός, που πολεμά σήμερα) μεταμορφώνει διαρκώς τους όρους παραγωγής.

Ελευθερία στα Εξάρχεια δεν υπάρχει καν για τους κατοίκους, οι οποίοι ζουν σαν υποτελείς των συμμοριών και δεν μπορούν να διαμαρτυρηθούν για όσα βιώνουν.

Μέσα σε μια μέρα η «Αυγή» ανακάλυψε τη χυδαιότητα του κ. Πάνου Καμμένου και ο πρώην υπουργός Ναυτιλίας του ΣΥΡΙΖΑ ανακάλυψε την αγιότητα του Μητροπολίτη Αιγιαλείας.

Να πούμε «πάλι καλά» που η αντιπρόεδρος της Βουλής δεν πήγε στο Στρασβούργο για να καταγγείλει και την οικογενειοκρατία.

Πόσος σχεδιασμός χρειάστηκε για να καταλήξουμε στο φιάσκο Novartis; Όσος χρειάστηκε για να καταλήξει ο ΣΥΡΙΖΑ στον «υποψήφιο που δεν χάνει» κ. Νάσο Ηλιόπουλο ή στην «πλατιά απεύθυνση», η οποία απέφερε τον κ. Στέφανο Τζουμάκα.

Καθένας μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερα στα Εξάρχεια αρκεί να μην έχει άσπρο κράνος, να μη μοιάζει με «μπάτσο», δημοσιογράφο ή «δεν ξέρω ποιον!».

Μια τροπολογία κατατέθηκε και ψηφίστηκε για χάρη του κ. Μανώλη Πετσίτη και για τα μάτια του κόσμου. 

Στην Ελλάδα όσο λιγότερο σεβόμαστε τους νόμους, τόσο περισσότερους νόμους ζητάμε.

Χάπενινγκ για μια προεκλογική ομιλία του Αλέξη Τσίπρα.

Τρεις (λεπτομερείς) υπουργικές αποφάσεις ρυθμίζουν τα των σχολικών εκδρομών.

Πόσο ασφαλή είναι τα δεδομένα μας και ποιος φυλάει τους φύλακές τους;

Ο Ερντογάν τα έδωσε όλα για να κερδίσει τις δημοτικές εκλογές και τις έχασε, λόγω της οικονομίας…

Ετσι προχωράμε από «μεγάλο σχέδιο» σε «μεγαλύτερο σχέδιο» για την αρχιτεκτονική της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και από μικρές ρουσφετολογικές διευθετήσεις σε ακόμη μικρότερες.

Σε κάθε τομέα η κατάσταση χειροτερεύει και όλοι ασχολούμαστε με το αν θα δώσει η κυβέρνηση δώρο Πάσχα.

Είναι πολύ χυδαία η χρήση των διπλών μέτρων και σταθμών που χρησιμοποιεί αυτή η Αριστερά σε ό,τι αφορά τους δικούς της και τους αντιπάλους της.