Η μητρόπολη θα ανοικοδομήσει τον ναό με λεφτά άλλων στο χωράφι ιδιοκτησίας τρίτου, ο οποίος μάλιστα δεν το θέλει!
Οι εμπρηστές των δασών δεν είναι απλώς «μια κάποια λύσις». Είναι η κατ’ εξοχήν βολική για όλους καταφυγή.
Το σύμπλεγμα οικολόγων-επιστημόνων-ΜΜΕ έχει ένα πρόβλημα για κάθε λύση.
Σε ό,τι αφορά την ΕΡΤ, «όλος ο κόσμος θα κοιτάει». Κάθε παραστράτημα θα μετράει πολλαπλώς εξαιτίας του συμβολικού βάρους που είχαν, στην προηγούμενη αντιπολιτευτική ρητορεία, τα κρατικά κανάλια.
Γιατί το –ας πούμε– «προκλητικό ντύσιμο» μιας γυναίκας ορθώς δεν θεωρείται πρόκληση για βιασμό (και φυσικά δεν είναι «βιασμός»), ενώ ο προκλητικός λόγος πολλάκις εξομοιώνεται με τη βία;
Το πόσους και ποιους φοιτητές θα πάρει ένα ΑΕΙ είναι δουλειά του ΑΕΙ και ουχί του υπουργού ή της γραφειοκρατίας του ΥΠΕΠΘ.
Democracy is time-consuming, regardless whether Greece – or any other country for that matter – “cannot wait.”
Είναι επικίνδυνος ο μπιζιμποντισμός του «η Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει» τις καλές κοινοβουλευτικές πρακτικές και τον σεβασμό των άρρητων κανόνων της Δημοκρατίας.
Χώρος για αντιπολίτευση υπάρχει. Αρκεί να υπάρχει κι όρεξη για δουλειά ώστε να επικριθούν οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης με όρους μέλλοντος και ουχί με τις ευκολίες του παρελθόντος.
Το νομοσχέδιο-Γεραπετρίτη που πέρασε στην Βουλή μπορεί να οργανώνει καλύτερα την κυβέρνηση, αλλά δεν φτιάχνει επιτελικό κράτος.
Πενήντα χρόνια τώρα ασχολούμαστε με το μέγεθος της εξεταστέας ύλης για τις εισαγωγικές στα ΑΕΙ.
Οι βραχυχρόνιες μισθώσεις ακινήτων έδωσαν ανάσα ζωής στη χειμαζόμενη ελληνική οικονομία και κάποιο εισόδημα στους ιδιοκτήτες τους. Ταυτόχρονα, χιλιάδες σπίτια ανακαινίστηκαν, ομορφαίνοντας τα κέντρα των πόλεων.
Εκεί που συζητούσαμε αν οι χουλιγκάνοι των ΑΕΙ έχουν το δικαίωμα να διακόπτουν μια διάλεξη κραδαίνοντας καδρόνια, καλούμαστε να κουβεντιάσουμε ποιος αποφασίζει αν ο προπηλακισμός ενός καθηγητή είναι αξιόποινη πράξη ή όχι.
Ένα από τα βασικά προβλήματα της Αριστεράς είναι ότι χάρισε την κοινή λογική στη Δεξιά. Χαρακτηρίζει ακροδεξιά απόκλιση κάθε τι που επιθυμούν οι άνθρωποι στις οργανωμένες κοινωνίες.
Ο,τι κάνει ένας υπουργός δεν εμπίπτει αυτομάτως στα υπουργικά του καθήκοντα. Μπορεί να είναι και προσωπικό.
Παρακολουθούμε τις δοκιμαστικές δοκιμές του αριθμού έκτακτης ανάγκης «112», όπως οι Αμερικανοί παρακολουθούσαν κατά τη δεκαετία του ’60 τις δοκιμαστικές πτήσεις του προγράμματος «Απόλλων» για να πάνε στο φεγγάρι.
Όσο καλούς τεχνοκράτες και αν επιλέξει ο πρωθυπουργός, η πραγματικότητα αποδεικνύεται πιο πανούργα.
Ολοι οι κρατικοπαρεμβατιστές για κάθε πρόβλημα έχουν μια απαγόρευση.
… για την επέκταση του Αρχαιολογικού Μουσείου στο ΕΜΠ.
Είναι εντυπωσιακή η εμμονή των ιεραρχών να ασχολούνται με το σεξ των άλλων, παρά το γεγονός ότι οι ίδιοι το έχουν απαρνηθεί.
