Το πρόβλημα είναι ότι οι επιδοτήσεις, ενισχύσεις, παροχές κ.λπ. πολλάκις υποκαθιστούν μέτρα εκλογίκευσης της οικονομικής λειτουργίας, τα οποία έχουν πολλαπλασιαστικά οφέλη για τους πολίτες και την εθνική οικονομία.
Υπάρχει κι άλλος δρόμος, πέρα από τις οριζόντιες ενεργειακές επιδοτήσεις της κατανάλωσης που υιοθέτησε η κυβέρνηση.
Σε μια Δημοκρατία κάθε πτυχή των λειτουργιών του κράτους πρέπει να είναι δημόσια, έτσι ώστε να ελέγχεται και να κρίνεται.
Το εισόδημα των νομικών προσώπων που λέγονται επιχειρήσεις να φορολογείται με 22,5%, σχεδόν πέντε φορές περισσότερο από το εισόδημα του φυσικού προσώπου που λέγεται επιχειρηματίας (5%).
Τη δύσκολη δεκαετία του 2010 έγιναν μεταρρυθμίσεις που αύξησαν την παραγωγική δυναμική της χώρας. Το ερώτημα είναι αν εκείνο το άλμα είναι μεγαλύτερο από τη φθορά των απανωτών κρίσεων και του εφησυχασμού.
Σε μια παγκόσμια κρίση όλες οι χώρες πλήττονται, αλλά όπως έγινε το 2008, έτσι και τώρα η Ελλάδα είναι και πάλι η πλέον ευάλωτη.
Καλοί είναι οι προβληματισμοί του Πρώτου Κόσμου, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι εμείς ακόμη παλεύουμε με τα προβλήματα του Τρίτου, με κύριο την υπερχρέωση κράτους, επιχειρήσεων, νοικοκυριών.
Κάποιες περιοχές της Αθήνας υπερτουριστικοποιούνται. Αλλάζουν μορφή με θετικές και αρνητικές συνέπειες.
Κάθε αντιπολίτευση να υπονοεί ότι σε κάποιες παραγράφους και αστερίσκους του νομοθετικού μας δαιδάλου υπάρχει το θρυλικό «λεφτόδενδρο».
Τα θεμελιώδη μεγέθη της οικονομίας μας πρέπει να παραμείνουν στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου γιατί δεν ξεμπερδέψαμε με τα μνημόνια, αλλά δεν ξεμπερδέψαμε καν με τις αιτίες που μας οδήγησαν σε αυτά.
Η ελληνική οικονομική ιστορία είχε δημοσιονομικές «μικροκαταστροφές» τις οποίες ακολουθούσαν δημοσιονομικοί «μικροθρίαμβοι». Μέχρι την περίοδο 2007-2009…
Κυκλοφορούν πολλοί «πεφτοσυννεφάκηδες», που δηλώνουν έκπληκτοι απ’ όσα ακούγονται στο βίντεο με τον δήμαρχο Σπάρτης. Λες και δεν είχε γίνει τότε ανέκδοτο η προεκλογική αποζημίωση (3.000 ευρώ) με μια απλή δήλωση.
Οι διακυμάνσεις στην ανάπτυξη (-9% το 2020, +7% εκτιμάται το 2021) δείχνουν το εύθραυστο μιας οικονομίας που εξακολουθεί να στηρίζεται στην κατανάλωση.
Η «long antimemorandum syndrome» άφησε συμπτώματα κόπωσης, γνωστικής δυσλειτουργίας για χρόνια μετά τη μόλυνση.
Μια απόφαση του υπουργείου Περιβάλλοντος που κάνει πράξη το «ούτε στα Άγραφα, ούτε πουθενά…»
Αν κάποιος θέλει να μειώσει τη φαρμακευτική δαπάνη βγάζει από τη λίστα τα ακριβά φάρμακα, που έχουν γενόσημα, και όχι τα φθηνά.
Πως η Ελλάδα συνέχισε να είναι η χώρα των «αδιόριστων εκπαιδευτικών» και των ανέργων που περιμένουν τους τρεις μήνες του καλοκαιριού για να βγάλουν μερικά μεροκάματα στον τουρισμό.
Πόσο χρόνο χρειάζεται αυτό το επιτελικό κράτος για να συγχωνεύσει δύο (…συνεργαζόμενους) Οργανισμούς;
Η φετινή ανάπαυλα της ΔΕΘ αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον υπαρξιακό αναστοχασμό της.
Στις επόμενες γενιές θα κληροδοτήσουμε περί τα 400 δισ. ευρώ χρέος και τοπία. Πολλά τοπία…
