Είναι άμεση η ανάγκη της αναδιάρθρωσης του ΟΣΕ και ανοίγματος της αγοράς των μεταφορών διά των σιδηροδρόμων.

Tα κόλπα τέλειωσαν. Ετσι κι αλλιώς, όσα κόλπα υπήρχαν τα χρησιμοποιήσαμε τα προηγούμενα χρόνια της πλασματικής ευφορίας. Τώρα είναι η ώρα της δουλειάς και της δύσκολης αναδιάρθρωσης.

 Ο μέγας της ανάπτυξης κλαυθμός παίζεται καθ’ εκάστην στα βραδινά δελτία των κατ’ ευφημισμόν ειδήσεων.

Η Ελλάδα αν και πέρασε περιόδους ήπιας ύφεσης, δεν την γνώρισε και γι’ αυτό φοβάται.

Το στοίχημα για την Ελλάδα είναι να μην πάει η κρίση χαμένη, να αρχίσει να κινείται σε άλλη τροχιά πιο παραγωγική.

Oι φόροι είναι σαν τον θάνατο, οπότε το άριστο θα ήταν η αθανασία και οι μηδενικοί φορολογικοί συντελεστές.

Στην Ελλάδα ανάπτυξη θεωρείται να παράγουν οι Γερμανοί κι εμείς να τους βοηθάμε να εμφανίζουν καλό ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών.

Η ελληνική επιχειρηματικότητα είναι ένας ακόμη μεγάλος ασθενής της οικονομικής μας πραγματικότητας.

Τα μεγάλα μέτωπα όμως της οικονομίας είναι ανοιχτά. Η Ελλάδα έχει μικρή παραγωγή και πάσχει στον τομέα των υπηρεσιών.

Το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων άργησε πολύ. Θα έχει λόγω των κινητοποιήσεων κάποιο κόστος στην αρχή, αλλά μακροπρόθεσμα θα έχει τεράστιο όφελος για την οικονομία αλλά και για την …κοινή λογική.

Η ελληνική οικονομία δεν χρειάζεται ένα κρατικό όραμα για να σωθεί. Χρειάζεται πολλά και ιδιωτικά οράματα.

Η κρίση είναι πραγματική και μεγάλη. Η κινδυνολογία όμως είναι μεγαλύτερη. Κάθε δύο μήνες, η χώρα χρεοκοπεί και κάθε τρεις και λίγο τυπώνει δραχμές.

Ελέω «ιδιωτικής ζωής», δεν μαθαίνουμε ποιοι κατηγορούνται για φοροδιαφυγή, αλλά δεν μαθαίνουμε και ποιους οι αρχές κατηγορούν για φοροδιαφυγή.

Και το κεφάλαιο πληρώνει την κρίση. Μόνο που δεν ακούγεται στις διαδηλώσεις.

Αυτό που ζούμε σήμερα εμφανίζεται ως πολλαπλή κρίση. Στην ουσία όμως είναι μία κρίση με πολλά πρόσωπα.

Πρέπει να υπάρχουν πολλοί υπουργοί που χρόνια ονειρευόταν στα έδρανα της αντιπολίτευσης εκείνη την ημέρα που θα βάζουν υπογραφές και θα κερδίζουν το χειροκρότημα των προσοδοθήρων.

Η κοινωνική δικαιοσύνη δεν αφορά μόνο το παρόν. Πρέπει να αφορά και τα παιδιά μας…

Η περήφανη ελληνική αντίσταση δεν τελειώνει στον δρόμο, αλλά πέρασε και στα μεσημεριανάδικα της TV.

 Στην Ελλάδα πολλοί δεν ψάχνουν καν για επιχειρήματα. Ξεκινούν πάντα με δίκες προθέσεων.

Oποιοσδήποτε εξορθολογισμός στη χώρα είναι για το ελληνικό πρότυπο ανάπτυξης… αντιαναπτυξιακός.