Που βρίσκεται η μελέτη για τις 4 άδειες των καναλιών βάσει της οποίας θα νομοθετηθούν;

… και τα εμέσματα της Κουμουνδούρου στο Ταε-Κβο-Ντο.

Από την εποχή της δημοκρατικής ευγένειας του αείμνηστου Γεωργίου Ράλλη που δεν ήθελε «ου» για τον μεγάλο του πολιτικό αντίπαλο Ανδρέα Παπανδρέου, περάσαμε στην εποχή που ένα κόμμα ρίχνει στην βορά των αφιονισμένων δημοσιογράφους για να τους γιουχάρουν.

 Ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει τον αντιδημοκρατικό του κατήφορο και στην Ειδομένη.

Για την δίωξη ενός ιστορικού η θέση της κυβέρνησης εκφράζεται από τον Πάνο Καμμένο. Ο ΣΥΡΙΖΑ άχνα…

Υπάρχουν και κάποιοι που ουρλιάζουν γιατί το καραβάνι πάει στον γκρεμό.

 «Εγώ είμαι υπέρ της ελευθερίας του λόγου, αλλά όχι να λέει κι ο καθένας ό,τι θέλει».

Νεοελληνιστής ιστορικός στο εδώλιο για βιβλίο που έχει γράψει σχετικά με την Μάχη της Κρήτης.

Υπάρχει μεγάλο θέμα με την κυβέρνηση με όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Σκιαγραφείται ένα παρακράτος εν τη γενέσει του, ενώ τα κυβερνητικά στελέχη λένε ανέκδοτα.

H κυβέρνηση δεν θέλει να εξυγιάνει το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, αλλά να το ελέγξει.

Ο μόνος τρόπος για να μάθει ο ΣΥΡΙΖΑ από τα λάθη των προηγουμένων είναι να τα επαναλάβει. Ολα, όμως;

H πραγματικότητα είναι τόσο σύνθετη που ουδείς μπορεί να προϋπολογίσει τις επιπτώσεις από την δημοσίευση μιας φωτογραφίας.

Η κριτική για το ντιμπέιτ είναι εν πολλοίς άδικη για τους συμμετέχοντες, επειδή γίνεται με την προσδοκία της «σοφίας» και ουχί του θεάματος.

Κάθε φορά που η φρίκη φτάνει στα δημοσιογραφικά γραφεία ορθώνεται το ερώτημα αν πρέπει να γίνει κτήμα του κοινού.

Την εποχή λοιπόν που οι ενημερωτικοί οργανισμοί παγκοσμίως εγκαταλείπουν το χαρτί, το ΑΠΕ αποφάσισε την επανάσταση του 18ου αιώνα εκδίδοντας εφημερίδα!

Το ερώτημα είναι τι ακριβώς πρέπει να κάνει το Μαξίμου σε σχέση με τους δημοσιογράφους που καταγγέλλει ο κ. Νταβανέλος;

Οταν μια κυβέρνηση νομοθετεί για έναν τόσο ευαίσθητο τομέα, έχοντας σκοπό να ικανοποιήσει τους αγριεμένους του κόμματος, το πιθανότερο είναι να το πληρώσει η Δημοκρατία.

Πρέπει να ασκείται σφοδρή κριτική διότι τα ελληνικά ΜΜΕ δεν προειδοποίησαν προ του 2009 για την κρίση που έρχεται και όχι να ψέγονται τώρα διότι ανέδειξαν την καταστροφή που ελλοχεύει.

Οι διαδικτυακές επιθέσεις κατά συγγραφέων, διανοούμενων, δημοσιογράφων (ακόμη και κατά του μεγάλου Αρκά) με στόχο να σιωπήσουν.

    «…σας καλώ στο πρωτοσέλιδο του αυριανού φύλλου σας να δημοσιεύσετε το όνομά μου και τη φωτογραφία μου διαψεύδοντας την οποιαδήποτε σχέση μου με τις καταγγελίες και ζητώντας συγγνώμη για το συκοφαντικό δημοσίευμα και τη βλάβη που μου προκαλέσατε».