Κυνηγώντας τις σκιές έχουμε ένα καλό άλλοθι για να συνεχίσουμε απερίσκεπτα όπως ζούμε.
Μια χώρα που δεν μαθαίνει από τα παθήματά της είναι μια χώρα που βαδίζει από καταστροφή σε καταστροφή.
Πιθανώς ένα κομμάτι του αντιεξουσιαστικού χώρου πιθηκίζει συμπεριφορές και θέλει να μεταφέρει μοντέλα εξέγερσης του εξωτερικού στην Ελλάδα.
Οι παθογένειες που κρύψαμε κάτω από μπαλώματα τόσα χρόνια διογκώνονται.
Το πρόβλημα είναι πως τα ελληνικά ΑΕΙ δεν προσφέρουν καν εκπαίδευση, εξ ου και η μεγαλύτερη ανεργία πτυχιούχων στην Ευρώπη -ρεκόρ που πετύχαμε χωρίς τα «τρισκατάρατα» ιδιωτικά ΑΕΙ.
Η «Κοινωνία των Πολιτών» είναι κομμάτι της Δημοκρατίας, δεν την αρνείται.
Τα έξι περιστατικά αστυνομικής βαρβαρότητας που είδαμε στην τηλεόραση -ακόμη κι αν είναι τα μόνα που έγιναν στα αστυνομικά τμήματα τα τελευταία χρόνια- δεν είναι μεμονωμένα.
Με ακριβές εισαγωγές και πολλές διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος, γλιτώσαμε το μπλακ-άουτ. Του χρόνου όμως θα είμαστε πάλι υπό την ίδια απειλή;
Η αστυνομική βία που είδαμε είναι αποτέλεσμα μιας ρηχής πολιτικής επιλογής, που θέλει την ατιμωρησία μέσο ενίσχυσης του ηθικού των αστυνομικών.
Το κεφάλαιο εξακολουθεί να παγκοσμιοποιείται ενώ η πολιτική, σε όλες τις εκφάνσεις της, στέκεται φοβικά στο φαινόμενο.
Πολλοί βγαίνουν κερδισμένοι από την επιδρομή της ΕΛ.ΑΣ. στον εκθεσιακό χώρο που φιλοξενούσε το Art Athina.
Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ο αρχιεπίσκοπος εκφράζοντας πολιτικές απόψεις δεν μεταφέρει τον λόγο του Θεού, αλλά τις προσωπικές του απόψεις. Θεμιτό κι αυτό, αλλά τότε ο αρχιεπίσκοπος όποτε ανεβαίνει στον άμβωνα πρέπει να συστήνεται…
Οι νόμοι χρειάζονται, αλλά μόνον όταν μπορούν να επιβληθούν και όταν εφαρμόζονται. Οχι για να γίνονται πρόσχημα κουβέντας στα τηλεπαράθυρα.
Tο πρόβλημα των δωρεάν δημόσιων αγαθών είναι σύνθετο και δεν απαντάται με ευχές τύπου «ένας άλλος (άγιος) κόσμος είναι εφικτός».
Κυρίαρχο αίτημα πλέον των οργανώσεων τους είναι η αποσαφήνιση του ρόλου της αστυνομίας σε μια σύγχρονη κοινωνία. Το ερώτημα, που από την μεταπολίτευση και μετά δεν έχει απαντηθεί, είναι απλό: «ποια αστυνομία θέλουμε;»
Η νέα εν Ελλάδι «αταξική κοινωνία» δεν θέλει αξιολόγηση ούτε μετά το πτυχίο.
Γιατί το κοινό έτρεξε να δει τους «300», υπηρέτες του Μπους, παρά τις προειδοποιήσεις των αντιιμπεριαλιστών;
Υπάρχει η αυξανόμενη παραβατικότητα ομάδων νέων και από την άλλη πλευρά υπάρχει ο κίνδυνος αυξημένης καταστολής εκ μέρους των αρχών.
Κάποιοι, επιτέθηκαν κατά του Κοινοβουλίου επειδή για την άρση του ασύλου θα αποφασίζει ένα όργανο με περισσότερα από τρία μέλη;
Δεν είναι εύκολος ο δρόμος της αυτοτέλειας, ακόμη και όταν ξεπεραστούν οι παιδικές ασθένειες της αποκέντρωσης, διαφθορά, νεποτισμός κ.λ.π.
