Στη σημερινή πολιτική κατάσταση των ΗΠΑ ο νόμος που απαγορεύει την πώληση κρίσιμων οπλικών συστημάτων στην Τουρκία δεν αξίζει ούτε το χαρτί στο οποίο ο πρόεδρος βάζει τις χονδροειδείς υπογραφές του.

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της προχθεσινής ημέρας στον ΟΗΕ δεν ήταν η ασυνάρτητη ομιλία του Αμερικανού προέδρου, αλλά το γεγονός ότι ουδείς από τους παρόντες ηγέτες άλλων χωρών που έδειξε η κάμερα δεν αναφώνησε «ωιμέ» ή έστω «ολαλά».

Αν οι κάτοικοι π.χ. της Σαντορίνης θέλουν να κάνουν το καλό, πρέπει να ζητήσουν την άδεια του υπουργού και, όταν αυτός ευκαιρήσει να ασχοληθεί, ξέρουμε το συμπούρμπουλο που θα ακολουθήσει.

Τι ισχύει; Η υπόσχεση του πρωθυπουργού ότι «εάν προκύψουν στοιχεία (στην εξεταστική), να εξετάσουμε το ενδεχόμενο σύστασης Προανακριτικής» ή η απόφανση του κ. Βορίδη, ότι η κυβερνητική πλειοψηφία έκλεισε το ποινικό κομμάτι, χωρίς να εξετάσει στοιχεία;

Η μεταφορά αρμοδιοτήτων σε μικρότερα σχήματα δεν παράγει «αγίους», αλλά έχει τα πλεονεκτήματα της ορατότητας και της εγγύτητας των συναλλασσομένων.

Ο δρόμος προς τον αυταρχισμό συνεχίζεται…

Τελικώς τι ήταν ο συλληφθείς για τη δολοφονία του Τσάρλι Κερκ;

Πώς προέκυψε τέτοιος χαλασμός και τόσο πάθος στο εγχώριο κομμάτι των κοινωνικών δικτύων για την δολοφονία του Τσάρλι Κερκ;

Πως μπαίνουν στον ανταγωνισμό τα κρατικά ΑΕΙ έχοντας το ένα χέρι πίσω από την πλάτη, με τον/την εκάστοτε υπουργό να το κρατάει σφιχτά;

Με ενημέρωση στο περίπου, ο δημόσιος διάλογος γίνεται στο περίπου, και φυσικά οι λύσεις που δίνονται είναι στο περίπου.

Από τις 4.400 επιθέσεις που έζησαν οι ΗΠΑ τα τελευταία δέκα χρόνια, μόνο οι 11 είχαν ως δράστες διεμφυλικούς.

Τα fake news που φύονται στον βούρκο των κοινωνικών δικτύων είναι κατά κανόνα τοξικά. Γίνονται δε χειρότερα, όταν υιοθετούνται στον επίσημο πολιτικό λόγο.

Αποφυλακίστηκαν, κατά την διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, 17.000 βαρυποινίτες, βιαστές, δολοφόνοι, έμποροι ναρκωτικών;

Το πολιτικό σύστημα δεν κολλάει σε συνταγματικές «τυπικότητες» και πολύ περισσότερο μια κυβέρνηση που ίδρυσε βιομηχανία παραγωγής επιστολικών ψήφων για την Προανακριτική του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Όλοι «οι Ισραηλινοί είναι συνυπεύθυνοι για τα φρικτά εγκλήματα που κάνει η ακροδεξιά κυβέρνηση του Μπέντζαμιν Νετανιάχου στη Γάζα και επεκτείνει τώρα στη Δυτική Οχθη»;

Αν δεν γινόταν έλεγχος από το ελληνικό κράτος για το τι απογίνονται τα κονδύλια της Ε.Ε. για τους πρόσφυγες, τότε αυτό δεν είναι αρμοδιότητα του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, αλλά της Ευρωπαίας εισαγγελέως.

Στην Ευρώπη μόνο δύο χώρες έχουν βάλει έτσι στο στόχαστρο τις ΜΚΟ. Η Ρωσία του Πούτιν και η Ουγγαρία του Ορμπαν. Οπότε ας ευχηθούμε και μη χειρότερα…

Οταν οι ΜΚΟ «δεν στρέφονται κατά του υπουργείου», που λέει και ο κ. Πλεύρης, τότε οι, α λα ΟΠΕΚΕΠΕ, δουλίτσες με τις επιδοτήσεις γίνονται ευκολότερα.

Οταν στην Αττική παράγεται το μισό ΑΕΠ (ΙΟΒΕ, 2025) οι χαμένες ώρες στους δρόμους, σε ουρές και στο στριμωξίδι μεταφράζονται σε χαμένη παραγωγικότητα, που είναι η αχίλλειος πτέρνα της ελληνικής οικονομίας.

Γιατί «η δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα, με εξαίρεση όλα τα άλλα».