Πώς νοηματοδοτείται χωρίς να κουρσευτεί η αγανάκτηση δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων ολόκληρου του πολιτικού φάσματος;

Η πολιτική είναι η τέχνη ασκείται επί του πραγματικού και όχι του ιδανικού όπως νομίζουν οι 16 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

Mετά τους φοιτητοπατέρες που ευνούχισαν το φοιτητικό κίνημα, θα αποκτήσουμε και «αμεσοδημοκρατοπατέρες».

Δεν ξέρουμε πώς αποτιμά τη συμμετοχή του στην πολιτική ο κ. Μίκης Θεοδωράκης, όταν συμμετείχε σε μια κυβέρνηση, η οποία έκανε τις περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις, ή «ξεπουλήματα» που θα έλεγε με την τωρινή του φρασεολογία.

Δεν ξέρουμε αν το κίνημα των «Αγανακτισμένων» είναι ελπιδοφόρο. Για να γίνει παρεμβατικό, πρέπει να γίνει πολιτικό, υπό την έννοια ότι πρέπει να αποκτήσει διαδικασίες, συνελεύσεις με ψηφίσματα κ.λπ.

Η αστυνόμευση είναι μια ευαίσθητη και δύσκολη υπόθεση. Κυρίως είναι μια υπόθεση εφαρμογής των νόμων και ο χειρότερος τρόπος να γίνει είναι η καταπάτηση αυτών των νόμων.

Για να γυρίσει η πραγματική ανάπτυξη, θέλει δουλειά πολλή. Αλλά αυτό δεν το λέει κανένας…

Αντί να εξειδικευτούν οι ευθύνες των αστυνομικών που άσκησαν υπερβολική βία και να ζητηθεί από την πολιτεία να επιβάλει τα προβλεπόμενα άρχισε η γνωστή αριστερή σπέκουλα διάχυσης των ευθυνών.

Δέκα προτάσεις για την έξοδο από την κρίση, όπως δημοσιεύτηκαν στο protagon.gr.

Ο πολιτικός κλαυθμός για μια ανώνυμη εταιρία ποδοσφαίρου.

Κάποτε υπήρχαν πολιτικοί που προσέβαλλαν τους αντιπάλους τους όχι με χαρακτηρισμούς, αλλά με πνεύμα.

Στην Ελλάδα το ηθικό δεν είναι κατ’ ανάγκη νόμιμο. Απλώς πολλοί προσπαθούν να μας πείσουν ότι το νόμιμο είναι και ηθικό.

Πολλοί λένε ότι στην πολιτική και στον έρωτα όλα επιτρέπονται. Αυτό είναι λάθος. Η πολιτική ασκείται πάντα και μόνο στο πλαίσιο του νόμου.

Οι καταλήψεις των διοδίων είναι παράνομη πράξη. Αυτό λέει ο νόμος, και η χρηματοδότηση παρανομιών σαφώς δεν είναι στα καθήκοντα των επιμελητηρίων.

Οι μολότοφ των κουκουλοφόρων, η τραγωδία με τρεις ανθρώπους νεκρούς και η διαρκής ανοχή μέρους της κοινωνίας.

Γιατί σήμερα δεν υπάρχει ένας Σαρλ Ντε Γκόλ, ένας Τζον Κένεντι, ένας Κωνσταντίνος Καραμανλής, ή ένας Ζακ Ντελόρ;

Οι χορηγίες του επιμελητήρίου Πιερίας στο κίνημα «Δεν πληρώνω». Μια εικονογραφημένη απάντηση.

Οι δυσκολίες της δημοκρατίας δημιουργούν σύγχυση στα κεφάλια των αδαών που φλερτάρουν στην ιδέα της παραβίασης του δημοκρατικού κανόνα για χάρη της αποτελεσματικότητας, του δίκιου, ή άλλου ανώτερου σκοπού.

Φτιάχνεις ένα πανό, ετοιμάζεις ένα ξύλινο (και συνεπώς έτοιμο από προηγούμενες «παρεμβάσεις») λογίδριο, και εκστομίζεις δύο πολυφορεμένα συνθήματα. Εχεις δηλαδή «επανάσταση» σε συσκευασία και χωρίς κόπο.

Ο συνδικαλισμός είναι ένας από τους πυλώνες της δημοκρατίας μας και πρέπει να ανασυγκροτηθεί σε υγιή βάση.