Η απήχηση του μύθου της «σκληρής διαπραγμάτευσης» δεν πρέπει να εκπλήσσει όσους καλλιέργησαν πολλά χρόνια τώρα τον μύθο της «κακής διαπραγμάτευσης».
Στην Ελλάδα να συζητάμε επί παντός, εκτός από εκείνα που πρέπει να πράξουμε για να αντιμετωπίσουμε τις νέες προκλήσεις.
Το καζάνι συνεχίζει να βράζει. Δεν ξέρουμε πώς θα διαμορφωθούν τα πράγματα στη μακρά πορεία. Το σίγουρο είναι ότι πριν φτιαχτεί το νέο πολιτικό σκηνικό θα βλέπουμε διαρκώς νέες συνθέσεις και νέες προσπάθειες.
Αντί να ασχολούμαστε με το σχέδιο Β του ΣΥΡΙΖΑ, μήπως να ζητάμε διευκρινήσεις για το σχέδιο Α;
Η προεκλογική περίοδος έχει στριμωχτεί μεταξύ κινδυνολογίας και αβάσιμων υποσχέσεων.
Όταν ένα σύστημα λειτουργεί διαρκώς «στo κόκκινo» μεγιστοποιεί τις πιθανότητες ατυχημάτων.
Το ‘φέραν από εδώ, το ‘φέραν από κει, και επαναπροσλαμβάνεται ο οικοδόμος-πλακάς, ως υπεύθυνος σταθμού του Μετρό.
…για την αναγκαία εθνική συνεννόηση ώστε να υπάρχουν συντεταγμένες πολιτικές εξελίξεις.
Αφού τα βρίσκουν οι Αμερικανοί με τον Κάστρο, μήπως να αρχίσουν να μιλιούνται Σαμαράς-Τσίπρας;
Η ανήκεστος βλάβη στη χώρα είναι πολιτική.
Αφού εμπεδώσαμε όλα τα κακά που θα γίνουν αν δεν εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας, μήπως πρέπει να μάθουμε και τα καλά που θα γίνουν αν συγκεντρωθούν οι 180 ψήφοι;
Με χίμαιρες περί success story και θρίλερ περί διαπραγματεύσεων, η Ελλάδα έχασε τα προηγούμενα δύο χρόνια τον μόνο δρόμο ανάκαμψης που είχε.
«Τα φέραν από ’δω, τα φέραν από ’κει, εμείς ξανά στο τίποτε, στο γενικά αυτοί»…
Ανεβάζοντας η κυβέρνηση το σόου περί διαπραγματεύσεων, έβαλε τον εαυτό της στη γωνία και χτυπάει το κεφάλι της. Και στους δύο τοίχους…
Από την πρόταση της ΝΔ για το Σύνταγμα απουσιάζουν προτάσεις ενίσχυσης των δικαιωμάτων των πολιτών.
Διαπραγμάτευση με την τρόικα στην Ελλάδα είναι η διαρκής ανταλλαγή email για να την πληρώσουν στο τέλος οι πιο αδύναμοι.
Το ελληνικό πολιτικό σύστημα (συμπεριλαμβανομένων των ΜΜΕ, συνδικαλιστών κ.λπ.) έχει σχέδιο για την επόμενη μέρα και αυτό είναι η αναπαραγωγή του.
Πώς φτάσαμε από το «δόξα τω Θεώ του success story» στο «βόηθα Παναγιά των Παρισίων»;
Ένα, δύο, τρία, πολλά Πολυτεχνεία;
Απουσία πολιτικών προτάσεων το ρίξαμε στα … βαφτίσια.
