Τα στελέχη των κυβερνώντων κομμάτων δεν ορρωδούν προ ουδενός ούτε στον θάνατο των δυστυχών.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ ΑΝΕΛ παρουσιάζει πολύ πρόωρα συμπτώματα αμοραλισμού…

Δυστυχώς, τα κυβερνητικά στελέχη δεν διακρίνονται από σύνεση και ρεαλισμό…

Το κράτος παραμένει λάφυρο των νικητών, που μοιράζει θέσεις σε αποτυχόντες βουλευτές. Το μόνο κριτήριο που δεν υπάρχει είναι η αποτελεσματικότητα.

Η εποχή των εύκολων κραυγών και των ανερμάτιστων καταγγελιών έχει περάσει.

Πότε με συνωμοσίες, πότε με κρυμμένους θησαυρούς φτιάχνουν οι Ελληνες κοινότητες (παραισθήσεων) και η κυβέρνηση παραμένει σε άλλο γαλαξία.

Οι υπουργοί δεν έχουν αρμοδιότητες και τριγυρνούν τα κανάλια πουλώντας «αριστεροσύνη».

Γίνεται επικίνδυνος για τη χώρα ο υπουργός Οικονομικών.

Η απόφαση της Βουλής για μη άρση της ασυλίας του Α. Γεωργιάδη ήταν σε βάρος του Συντάγματος και συντεχνιακή…

Η κυβέρνηση πρέπει να πει όλη την αλήθεια στον λαό, γιατί θα βρει τα ψέματα μπροστά της.

Οι νυν κυβερνώντες δεν θέλουν μόνο να συντηρήσουν τις δομές της χρεοκοπίας. Θέλουν να αναστήσουν κι εκείνες που δεν κατάφερε να περισώσει η προηγούμενη κυβέρνηση.

Όταν θες μαζί με την Ελλάδα να σώσεις και την Ευρώπη συμβαίνουν περίεργα πράγματα.

Η ιστορία είναι γεμάτη από γεγονότα που δεν θα συνέβαιναν ποτέ.

Δυστυχώς, σ’ αυτή την ζωή δεν υπάρχει ο «άλλος κόσμος», ο χλοερός, «ένθα απέδρα πάσα οδύνη και στεναγμός».

Οι κυβερνήσεις πέφτουν μα το πελατειακό κράτος έχει συνέχεια.

Το πρόβλημα όμως είναι ότι η κυβέρνηση δεν χρειάζεται μόνο χρόνο. Χρειάζεται και λεφτά.

Η πρόταση όλων των εταίρων -από τον Σόιμπλε μέχρι τον Ρέντσι, και μέχρι τον Ολάντ- είναι ενιαία: Εφαρμόστε τα συμφωνηθέντα και μιλάμε για τα υπόλοιπα.

Ας ελπίσουμε ότι η χώρα δεν θα συνθλιβεί για μια ακόμη φορά ανάμεσα στους αργοκίνητους και βαρείς τροχούς της Ιστορίας.

Η ιστορία δεν συμβαίνει μονομιάς. Είναι οι μικρές αποφάσεις – ακόμη και αυτές που μπορεί να μοιάζουν ορθολογικές, που πολλές φορές οδηγούν στον μεγάλο παραλογισμό…

Η Ευρώπη μπορεί να αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δική μας μελαγχολία.