Πόσες φορές θα ακούσουμε για «αξιοκρατικό σύστημα προσλήψεων», «έγκαιρο προγραμματισμό», «στοχοθεσία» και λοιπά φληναφήματα;

Εγινε μια καταγγελία για ένα χαρτί που δεν ξέρουμε από πού κρατά η σκούφια του. Η αντιπολίτευση ζήτησε εξηγήσεις. Ο υπεύθυνος της ΕΡΤ έδωσε αδιάψευστα στοιχεία. Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει…

Κάποιος από το επιτελείο ή και ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης να ξέρει ότι: α) ουδέν κρυπτόν πλέον από τα κινητά, β) όταν κάνεις θέμα το τραπέζωμα των δέκα, θα γίνει πολλαπλάσιο θέμα η σύναξη των (τουλάχιστον) τριάντα.

Ενώ ήμασταν πολύ απασχολημένοι με την ελληνοπρεπή τυπολογία της γλώσσας, έσκασε στον δημόσιο διάλογο ο λυρισμός, και τώρα δεν έχουμε ούτε ελληνικές, ούτε τούρκικες λέξεις, ούτε αγγλικούς όρους για να συνεννοηθούμε.

Κάποιοι θεώρησαν ότι είναι ιεροσυλία να μπαίνουν στην ίδια πρόταση τα ονόματα Βενιζέλος, Καραμανλής, Παπανδρέου, Τσίπρας.

Φοιτητές ή αστυνομικοί;» στην πρώτη σελίδα, «αστυνομικοί ή γιατροί;» στην τελευταία…

Δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει άλλη χώρα στην οποία περιμένουν τόσο πολύ τον ανασχηματισμό και τόσα πολλά από αυτόν. 

Σάμπως δεν υπάρχουν τομείς της ιδιωτικής οικονομίας «που πρέπει να συνεχίσουν να λειτουργούν» για να πληρώνουν όλους αυτούς που θα συμβολίσουν τη «συνέχεια του κράτους»;

Δομική αντιπολίτευση –και όχι παίξε-γέλασε– θεωρείται αυτό: σε κάθε «ναι» της κυβέρνησης, να υπάρχει ένα «όχι» της αντιπολίτευσης.

Ελλείψει «χρυσού αριθμού» για τα τραπέζια, η μόνη ασφαλής κριτική που μπορεί να γίνει αφορά τις εσωτερικές ασυνέπειες του μοντέλου που επέλεξε η κυβέρνηση.

Είναι η δημοκρατία το βασίλειο της ανευθυνότητας όλων και λειτουργεί κάτι σαν το αόρατο χέρι της αγοράς ή όπως θα έλεγε ο Κέινς: «Κοινωνική υπευθυνότητα είναι η καταπληκτική δοξασία πως οι πιο ανεύθυνοι άνθρωποι θα κάνουν τα πιο ανεύθυνα πράγματα για το καλό όλων μας»; 

Μια παρασπονδία του πρωθυπουργού μπορεί να οδηγήσει σε μαζική διάδοση του ιού και θα ξεκινήσει κατά κάποιον τρόπο μια επανάληψη του «αντιμνημονιακού αγώνα» και των αποτελεσμάτων του.

Το πρωθυπουργικό αμάρτημα ήταν η παραβίαση των κανόνων, τους οποίους ο ίδιος ζητούσε από τηλεοράσεως να εφαρμοστούν με ευλαβική προσοχή.

Ο κ. Μητσοτάκης δεν είχε καταφερθεί ποτέ εναντίον των τσουρεκιών με τον τρόπο που είχε κάνει παλιότερα ο κ. Τσίπρας για τα κότερα.

H διασωλήνωση είναι το έσχατο και ανεπαρκές μέσο για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Τσάμπα ξοδεύει το βιτριόλι του ο ΣΥΡΙΖΑ. Τουλάχιστον όσο διαρκούν οι συγκεκριμένες συνθήκες.

Η δημοκρατία είναι το πολίτευμα που δεν κάνει διακρίσεις αναλόγως των θρησκευτικών και πολιτικών πεποιθήσεων, φύλου ή σεξουαλικού προσανατολισμού. Επομένως οι νόμοι πρέπει να είναι ενιαίοι.

Με βάση ποιο Σύνταγμα απαιτεί ο κ. Βαρουφάκης να ασκήσει το «συνταγματικό του δικαίωμα (…) να κάνουμε πορεία»;

Εκ των πραγμάτων λοιπόν η κυβέρνηση είναι στριμωγμένη στον τοίχο των Εντατικών, και το μόνο που μπορεί να απαντήσει ο κ. Μητσοτάκης είναι το Αισώπειο: ου συ με λοιδορείς αλλ’ η πανδημία.

Οι μαθητές μαζί με όλα όσα διά των αγώνων διδάσκονται, πρέπει να μάθουν να σέβονται και τους κανόνες έκφρασης της διαμαρτυρίας.